Welkom op mijn weblog…

Maria en Natalia

Mijn weblog laat je meeleven met ons leventje en dat van onze kinderen
en kleinkinderen in Nederland en op Gran Canaria!

Wie wij zijn? Klik HIER!

Ook doe ik mee met allerlei opdrachten of
uitdagingen die bedacht zijn door andere bloggers,
waar ik graag bij lees…
Ik streef ernaar de opdrachten uit te voeren
gerelateerd aan het doel van mijn weblog. 

Zwijmelen op Zaterdag met “Dionne Warwick”

Weer zaterdag en we kunnen weer lekker zwijmelen!

Voor mij vandaag op “What the world needs now” van
Dionne Warwick en Burt Bacharach

Het is een clip uit de jaren 60 en de kwaliteit is niet best, maar ik vind het toch heel mooi!
Het nummer is nog door velen gecovered maar deze uitvoering vind ik het mooiste.

Wil je nog meer zwijmelen? Kijk dan even bij MARJA

Aunty Acid…

Aunty Acid is een zure, mopperige oude dame die niet zo goed om kan gaan met haar leeftijd en daarbij behorende kwalen!

Ik vind haar echt zo leuk, dus maak ik een nieuw categorie.
Aunty Acid ga ik elke woensdag publiceren net
zolang tot ik geen plaatjes meer heb.

Houd wel even in gedachten dat ik niemand wil kwetsen en dat het
niet mijn woorden zijn .

Nog een beetje jarig…

Natuurlijk wilde ik nu ik weer terug ben op Gran Canaria zo snel mogelijk naar onze kleindochters, dus gisteren hadden we met Nick afgesproken. 

Elsa was een weekend weg met vriendinnen en Betsaida woont deze zomer bij haar vader, dus we werden verwelkomd door Nick, Maria in haar rolstoel, Natalia en de 2 honden Taro en Mimi.

We hebben de foto’s gezien van het been van Maria, die krijgen ze hier gewoon mee naar huis, en de breuk is duidelijk te zien. Het is een rotbreuk en er mag absoluut niets verschuiven anders moet ze misschien zelfs nog een operatie ondergaan. Ze mag niet op het pootje staan, de krukken vond ze doodeng nadat ze bijna was gevallen en per ongeluk op haar zere been steunde, dus ze wordt nu vervoerd in een rolstoeltje.

Helaas was er deze week nog geen verbetering dus net als haar 5-daagse schoolreisje naar Asturias in Noord-Spanje kan ook haar vakantie naar Holland niet meteen doorgaan zoals gepland. De planning is nu dat ze op 3 augustus samen met Nico naar Nederland komt. Hij blijft nog 2 weken als hij Natalia naar huis heeft gebracht na haar vakantie in Holland. Dan blijft Maria tot de 21e augustus, dus 2,5 week, en vliegt dan alleen terug naar Gran Canaria. Dat vindt ze wel weer spannend en helemaal niet erg. Dan heeft het been dus nog 2.5 maand de tijd om te herstellen en dat zal dan hopelijk wel genoeg zijn…

Omdat ik jarig ben geweest werd ik ook nog verwend met cadeautjes. Van Nick, Elsa en Natalia kreeg ik een heerlijk geurtje met als extra een kleine spray voor in mijn tas. Natalia had prachtige bloemetjes voor me gemaakt van linten en met een veiligheidsspeldje kan ik die als broche dragen. Echt heel lief.

Van Maria kreeg ik apart een envelop met daarop een origami bloem en erin zat een uitgeprint versje, dat ze voor me heeft voorgelezen, speciaal voor Oma. Het was versierd met bloemetjes en hartjes. Ik hield het natuurlijk niet droog, zo lief.
Toen kreeg ik nog een cadeautje van haar… het was een stuk stof dat ze zelf geweven had op school. Ik dacht eerst dat het een soort kleedje was, maar volgens Maria is het mooier als ik het inlijst. Ik heb het gezien toen ze er op school mee bezig was en nu heeft ze het na zoveel werk aan mij gegeven. Ik ben er heel erg blij mee!

Na de koffie zijn we met de meiden naar Al Campo gegaan om te kijken voor een blender. Ik heb er pas een gekocht in Holland, eigenlijk een verjaardagscadeautje van Ardy en Kees, en het bevalt me prima om lekkere smoothies te maken van fruit en yoghurt. Gezond en vol vitamines. Ik ben niet geslaagd helaas, ze hadden alleen hele grote en dat wil ik niet. Ten eerste hebben we maar een klein huisje en ten tweede moet je na gebruik zoveel onderdelen schoonmaken en ik wil er gewoon eentje die heel makkelijk is en niet teveel afwas produceert.
Ik heb nu besloten hem in Holland te kopen en dan gewoon dezelfde simpele blender die ik daar ook heb en dan neem ik hem in het najaar gewoon mee. Ze zijn hier ook nog eens peperduur, veel duurder dan in Holland.

Voor de meisjes hebben we ook nog even rondgekeken voor een cadeautje en Maria koos een spel voor haar Nintendo DS. Dat was wel erg prijzig maar ze betaalt ons dus bijna de helft terug, dat was haar eigen voorstel. Voor Natalia hebben we een paar leuke gebloemde hoge gympjes gekocht met veel rose erin.
Nick kwam ook die kant op en toen hebben we met z’n vijfjes even wat gegeten bij Pepe Chiringo. Ik heb een salade genomen en verder hier en daar een patatje gebietst.

Daarna gingen Nick en de kinderen nog even naar de speelhal en wij reden naar huis. We hadden Binky alleen gelaten omdat we ook nog gingen winkelen en eigenlijk mogen er geen honden in de winkels. Hij heeft heel goed op het huis gepast en had honger.

Het was een leuke dag en vandaag (zondag) doen we het weer lekker rustig aan… Ik ga dan weer heerlijk een klein half uurtje baantjes trekken in het zwembad. Dat voelt goed!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Zwijmelen op Zaterdag met “Celine Dion”

Op het nummer “Pour que tu m’aimes encore” van “Celine Dion”
zwijmel ik vandaag in de rubriek ZWIJMELEN OP ZATERDAG!

We waren in de zomer van 1995 op vakantie in Portugal en hoorden daar dit nummer voor het eerst geregeld voorbij komen! Ze draaiden het bij een strandtent waar we graag kwamen en vlakbij op het strand lagen.

Eenmaal thuis heb ik de plaat gekocht en nog kan ik hem helemaal meezingen, hij is grijs gedraaid. Ik vind het nog steeds een prachtig nummer, hoewel ik niet echt fan ben van Franstalige muziek. Ook niet van Celine Dion trouwens, maar ik kan zeker een aantal nummers van haar waarderen!

Meer inzendingen voor deze rubriek vind je bij MARJA

Nóg 4 weekjes…

Afgelopen woensdag ben ik weer teruggevlogen naar Gran Canaria voor nog een keer 4 weekjes.

De reis is weer goed verlopen en ook Binky heeft zich weer keurig gedragen. Het is nu alweer of ik helemaal niet ben weggeweest. Nick wordt in juni 40 jaar en natuurlijk willen we dat niet missen… normaal gesproken gaan we eind april zo’n beetje terug en blijven dan voor de zomer in Holland.

Vorige week na mijn verjaardag nog een paar heerlijke dagen gehad met Diana.
Op vrijdag zijn we even naar Helmond geweest. Aan het eind van de dag reden we naar Recreatiepark Prinsenmeer in Asten, zo’n 15 km bij ons vandaan. Daar zaten Os en Jel een weekend in een stacaravan met Milan en Isabel en we waren uitgenodigd om te komen gourmetten. Natuurlijk vonden we het heerlijk en we hebben weer lekker bijgepraat en genoten van de kinderen en het lekkere eten! Het was weer supergezellig jongens, dus nogmaals bedankt!

Op zaterdag hebben we wat boodschapjes gedaan en lekker gerommeld in huis. ‘s Avonds de film ‘Alleen maar nette mensen’ op DVD gekeken, was een leuke film!

Op zondag ben ik weer even gaan zwemmen en heeft Diana weer het hele huis gestofzuigd, top natuurlijk! ‘s Middags zijn we op stap geweest voor een parasol voor bij de loungeset van Diana. En zowaar is ze heel goed geslaagd. Ze was bang dat ze hem niet mee kon krijgen in haar auto maar de achterbak bleek echt groter te zijn dan ze dacht en hij paste. Dus de zon mag nu komen, als ze er niet in wil zitten heeft ze lekker schaduw.
Na het eten ging ze weer naar huis, met een auto volgeladen. Wel even moeilijk want we hadden een heerlijke week gehad en het duurt natuurlijk weer een week of 5 voor we elkaar weer zien. Lieverd, nog heel erg bedankt voor alle goede zorgen!

Op maandag heb ik een paar gezellige bezoekjes gebracht bij wat buren en weer even helpdesk gespeeld en wat computeruitleg gegeven. Verder een rustig dagje, met de nodige voorbereidingen voor mijn vertrek. Op dinsdag moest ik nog even naar de apotheek om de crème op te halen die er vrijdag niet was. Daarna de laatste was gedraaid en nog wat gestreken en mijn koffertje gepakt. Ik ging vroeg naar bed want de wekker stond op 3.15 uur…pfff, dat nachtbraken vind ik eigenlijk niks, maar ja, soms kan het niet anders. Op woensdagochtend om 4.45 uur stond ik met de auto bij Frans voor de deur, die me naar het vliegveld in Eindhoven zou brengen. De reis verliep voorspoedig en op tijd en om half 11 Canarische tijd was ik weer op het eiland waar Nico al in de aankomsthal stond te wachten. Allebei weer blij dat we weer samen waren reden we even naar de Lidl en de Mercadona voor wat boodschapjes die ik zelf wilde kopen en rond 12.30 waren we thuis.
Ons huisje was weer spic & span, alle was weg en de 4 weken die we nog tegoed hebben konden beginnen. ‘s Middags zijn we lekker gaan zwemmen en na het eten was het al snel afstallen want ik was best moe. De volgende dag was ik weer ‘bijgeslapen’! We hebben rustige en leuke dagen voor de boeg, we genieten weer!

Bekeuring…

Geschreven als WE300, een schrijfuitdaging van Plato.
Het woord voor april/mei is OPLOSSING. Dit woord mag niet gebruikt worden in het verhaal.

Hoogzwanger, nu 40 jaar geleden, ging ik met mijn moeder naar de Rozengracht in Amsterdam. Ik had haar met de auto ergens opgepikt. Ik kwam uit Oost en zij kwam met de bus uit Sloten. We wilden naar een lampenwinkel. Ik vond een mooi plekje om te parkeren aan de Prinsengracht, vlakbij de Westerkerk. Volgens mij stond hij daar prima.

Helemaal verrukt van het leuke oranje lampje dat we gekocht hadden, de babykamer was oranje met blauw, streken we neer op een zonnig terrasje, mama trakteerde op een lekkere kop koffie. Bijna huppelend gingen we na een uurtje terug naar de auto.

We liepen over de brug richting de kerk en opeens zag ik een agent naast mijn auto staan. Mijn moeder zag het ook en vroeg: “Mag je daar soms niet parkeren?”

Met mijn dikke buik (en die was echt heel dik) waggelde ik op een holletje richting de auto… Onderweg stonden langs de stoep allemaal Amsterdammertjes (de bekende 3-kruizen paaltjes) en al kijkend naar de agent zag ik één ervan over het hoofd. Het moet een hilarisch gezicht zijn geweest want ik rende tegen dat paaltje aan en bleef met mijn rok (overgooier) erop hangen en zat er dus op een erg rare manier bovenop.

Ik moest vreselijk lachen maar schommelde door naar de agent die het allemaal zag gebeuren. Helaas, hij was niet te vermurwen, ik kreeg mooi een prent voor fout parkeren. Die bekeuring konden we meteen gaan betalen op het politiebureau aan de Stadhouderskade. Zonde, 15 gulden was veel geld en zo breed hadden we het niet. Maar gelukkig was mama bereid de helft te betalen, mooi geregeld dus.

We kwamen nog steeds lachend het politiebureau binnen en dat om  een bon te voldoen… De balieagent zei later dat hij zoiets nog nooit had meegemaakt.

Foto genomen van Google-Earth, niet best maar het gaat om het idee .

Zwijmelen op Zaterdag met “10CC”

Vandaag zwijmel ik in “Zwijmelen op Zaterdag” op het heerlijke nummer
“Things we do for love”  uit 1976 van de Engelse band 10CC.

Ik hoop dat jullie meezwijmelen!

Voor meer zwijmelnummers klik je even door naar MARJA

Een heerlijke week…

Tot nu toe heb ik het prima naar mijn zin in Holland! En dat zal ook wel zo blijven, Diana blijft sowieso nog tot zondagavond, dus we genieten!

Vorige week wat ziekenhuisbezoekjes afgelegd, in allebei mijn klutsknietjes een injectie (auwwww wat pijnlijk) gekregen, die moeten weer een paar maandjes de pijn tegengaan. Het jaarlijkse laboratoriumonderzoek voor allerlei functies en 2 klein stukjes huid weg laten halen dat moest worden onderzocht. Gisterenochtend de uitslag gekregen, de plekjes zijn toch huidkanker plekjes maar oppervlakkig en goed te behandelen, alleen ben ik er al met al wel een week of 7 zoet mee. Ik begin er pas mee als we half juni weer terug zijn want anders kan ik dus niet zwemmen en dat is op Gran Canaria nu wel heel erg lekker.

Vrijdagavond kwam Diana weer, heerlijk ook voor Binky, die dol op haar is.
Zaterdag heeft ze alle ingepakte en afgedekte spullen op het terras uitgepakt. Normaal doet Nico dat natuurlijk maar die blijft dit keer nog even wat langer op Gran Canaria. Het was prachtig weer en aan het eind van de middag stonden de grote stoelen weer buiten, was het tafeltje in elkaar gezet, stond de loungeset weer op zijn plek, was de parasol van zijn winterjas ontdaan en het hele terras geveegd.
Ondertussen heb ik boodschapjes gedaan en geholpen met het dekzeil en de kleine dingen die ik mocht doen. Diana is heel zorgzaam en vond dat ik alles aan haar moest overlaten. Maar… ik heb natuurlijk wel lekker gekookt en we hebben heerlijk gegeten.
Op zondag hebben we een kilometer of 18 gefietst. Heen en terug naar de Palingkwekerij Rijpelaal in Helmond. Daar werd een open dag gehouden en het was me een drukte. Heel interessant, als je eens wilt kijken hoe het kweken en de verwerking gaat klik HIER.
Onderweg hebben we een tussenstop gemaakt bij de bijenhoudersvereniging De Klaverbloem in Bakel waar Frans (mijn Stippelmaatje) lid van is. Hij heeft ons het een en ander laten zien en verteld over de Carnica bijen.
Op maandag heeft Diana het hele huis heel grondig gestofzuigd, heerlijk! Verder hebben we lekker rustig aan gedaan, ‘s middags Jan en Ans, onze overburen, op de koffie gehad, die zijn dinsdag op vakantie gegaan.  ’s Avonds zijn we naar de bioscoop geweest en hebben de film “DAGLICHT” gezien. Diana en ik hebben allebei het boek van Marion Pauw gelezen en oh wat is het anders. Het begin klopt aardig maar er is heel veel herschreven en het eind is ook heel anders uitgepakt in de film. Maar hij was wel heel erg spannend, dus zeker de moeite waard.
Op dinsdag hebben we boodschappen gedaan voor mijn verjaardag en ‘s middags hebben we nog in de tuin kunnen zitten. Aan het eind van de middag kwam Frans langs met zijn vriend. Ze konden niet op mijn verjaardag komen omdat ze een dagje naar Amsterdam zouden gaan. ‘s Avonds heeft Diana 2 cakes gebakken, de keuken leek wel een slagveld . Maar dat was bij mij ook altijd zo en ze heeft alles keurig opgeruimd en zelfs de stofzuiger er maar weer bij gepakt.

Woensdag, was ik dus jarig! Ik heb heel veel kaarten, smsjes, facebook- en weblogfelicitaties, telefoontjes, bloemen en cadeaus gekregen. Van Diana kreeg ik een echt Seiko horloge. Precies mijn smaak! Niet te groot en in 2 kleuren, het past perfect en ik ben er heel erg blij mee. Natuurlijk heeft ook Nico gebeld en in het Spaans voor me gezongen. Ook heb ik een pianoconcert gekregen van André en Milan en de rest van de familie zongen door de telefoon!
Ardy en Kees zijn geweest met Lien hun kleindochter en Spiky hun nieuwe aanwinst, een wildkleurige, langhaar chihuahua. Oh wat is hij nog klein maar zo schattig en mooi.
Anna, mijn overwinter-vriendin, kwam met de trein vanuit Noord-Holland en ging pas ‘s avonds terug naar huis. Verder zijn er wat gezellige buren van het park langs geweest.

Ik ben verwend, het was een heerlijke dag. Bij deze wil ik iedereen heel erg hartelijk bedanken!

We hebben tot 14.30 uur buiten kunnen zitten, daarna ging het regenen en verhuisden we naar binnen.  ’s Avonds natuurlijk geskypt met Nick en zijn gezin. Arme Maria met haar gebroken been heeft nu een rolstoel waar ze in wordt vervoerd. Ze heeft geoefend met krukken maar is bijna gevallen en nu is ze er een beetje bang van en durft ze dus niet meer. Maar de rolstoel is een goed idee en gaat mee naar school.

Gisteren, donderdag, hebben we heel rustig aan gedaan en lekker uitgerust na die drukke dag. Ik ben even gaan zwemmen in de Natuurpoort en verder hebben we tot 17.00 uur in de tuin kunnen zitten. Heerlijk! We hebben voor de komende dagen nog leuke plannen maar dat komt later! We hebben het samen heel gezellig, ik kook elke dag en we zijn heel gezond bezig. De tijd gaat snel dus we gebruiken hem wel… wordt vervolgd!

Sloten, mijn geboortedorp…

Vandaag precies 63 jaar geleden ben ik geboren in het dorpje Sloten, in een tuinhuisje achter het huis van mijn grootouders. Het dorp is intussen helemaal vastgebouwd aan Amsterdam.

Ik was de oudste van 4 kinderen, ik kreeg een zus, een broer en nog een zusje! Het was een warm nest!

Ik heb er 20 jaar gewoond en jaren heb ik gezegd dat ik ooit terug wilde naar mijn geboortegrond. Het is er nooit van gekomen… en ik heb er vrede mee.
We woonden midden in het dorp, tussen alle winkeltjes en schuin tegenover de lagere school en de RK Kerk. Ik heb een fijne jeugd gehad, we hadden het niet breed maar er was volop liefde van vader, moeder, opa en oma die vlak bij ons woonden.
In dit huisje heb ik gewoond vanaf mijn 4e jaar, het is later helemaal opgeknapt, een nieuw dak erop, dakkapellen geplaatst en beneden een groot raam en aan de tuinkant een schuifpui erin en we hadden een mooie tuin met een volière..

Op zoek naar wat materiaal over mijn geboorteplaats kwam ik deze video tegen en het doet me echt wat! Al die bekende plekjes die toch wel erg veranderd zijn. En ook “het Dorp’ vertolkt door Dana Winner vind ik erg mooi.

Flashmob…

Een flashmob (Nederlands: “flitsmeute”) is een (grote) groep mensen die plotseling op een openbare plek samenkomt, iets ongebruikelijks doet en daarna weer snel uiteenvalt. Flashmobs worden veelal georganiseerd via moderne communicatiemiddelen zoals het internet. Het aantal deelnemers staat niet van tevoren vast; hoe meer deelnemers, hoe succesvoller de flashmob… aldus Wikipedia.

De eerste flashmob, ik houd er van, vond plaats in New York nu al weer 10 jaar geleden in 2003.

Vandaag de dag zijn er veel bedrijven die een soort georganiseerde flashmob tonen om hun bedrijf onder de aandacht te brengen.

Zo ook de Cordial Hotel Group. De flashmob werd gehouden op Gran Canaria in het Cordial Hotel Playa Mogan in Puerto de Mogan. De badgasten werden verrast op een prachtige, muzikale flashmob rondom het zwembad met medewerking van:
“Band of the Local Municipal School of Dance and Music of Mogan”.

Dit is echt zwijmelen op het nummer Bolero van Ravel, maar dan op zondag!

Ik wens iedereen een heerlijke, zonnige zondag toe!