Categorie archief: Uitje

Mijn uitje naar Utrecht…

50PlusBeurs_logoGisteren was de laatste dag van de 50-Plus Beurs die in Utrecht werd gehouden. 

Ik had me voorgenomen er dit jaar naar toe te gaan en had afgesproken met Anneke, een weblogster waar ik graag bij lees. We houden er allebei van onze eigen weg te gaan en niet afhankelijk te zijn van iemand anders om ergens te kijken en te babbelen, dus hadden we telefoonnummers uitgewisseld en afgesproken samen te gaan lunchen om zo elkaar eens in het echt te ontmoeten.

Met de bus vanuit Zeist was het maar 25 minuutjes en in de week ervoor was ik op stap gegaan voor een OV Chipcard, een mens kan maar beter goed voorbereid zijn nietwaar? Wist ik veel dat je in de bus nog gewone papieren kaartjes kunt kopen. Nou ja, ik heb dat ding nou eenmaal en ik zal er niet veel gebruik van maken, maar toch handig. Ik moet tenslotte ook met mijn tijd meegaan hè.

Anneke kon 2 gratis toegangskaarten voor de beurs bestellen bij de ANBO waar ze lid van is, dus ik had nog een gratis kaartje ook. Daarom moesten we wel ’s morgens voor het naar binnen gaan al afspreken, dus rond 10 uur ontmoetten we elkaar. We herkenden elkaar van de foto’s die we bij elkaar op de weblog konden zien en na een hartelijke begroeting zijn we meteen naar binnen gegaan, daarna natuurlijk rechtstreeks naar het toilet en toen op naar de koffie. Ze had ook nog een bonnetje voor een gratis stuk appelkruimeltaart, dus die hebben we er meteen lekker bij genomen.

Het klikte meteen tussen ons en voor we het wisten hadden we meer dan een uur zitten kletsen. Wat een gezellige vrouw zeg! Toen zijn we allebei onze eigen weg gegaan en spraken we af op een bepaalde tijd op een bepaald punt elkaar weer te treffen voor de lunch.

Voor mij was het dus de eerste keer en eigenlijk is deze beurs een soort mix van verschillende andere beurzen. De huishoudbeurs, de Autorai, de vakantiebeurs, de verzamelaarsbeurs, crea-beurs etc. maar dan speciaal gericht op 50-Plussers. Het was gezellig druk, gelukkig niet zo erg als ik verwacht had vanwege de laatste dag. Ik had een rugzak bij me en verzamelde daarin de folders en leuke hebbedingetjes.  Hier en daar heb ik mijn e-mail adres achter gelaten op een kaart om mee te doen aan een winactie van het een en ander. Ik heb me prima vermaakt.

Tussen de middag trof ik Anneke weer en weer hebben we gezellig zitten kletsen over van alles en nog wat. Wat is dat leuk als je iemand treft waar je eigenlijk wel het een en ander van weet maar die je nog nooit persoonlijk hebt ontmoet. En helemaal als het nog zo klikt ook! Na ongeveer 1,5 uur namen we afscheid en gingen we weer ons eigen gangetje.

Ook heb ik nog meegedaan met een verloting in Jack’s casino, een keten die door het hele land al vestigingen heeft. Helaas nog niet in het midden van het land, want heel af en toe vind ik het heel leuk om eens een gokje te wagen. Bij de roulette-machine hadden ze al een aantal punten ‘gestort’ en winnen dat ik deed! Ik leg altijd in op een 7 (ik denk dat de 7 mijn geluksgetal is) en dan op een aantal andere nummers die daarmee te maken hebben, 14-17-21-27-28 enz… En zowaar viel het balletje een aantal keren achter elkaar op een aantal van deze nummers… Ik kon dus hoger gaan inzetten en won dus steeds meer. Maar ja, het was natuurlijk allemaal nepwinst…
De verloting werd gedaan om 15.00 uur maar jammer genoeg was ik niet de winnaar.

Rond kwart over 4 ben ik weer richting het busstation gewandeld. De bus die ik moest hebben was net weg, maar even wachten in het zonnetje was geen straf. Rond half 6 was ik weer thuis, wel bekaf natuurlijk, maar het was echt de moeite waard. En hierbij bedank ik Anneke nogmaals voor de toegangskaart en de gezelligheid!

Een dagje Praag…

Een uitstapje naar Praag – De Gouden Stad

’s Morgens om 8.15 uur werden we door een klein busje opgehaald. Er zaten al 2 Duitse echtparen in. Peter en Astrid, wij + de chauffeur maakten samen 9 personen en het busje was vol. Erg persoonlijk om op die manier de stad te gaan bekijken. Natuurlijk is één dag veel te kort maar we hebben nu in ieder geval een indruk van de stad.

Voor we de Tsjechische grens overreden hadden we al heel wat kilometers gereden, de chauffeur liet ons meteen het een en ander van de omgeving zien en vertelde er met een microfoon in zijn hand ook van alles over. We reden na ongeveer 2,5 uur de stad Praag in en waren meteen alweer blij dat we niet met onze eigen auto waren gegaan. Wat een drukte en alleen al een parkeerplaats zoeken en de stad in gaan met openbaar vervoer zou extra veel tijd kosten. De chauffeur wist uiteraard de weg, hij komt er 2 tot 3 keer per week. Toen we langs de “Burcht” reden meldde hij meteen dat we daar ’s middags op de terugweg naartoe zouden gaan.

Onze reisleider zette de auto op een parkeerplaats en na overleg besloten we allemaal om met hem mee te lopen en dat hij ons langs een aantal bezienswaardigheden zou leiden en erover kon vertellen. Met uitzicht op de “Karelsbrug” liepen we naar de andere kant van de rivier de “Moldau”.
We kwamen als eerste langs het Oorlogsmonument (1938-1945). Het stelt de gescheurde nationale vlag voor en is wel heel groot en niet over het hoofd te zien. We wisselden geld bij een kantoortje waar het vertrouwd was en met CZK 450 (omgerekend € 20,00, dat volgens de gids voldoende zou moeten zijn om een hapje eten te betalen en nog wat over te houden ook) gingen we aan de wandel. Eerst stapten we door een klein poortje de tuin in van de Tsjechische Senaat, met prachtige gebouwen en een mooie vijver.

Ons volgende doel was naar de Karelsbrug te gaan en langs leuke restaurantjes kwamen we beneden bij de brug uit. In een winkeltje kocht ik meteen een mooie pen als souvenir.  Aan het lage deel van de brug waren honderden hangslotjes bevestigd, de rage waar de laatste jaren veel verliefde stellen aan mee doen, ze hangen het slotje aan het gaas en gooien het sleuteltje in het water om hun liefde te bezegelen. We liepen de trap naar de brug op en verbaasden ons over de drukte bij het zien van zoveel mensen. Volgens de gids is dat elke dag zo, het hele jaar door.
Hij vertelde over de heiligenbeelden en we moesten uitkijken dat we niet over de bedelaars vielen. Een naar gezicht die bedelaars die op hun knieën liggen, maar volgens de gids zijn ze allemaal niet zo zielig als het lijkt. We zagen zelf ook dat een bedelaar wat geld uit zijn pet haalde en dat meteen afgaf aan een meisje. Mogelijk om er drugs voor te laten kopen…

Na de Karelsbrug liepen we het oude historische centrum in, dat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staat. Praag wordt ook wel De Gouden Stad genoemd vanwege de vele koperen daken op de 550 torens (van zeker 200 kerken) die de stad rijk is. Al dat koper is inmiddels verkleurd naar groen maar toen het nog echt glanzend koper was moet het, zeker met de zon erop, geleken hebben op goud.
Daarna hebben we eerst geluncht in het favoriete restaurant van de reisleider, waar we helaas nogal op de wind zaten en waar geen zonnetje te bekennen was. Maar het eten was lekker en we konden even uitrusten.

Daarna wandelden we weer verder en kwamen we uit op het Oudestadsplein, het plein waaraan de St Nicolaaskerk staat en het stadhuis met de Astronomische klok. Wat een drukte tegen het hele uur, want dan komen boven in de klok de 12 apostelen voorbij langs de 2 raampjes. Het ‘spektakel’ duurt maar 28 seconden en het zijn, volgens onze gids dan, de gevaarlijkste 28 seconden in Praag. Omdat… iedereen gefocust is op die gebeurtenis daar boven en niemand meer let op zijn tas en andere spullen en de zakkenrollers dan dus zeer goede zaken doen… Natuurlijk hebben wij goed op onze spulletjes gepast na deze waarschuwing.  De toeristen worden ook niet vergeten natuurlijk, veel souvenirs, koetsjes om rondritten door de stad te maken, varkens aan het spit, teveel om op te noemen.

Verder naar het Wenceslausplein. Het plein is 750 m lang 60 m breed en werd oorspronkelijk ingericht als paardenmarkt. Tegenwoordig lijkt het meer op een boulevard en eronder bevindt zich een Metrostation. Van daaruit wandelden we met zijn vieren door een brede winkelstraat, via het Oudestadsplein richting de auto. Wat waren we blij dat we zaten, het was toch een heel geslenter door die stad. Maar zeer de moeite waard!

Praag uitzicht over de Moldau naar de Burcht

Praag… uitzicht over de Moldau richting de Burcht

De weg terug ging weer langs de Praagse Burcht waar we dus weer zijn uitgestapt om deze te bezoeken. De Burcht van Praag is een complex met een oppervlakte van 75.000 m2 en is de grootste burcht ter wereld. O.a. met grote gebouwen als de Sint-Vituskathedraal, het Koninklijk Paleis van Praag, de Sint Jorisbasiliek, het Gouden Straatje en diverse binnenplaatsen en paleizen.
Aan de voor- en de achterkant staan militairen op wacht… werkelijk als standbeelden. Ze worden ieder heel uur afgelost en dat is een hele ceremonie die we ook hebben gezien. Erg indrukwekkend en mooi dat deze traditie weer in ere is hersteld. Dat gebeurde in 1990. Klik HIER voor een impressie van de oppervlakte met de gebouwen en tuinen.

Na het bezoek aan de indrukwekkende Sint-Vituskathedraal die verschillende bouwstijlen heeft. Dat komt omdat er 600 jaar aan gewerkt is en er dus verschillende architecten aan te pas zijn gekomen, stapten we weer in de bus en gingen op de terugweg. De ontelbare, oude, indrukwekkende gebouwen en pleinen zijn gelukkig niet beschadigd tijdens de 2e wereldoorlog.

Om 20.15 uur waren we weer terug bij het hotel en nadat we Binky naar onze kamer hadden gebracht en ons een beetje hadden opgefrist vertrokken we meteen weer naar het restaurant waar er nog heerlijk eten op ons stond te wachten. Het was een enerverende dag die we niet hadden willen missen en met zijn vieren hebben we onder het eten nog even de hele dag de revue laten passeren.

Praag… een AANRADER (met hoofdletters dus)!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Lekker weekje gehad…

Vorige week zaterdag vertrokken wij voor 9 dagen naar een hotel in het Oosten van Duitsland. Met de Ford Capri, waar we graag zo nu en dan een lange rit mee maken. Nico zijn racefiets ging ook mee zodat hij zo nu en dan een lekker ritje zou kunnen maken.

Het was rotweer toen we vertrokken maar het werd onderweg steeds beter. Ik had een hotelletje geboekt ongeveer halverwege de eindbestemming, dus we konden het heerlijk rustig aan doen.

Het hotelletje (Gasthaus & Pension Krone) in Martinfeld, iets voorbij Kassel, was klein maar keurig en we hadden een ruime kamer die wel vol stond met van alles, maar… met een waterbed. Dat hebben we nog nooit meegemaakt in een hotel. We wandelden ’s middags wat rond, bekeken de kerk en vonden een restaurantje dat tot 19.00 uur open was. We spraken af om 18.00 uur terug te komen, we hebben heerlijk gegeten. Alles was verder gesloten want er was ‘männer-kirmes’Op zaterdagavond en ook weer op zondagochtend liepen de ‘mannen’ door de straten om daarna uitgebreid te gaan eten en feesten! Verder weet ik niet wat het allemaal inhield. Er was ook een echt kermisje met wel 2 kermisattracties ;-).
Het was voor ons de eerste keer dat we op een waterbed sliepen en het is niet echt ons ding. Mogelijk was het bed niet gestabiliseerd want we werden nog net niet zeeziek…

Na het ontbijt reden we het laatste stuk naar Raschau-Markersbach waar we een royale dubbele kamer kregen (een zitkamer en een aparte slaapkamer) in het aan de buitenkant erg oud aandoende Ferienhotel Markersbach. We hadden daar all-inclusive en we begonnen met een heerlijk stuk taart en koffie en vanaf 18.30 een heerlijk buffet aan een vaste tafel die ook voor het ontbijt voor ons bleef gereserveerd. Iedereen van het personeel was erg vriendelijk. De kamers en badkamers werden iedere dag keurig verzorgd, alleen werd er in de algemene ruimtes niet regelmatig schoongemaakt. Onze Binky deed zich in het middagrestaurant, waar we hem mee mochten nemen, tegoed aan alle kruimels die op de vloerbedekking waren gevallen bij de tafels en waar dus de hele week niet gestofzuigd was.

Maar de omgeving was erg mooi, overal bergen en dalen dus voor Nico wel behoorlijk aanpoten op zijn fiets. ’s Morgens was hij zo’n 2 uurtjes weg om te fietsen en na de lunch stapten we in de auto en bezochten we leuke dorpjes. Heerlijk relaxed. Het eten was prima, het gezelschap was prima, aardige mensen ontmoet, o.a. Peter en Astrid uit Den Helder en Willem en Menke uit Elburg.

Praag

Praag, kijk op de Burcht

Op dinsdag zijn we een dag naar Praag geweest. De bedoeling was met onze eigen auto te gaan, het was maar 150 km bij ons hotel vandaan. Ik had van alles opgezocht en uitgeprint en ook de site van de ANWB geraadpleegd voor wat betreft de verkeersregels en eventuele verplichtingen. Maar we konden in het hotel een excursie boeken, dat was natuurlijk veel gemakkelijker. We werden samen met Peter en Astrid om 8.15 uur opgehaald en we stapten om 20.15 uur weer binnen. Eigenlijk is één dag veel te kort maar we hebben een mooie indruk van deze prachtige stad gekregen. Het was een erg mooie, gezellige en vermoeiende dag. Klik hier voor het verslag en de foto’s!

Op vrijdag hebben we een ritje van een uur gemaakt met een stoomtrein (Dampfzug) naar Oberwiesenthal, een bekend “Kurort” vlakbij de Tsjechische grens. We zijn naar de top van de Fichtelberg gegaan (1215 m) met een skilift/kabelbaan (Schwebebahn). Zo… we kunnen eindelijk meepraten met mensen die altijd naar de wintersport gaan voor wat betreft het je naar boven laten sleuren in zo’n bakje ;-). Het was boven erg koud, er was totaal geen beschutting dus nadat we de foto’s hebben gemaakt zijn we weer naar beneden gegaan, waar we ons lunchpakket uit de tas hebben opgediept en lekker opgegeten. Daarna weer terug met de trein waarin we konden genieten van het mooie uitzicht.

Zondag’s vertrokken we weer na het ontbijt, de verwennerijweek zat erop. Onderweg kregen we een lekke band, die Nico heel snel had verwisseld met de reserveband, ja dat kan iedereen overkomen natuurlijk. We zijn rechtstreeks naar het pension in Bad Wildungen gereden waar we een kamer met ontbijt hadden geboekt. Even opgefrist en toen op weg naar onze vrienden, Günther en Annie zijn de mensen waar we 17,5 jaar geleden ons studiootje op Gran Canaria van hebben gekocht, in Bergfreiheit, een gehucht dat hoort bij Bad Wildungen. De vorige keer dat we ze bezocht hebben was 17 jaar geleden dus erg leuk om ze weer te ontmoeten. Ze zijn allebei een dagje ouder en hebben hun beperkingen, maar ze zijn nog jong van geest en we hebben leuke herinneringen opgehaald. We hebben lekker gegeten in een restaurant in het centrum, als je er ooit komt… het is een aanrader “Kaiser Wilhelm”.

’s Maandags zijn we eerst naar een garage gegaan om de reserveband te laten repareren! We konden met een tweedehandsband weer richting Holland want de band was niet meer te maken. De terugreis verliep verder voorspoedig.

Rond 14.15 waren we weer thuis, het was een heerlijke week!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Kleindochters te logeren…

Wat hebben we genoten in die 16 dagen toen Maria en Natalia samen op vakantie waren bij ons in Holland. Hier dan het vervolg op het verslagje ‘eventjes alleen.

Donderdag 10 juli zijn we weer lekker thuis gebleven en zoals gezegd, ze hebben zich weer prima vermaakt. Nog even met Natalia achterop de fiets naar het centrum geweest, ze wilde naar een winkel die ze ook op Gran Canaria hebben “Claire’s”. Verder nog wat boodschapjes gedaan.
Op vrijdag gingen ze voor de 2e keer een dagje naar het zwembad en ik had mijn ‘werk’ bij de Pyramide. Ook zaterdag de 12e bleven we lekker thuis.

Op zondag kwam Diana ’s middags en zijn we een pannenkoek gaan eten bij Restaurant Jagerslust in Zeist. De locatie was mooier, midden in het bos en met een leuke speeltuin erbij, maar we vonden de pannenkoeken bij het Pannenkoekenhuis Princenhof, waar we in de Kerstvakantie een keer geweest waren, lekkerder. Ze voelden zich ook niet te groot om een kleurplaat in te kleuren, hoewel ze dat niet zo vaak meer doen kunnen ze het nog heel goed en vonden ze het ook nog eens leuk. Al met al was het een geslaagde dag!

’s Maandags de 14e zijn we met zijn drietjes naar de Apenheul geweest. Het is heerlijk dat we nu zo centraal in het land wonen, overal zijn we binnen een uurtje, echt ideaal. In de Apenheul was ik vorig jaar met Natalia al, maar voor Maria was alles nieuw. Al die kleine loslopende aapjes vonden ze prachtig natuurlijk. Er is elk uur wel iets te doen, o.a. voederpresentatie bij heel veel apen. Bij de gorilla’s hebben we ook weer een poos doorgebracht en ook de leuke presentatie bijgewoond. Dat blijft toch interessant. Natalia heeft ook een heel programma afgewerkt met allerlei vragen en opdrachten over de gorilla’s. Ze had het er goed vanaf gebracht, het aantal punten dat ze behaald had met haar antwoorden zorgde voor een eerste plaats.

Op dinsdag de 15e hadden we afgesproken met schone zus Lia en zwager Jan om met de kinderen naar de camping in Ermelo te gaan waar hun dochter met verloofde en 2 zoons, Jesse en Rens, vakantie vierde. Zij namen hun andere 2 kleinkinderen, Micca en Mara, mee. Het was een leuke rit met de Ford Capri. We hoopten dat de kinderen snel weer aan elkaar zouden wennen en gelukkig is dat ook gelukt. We hebben een wandeling gemaakt naar de hei, waar heel toevallig de herderin met honden en schapen vlakbij liepen, het was leuk om te zien. Ze hebben met de skelter gereden, zijn naar de speeltuin geweest en hebben een paar uur met zijn allen doorgebracht in het zwembad. Natalia heeft nog even geprobeerd te fietsen en dat lukte, zelfs op de veel te grote fiets van Rens. Voor we naar huis gingen mochten ze nog een poosje op het luchtkussen springen. Het was een leuke dag!
Het volgend jaar gaan we misschien wel een dagje op stap met zijn allen… maar dan zou het leuk zijn als de 2 kleinkinderen van schone zus Hilda ook mee zouden gaan! Daniëlle en Peter nog bedankt voor de gastvrijheid!

Familiedagje Ermelo Camping De Paalberg 15-7-2014 (2) (Small)

Op woensdag deden we eerst rustig aan en ’s middags zijn we naar de Ezelsociëteit gegaan hier in Zeist. Dat is een opvangcentrum voor verwaarloosde en/of mishandelde ezels. De dieren lopen gewoon vrij rond, ook is er een weitje waar ze lekker kunnen grazen. Er was net een paar dagen daarvoor een veulentje geboren, dat hebben ze dus nog van dichtbij kunnen zien. Ik deed een donatie in de daarvoor bestemde pot en ook Natalia gaf een paar euro’s uit haar portemonnee. Daarna reden we nog even naar de PVA want Maria had van de week ervoor nog een paar muntjes over. Ze zweefden samen in de zweefmolen en Maria genoot nog een paar keer van de botsautootjes. Een ijsje ging er na afloop wel in. Daarna reden we weer naar huis.
Maria had overal spierpijn, waarschijnlijk van het skelterrijden met aanhanger en het springen op het kussen van dinsdag.

Op donderdag gingen ze nog een dagje naar het zwembad, het werd steeds warmer dus dat was een lekkere afkoeling voor ze. Intussen heb ik die dag de koffer en tassen gepakt want de volgende dag waren de 16 dagen echt voorbij en vertrokken ze weer naar Gran Canaria.

Het was ook op vrijdag erg heet.  ’s Morgens waren ze op tijd klaar en pakten zelf nog een deel van hun rugzak in. Dag huis, dag Binky… tot de volgende keer. Op het vliegveld liepen ze nog even samen rond te kijken in een paar winkeltjes. Toen de koffer ingecheckt was gingen ze door de veiligheidscontrole en reed ik weer naar huis.

Aan alle leuke dingen komt nou eenmaal een eind, volgend jaar misschien weer… dan gaan we weer heel veel andere leuke dingen doen!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Eventjes alleen…

Afgelopen vrijdag is Nico voor 2 weekjes vertrokken naar Gran Canaria. Hij heeft Maria en Natalia naar huis begeleid die 16 dagen bij ons op vakantie waren. Hij gaat dus meteen even genieten van de rust en de zon. De rust vind ik ook hier thuis, zeker nu ik eventjes alleen ben, maar we hebben ontzettend genoten van de meisjes!

Ze worden steeds zelfstandiger en voor veel dingen hebben ze mij niet meer nodig o.a. douchen, haren wassen etc. Toch een voordeel nu ze groter zijn. Thuis hebben we al helemaal geen last van ze gehad, ze hebben het prima naar hun zin gehad. Op ‘thuisblijf’ dagen konden ze lekker uitslapen en dan hoefden ze ook niet op tijd naar bed. Tenslotte hebben ze vakantie. Maria zat veel achter mijn laptop en Natalia was druk met muziek en videootjes zoeken op YouTube. Zij is ook nogal creatief en was geregeld lekker aan het knutselen. Hieronder hun favoriete plekje…

Vakantie Maria en Natalia 2-18 juli 2014

Verder zijn we een flink aantal dagen op stap geweest en is Opa 3 x met ze naar het zwembad geweest in Zeist. Een mooi zwembad met een wildwaterbaan, grote glijbaan, jacuzzi en een groot recreatiebad, binnen en buiten. We hebben de zonnige dagen uitgezocht en ze hebben genoten. Helaas mochten er geen foto’s worden gemaakt… En op die dagen kon ik lekker uitrusten.

Op woensdag 2 juli waren ze aangekomen en op donderdag gingen ze met Opa naar het zwembad. Op vrijdag had ik dienst in het Kassahuis en kwamen de meiden met Opa naar de Pyramide van Austerlitz waar ze naar boven zijn gegaan en toen ze weer beneden waren hebben ze van mij hun ‘klimdiploma’s’ opgehaald. Daarna konden ze spelen in de speeltuin en het lunapark. Toen ik klaar zijn we met zijn viertjes naar boven gegaan en hebben we genoten van het uitzicht. Aan het eind van de middag heb ik samen met Natalia nog wat oranje spulletjes gekocht voor de wedstrijd van zaterdag.

Ons eerste echte uitje was samen met Diana. Op zaterdag gingen we met de trein naar Amsterdam en hebben daar een rondvaart door de grachten gemaakt. Het was geen lekker weer, het regende zo nu en dan, maar ze vonden het prachtig. Bij Mac.Donald hebben we een patatje gehaald toen we naar buiten gingen hadden we echt de paraplu’s nodig. We hebben nog even de toerist uitgehangen door in de grote reuzenklompen te gaan staan in een souvenirwinkel. Toen zijn we nog even naar de Hema op de Nieuwendijk gelopen om een vriendin gedag te zeggen. Al wandelend naar het station was de zon er weer.

’s Avonds was de voetbalwedstrijd Nederland-Costa Rica waarvoor we ons in het oranje voor hebben uitgedost. Ze wonnen ook nog uiteindelijk, maar de meiden hebben de wedstrijd niet helemaal afgezien want door de verlenging werd het wel erg laat.

Dat we de volgende (zon)dag, mede door de slechte weersverwachting, een dag thuis bleven vonden de meiden helemaal niet erg. Ze hebben lekker een pyjamadag gehouden en zich geen moment verveeld.

Op maandag de 7e juli zijn we naar Walibi geweest. Genoten hebben ze en het was nu extra leuk dat ze samen waren en alles samen mee konden maken, we hadden echt prachtig weer. Op dinsdag bleven we weer een dagje thuis en op woensdag zijn we met de trein weer naar Amsterdam gegaan en zijn we naar NEMO geweest, het wetenschappelijke museum bij het Centraal Station waar ze allerlei testjes konden doen en van alles en nog wat konden uitproberen. Ook hebben ze een opdracht uitgevoerd in het laboratorium. Ik was er in 2011 met Maria al eens geweest maar voor Natalia was het de eerste keer en vond alles prachtig.

Diana kwam eten en het Nederlands elftal voetbalde deze avond tegen Argentinië. Dat het Nederlandse elftal ook nog de wedstrijd won maakte de dag helemaal goed!

Wordt vervolgd…

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Dagje uit met mezelf…

Afgelopen dinsdagmiddag had ik een tandartsafspraak in Mijdrecht en ik heb mezelf meteen maar eens een vrije dag gegeven.

Panda Peeters 5-2014Na de koffie ben ik vertrokken, het was de 3e lange rit (nou ja lang) met onze nieuwe auto. Een witte Panda Young die we begin mei hebben gekocht bij de dealer in Gemert waar we ook 6 jaar geleden onze vorige hadden gekocht. Hij doet het prima en zit weer heerlijk. Iets groter dan het oranje gevaar. Een iets grotere kofferbak ook, dus net iets handiger voor de boodschappen. Voorlopig kunnen we er weer tegen!

Eerst ben ik naar IKEA in Amsterdam gegaan. Ze waren daar druk met allerlei verbouwingen en veranderingen van inrichting dus het was wat rommelig, maar ik ben toch geslaagd voor wat dunne dekbedden, een paar vazen en nog wat leuke dingen.  Ik heb in het restaurant een cappuccino genomen en een broodje gezond en daar lekker even de tijd voor genomen.

QuakerDaarna ben ik naar Uithoorn gegaan en heb ik een kort bezoekje gebracht aan mijn oude werkgever. Het was erg leuk om een aantal collega’s weer te zien na zoveel jaar. Op 31 mei is het al 8 jaar geleden dat ik mijn laatste werkdag had en wat is er in die tussentijd alweer veel veranderd. Maar ja zo gaat dat nou eenmaal! Heel lang kon ik natuurlijk niet blijven, iedereen is tenslotte aan het werk dus echt tijd voor kletspraatjes heeft niemand als je zomaar onverwacht en onaangekondigd binnenstapt. Maar dat was niet erg. Het was leuk om weer even terug te zijn. Maar ik heb nooit een tel spijt gehad van mijn beslissing om ontslag te nemen en om tegelijk met manlief met mijn werkende leven te stoppen. Lang leve de vrijheid hoor!

Daarna door naar Mijdrecht, ik dacht ik ga even winkelen want Diana ontmoeten zat er nu even niet in. Ze had andere verplichtingen op het werk. Helaas regende het, dus na even wat rond gewandeld te hebben onder moeder’s paraplu, ben ik maar vroeg naar de tandarts gegaan waar ik rustig in mijn boek ben gaan lezen. Ik werd zelfs iets eerder naar binnen geroepen omdat hij me al had zien zitten. Dat was fijn en ook het feit dat ik geen gaatjes had maakte me blij. Ik heb wel een kies die vervelend doet als ik er tegen aan tik, maar het is erger geweest. Hij heeft een foto gemaakt maar daar was (nog) niets op te zien. Afwachten of het erger wordt dus en dan weer bellen. Maar het zakt steeds meer af, dus hopelijk gaat het vanzelf weer weg, ach… het is tenslotte ook vanzelf gekomen.

De terugweg naar huis in de regen en de spits was niet zo lekker, ik heb er behoorlijk lang over gedaan, maar ach, haast had ik niet, ik had tenslotte een vrije dag ;-). Heerlijk even zo’n dagje uit met mezelf hoor! 

Het wordt weer eens tijd…

… voor een update!

???????????????????????????????Vorige week vrijdagavond ben ik samen met Diana naar een theatershow van Ricky Koole en Leo Blokhuis in De Flint in Amersfoort geweest! Een kleine intieme zaal waar ik erg van houd. Het programma “Buitenstaanders” was gebaseerd op de buitenstaanders in de muziek. Veel artiesten die het, in hun tijd, aandurfden om buiten de normale paden te treden kwamen aan bod! Wat weet die Leo veel zeg… hij wordt met recht ‘de popprofessor‘ genoemd. Op zijn laptop toverde hij fragmenten van liedjes tevoorschijn en vertelde daar prachtige verhalen bij. Ricky zorgde voor de zang en vulde het geheel aan met minstens evenveel komisch talent als de gemiddelde cabaretier. Samen zorgden zij voor een onvergetelijke, muzikale avond. En die prachtige stem van Ricky maakte het hele verhaal af! Na afloop zelfs nog even op de foto gegaan, was erg leuk!

Computerbril Na een koffievisite op zaterdagochtend vanwege de verjaardag van schone zus in Almere zijn Diana en ik ’s middags nog even op de fiets naar het centrum geweest. Nico stapte op zijn racefiets. Ik heb een computerbril besteld. Ik zit zoveel achter mijn lappie dat het toch wel heerlijk is om normaal te kunnen kijken op het scherm zonder mijn hoofd naar achteren te moeten kantelen om alles goed te kunnen zien via mijn brilletje. Nog even geduld, ik hoop dat ik er echt plezier van zal hebben.

2e TV opgehangen

Voor de TV beneden hebben we een mooie wandbeugel besteld die 2 dagen later al werd afgeleverd, een aanbieding ook nog, dus mazzel. Manlief heeft hem gisteren opgehangen en de kabels keurig weggewerkt achter een zelfde soort ‘gootje’ als hij boven had gemaakt. De TV is nu kantelbaar (wat we eigenlijk niet nodig hebben) maar ook draaibaar en dat is wel weer heel fijn.

Op dinsdag heb ik mezelf een vrije dag gegeven, maar daarover later…

En gisteren had ik een afspraak met een coördinatrice van het vrijwilligerswerk bij de Pyramide van Austerlitz… daarover ook later!

Ik wens iedereen een fijne dag toe, hier miezert het, maar hopelijk klaart het weer op en kunnen we straks lekker naar buiten!