Categorie archief: Persoonlijk

Vrij…

Net als zovelen in deze tijd neem ik ook een weekje vrij, dus mijn blog en Facebook zijn voorlopig even gesloten!

Ik lees wel mijn e-mail dus als je iets belangrijks te melden hebt of me iets wil laten weten dat niet kan wachten mail me dan!

“Zwijmelen op Zaterdag” en “Aunty Acid” staan klaar dus die hoeven jullie niet te missen!
Reageer gerust want reacties lees ik uiteraard allemaal via de mail!

Tot later!

tot later

Mijn Mobylette Kaptein…

Toen ik 16 werd wilde ik heel graag een brommertje, maar daar moest ik zelf voor sparen en ik was daar al heel lang druk mee bezig! Ruim een jaar na mijn 16e verjaardag had ik het geld bij elkaar en gingen mijn vader en ik naar de winkel!

Ik had mijn zinnen gezet op een Mobylette Kaptein, daar reden de meeste meiden op in die tijd. Ze hadden de simpele uitvoering maar ook een uitgebreidere versie, deze had een speciale naam maar die ben ik vergeten. Hij had een soort pookje, maar ik zou nu ook niet meer weten wat ik daarmee moest…

Ik ben/was klein en destijds ook heel tenger. De verkoper (een bekende van mijn vader) stond me eens aan te kijken op een manier waarvan ik dacht… hij vraagt zich af hoe oud ik ben. Toen we een model hadden uitgezocht dat ik kon betalen en graag wilde kopen vroeg mijn vader of ik er een proefritje op mocht maken. Dat mocht, dus hij ging een brommertje ophalen in de garage achter de winkel.

Toen hij had uitgelegd hoe ik moest starten, wegrijden en weer remmen als ik eraf wilde deed hij 2 stappen achteruit richting mijn vader en fluisterde bijna tegen hem: “U weet toch wel dat ze 16 jaar moet zijn mijnheer”. Mijn vader schoot in de lach en zei: “Laat ze dit maar niet horen want ze is al 17 geweest”.

Het brommertje was precies wat ik wilde en de koop werd gesloten. Op mijn spiksplinternieuwe brommer reed ik naar huis om hem trots aan mijn moeder, zusjes en broer te laten zien. Wat een luxe dat ik mijn fiets kon laten staan. Even aantrappen en rijden maar!

Toen mijn vader later aan mij vertelde wat de verkoper had gezegd was ik niet blij, altijd werd ik jonger geschat en op die leeftijd is dat echt niet leuk. En later… veel later ook nog… vond ik dat natuurlijk helemaal niet erg meer!

Maar ik was het snel vergeten. Ik heb genoten van mijn brommertje en ik weet eigenlijk niet meer wanneer en waarom ik hem toen weg heb gedaan, wel dat ik er al snel spijt van had. Daarna heb ik nog een keer een oude Solex gehad, dat was een hilarisch ding want als hij eenmaal startte steeg er eerst een heleboel rook uit op en als dat was opgetrokken zag je mij pas… en traag dat dat ding was.

Helaas geen foto’s dus dit plaatje is van het internet…

Mobylette EEG 1967

 

Dagje uit met mezelf…

Afgelopen dinsdagmiddag had ik een tandartsafspraak in Mijdrecht en ik heb mezelf meteen maar eens een vrije dag gegeven.

Panda Peeters 5-2014Na de koffie ben ik vertrokken, het was de 3e lange rit (nou ja lang) met onze nieuwe auto. Een witte Panda Young die we begin mei hebben gekocht bij de dealer in Gemert waar we ook 6 jaar geleden onze vorige hadden gekocht. Hij doet het prima en zit weer heerlijk. Iets groter dan het oranje gevaar. Een iets grotere kofferbak ook, dus net iets handiger voor de boodschappen. Voorlopig kunnen we er weer tegen!

Eerst ben ik naar IKEA in Amsterdam gegaan. Ze waren daar druk met allerlei verbouwingen en veranderingen van inrichting dus het was wat rommelig, maar ik ben toch geslaagd voor wat dunne dekbedden, een paar vazen en nog wat leuke dingen.  Ik heb in het restaurant een cappuccino genomen en een broodje gezond en daar lekker even de tijd voor genomen.

QuakerDaarna ben ik naar Uithoorn gegaan en heb ik een kort bezoekje gebracht aan mijn oude werkgever. Het was erg leuk om een aantal collega’s weer te zien na zoveel jaar. Op 31 mei is het al 8 jaar geleden dat ik mijn laatste werkdag had en wat is er in die tussentijd alweer veel veranderd. Maar ja zo gaat dat nou eenmaal! Heel lang kon ik natuurlijk niet blijven, iedereen is tenslotte aan het werk dus echt tijd voor kletspraatjes heeft niemand als je zomaar onverwacht en onaangekondigd binnenstapt. Maar dat was niet erg. Het was leuk om weer even terug te zijn. Maar ik heb nooit een tel spijt gehad van mijn beslissing om ontslag te nemen en om tegelijk met manlief met mijn werkende leven te stoppen. Lang leve de vrijheid hoor!

Daarna door naar Mijdrecht, ik dacht ik ga even winkelen want Diana ontmoeten zat er nu even niet in. Ze had andere verplichtingen op het werk. Helaas regende het, dus na even wat rond gewandeld te hebben onder moeder’s paraplu, ben ik maar vroeg naar de tandarts gegaan waar ik rustig in mijn boek ben gaan lezen. Ik werd zelfs iets eerder naar binnen geroepen omdat hij me al had zien zitten. Dat was fijn en ook het feit dat ik geen gaatjes had maakte me blij. Ik heb wel een kies die vervelend doet als ik er tegen aan tik, maar het is erger geweest. Hij heeft een foto gemaakt maar daar was (nog) niets op te zien. Afwachten of het erger wordt dus en dan weer bellen. Maar het zakt steeds meer af, dus hopelijk gaat het vanzelf weer weg, ach… het is tenslotte ook vanzelf gekomen.

De terugweg naar huis in de regen en de spits was niet zo lekker, ik heb er behoorlijk lang over gedaan, maar ach, haast had ik niet, ik had tenslotte een vrije dag ;-). Heerlijk even zo’n dagje uit met mezelf hoor! 

The day after…

Ik heb mijn verjaardag gisteren niet uitgebreid gevierd! Maar al met al is het een erg leuke dag geworden.

Allereerst had ik op woensdagmiddag al bloemen gekregen van Nico. We doen niet echt aan cadeaus kopen voor elkaar en eigenlijk wist ik dit jaar ook niks te vragen voor mezelf. Als ik weer eens een wens heb kopen we het meestal toch wel.

Ik had goed geslapen maar was toch vroeg wakker. Net voor ik onder de douche wilde stappen ging de bel… Huh… om 8.10 uur in de ochtend…
Natuurlijk had ik geen idee wat er aan de hand was, maar Nico deed de deur open, ik hoorde hem ‘dankjewel’ zeggen en de deur ging weer dicht. Nieuwsgierig als ik ben vroeg ik wat er was en hij zei  “kom maar naar beneden”. Al wat ik verwacht had, maar zeker geen uitgebreid en heel compleet ontbijt van de ontbijtservice! Wat een verrassing, het was een cadeau van Nick, Elsa, Betsaida, Maria en Natalia!
Het was allemaal even lekker en keurig verzorgd. De broodjes waren nog enigszins warm en er was volop keus om ze mee te beleggen. Ik heb genoten! Lieverds, hartstikke bedankt, het was heel goed aan mij besteed!

Rond half 10 zijn we eerst even naar de H.ema gereden waar we een paar kleine taartjes gehaald hebben voor bij de koffie en rond half 11 kwamen schone zus Lia en zwager Jan. In hun kielzog stapten ook vriendin Adrie met zoon Patrick binnen. Het was heel gezellig en we hebben weer lekker bijgekletst. Tjonge, jonge een mens kletst wat af hè.

’s Middags was het rustig en vond ik in de brievenbus een groot aantal kaarten. Toch leuk om weer eens echte post te krijgen ook!
Verder heb ik heel veel berichtjes en felicitaties gekregen op Facebook en reacties op mijn logje van gisteren en een aantal telefoontjes, smsjes en e-mails, waarvoor ik iedereen natuurlijk hartelijk bedank!

Tegen half 5 kwam Diana met een prachtig boeket rode rozen en een cadeau, een “Platinum Seat Arrangement’ voor de musical “Jersey Boys”. Dat wordt genieten met al die oude liedjes die ze brengen. De kaarten zijn voor 26 juli dus nog even geduld hebben, maar zo’n leuk uitje met mijn dochter is weer een heerlijk vooruitzicht. Lieve schat, heel erg bedankt, ik ben er erg blij mee!

Voor ’s avonds hadden we een reservering bij het Spaanse restaurant “Ramblas” in Zeist en besloten we lekker tapas te eten. Het was heel erg lekker en ruim voldoende. We kregen eerst warm brood met knoflooksaus (pan con ajo), vervolgens ieder 10 koude tapas en daarna 8 warme tapas. We konden gewoon extra bijbestellen van alles wat we geserveerd kregen, maar dat was absoluut niet nodig.
Diana had stiekem laten weten dat ik jarig was en aan het eind van de avond kwam er nog een ijsschotel met 3 lepels op tafel, zodat we nog een feestelijk toetje hadden ook. Het was erg lekker en zeker voor herhaling vatbaar daar te gaan eten!

Nu ben ik voor een maand net zo oud als Nico en gaan we dus allebei op naar de 65!

Hieperdepiep voor mezelf ;-)

Wat gaat de tijd snel… vandaag mag ik weer een extra kaarsje uitblazen!

64

Het wordt een rustig dagje want echt vieren doe ik mijn verjaardag niet!
Ik zal wel zien wie er aanbelt ;-).

Wel gaan we ’s avonds met zijn drietjes uit eten bij “Ramblas”,
een Spaans restaurant hier in “Ziest”.
Het is onze eerste kennismaking, hopelijk bevalt het en gaan we daar vaker heen!

Ik heb er zin in!

Bijpraten…

Het is alweer even geleden dat ik een logje heb gemaakt, buiten de standaard Aunty Acid en Zwijmelen op Zaterdag dan.

Nou ja, de update dus:

  • Maandag de 14e werd ik met een snotkop en met keelpijn wakker… een paar dagen later ging ik er ook nog bij hoesten…

  • Vrijdag zijn we naar het theater geweest voor de show van de 3JS, het was echt weer fantastisch!

  • In het weekend kreeg ik koorts terwijl dit heel bijzonder is voor mij want ik heb juist altijd ondertemperatuur…

  • Hoewel ik, als ik ziek ben, gewoon dooreet, zijn we niet uit eten geweest op 1e Paasdag. We hebben via een bekende ‘app’ gewoon eten besteld en laten bezorgen…

  • Sinds de afgelopen Kerst ben ik ongeveer 5 kilo aangekomen, maar de helft is er inmiddels alweer af…

  • Onze lieve dochter heeft maandag het hele huis gestofzuigd van boven tot onder zodat ik dat niet hoefde te doen deze week…

  • Helaas heb ik mijn afspraak om een paar dagen naar mijn nichtje in België te gaan af moeten zeggen…

  • Maar we hebben al een nieuwe afspraak gemaakt en gaan a.s. zondag een dagje heen en weer, heerlijk!

  • Vanmiddag ben ik, omdat de hoest nogal hardnekkig was, naar de dokter geweest en ik blijk bronchitis te hebben…

Ik heb heerlijk buiten kunnen zitten deze week, vooral met mijn rug in de zon vind ik heerlijk, maar wel aldoor met een sjaal om, haha! Ook was het vandaag tot een uur of half 5 prachtig weer en toen brak de hel los, regen, hagel, windstoten… eventjes leek het herfst en zulke grote hagelstenen heb ik echt nog nooit gezien., maar na een klein uurtje was alles alweer over!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

Zwijmelen op Zaterdag met “The Everly Brothers”…

Mijn vader had al heel veel grijze haren tussen het
krullerige rood toen hij op 48-jarige leeftijd overleed.
Maar hij had nog een volle bos haar, hetzelfde soort haar dat onze
Nick van hem geërfd heeft.

Hij heeft veel meegemaakt, is veel ziek geweest in zijn leven en heeft veel pijn geleden.

Wat had ik hem graag met een grijze kop willen meemaken!
Gisteren was het 40 jaar geleden dat hij overleed.
Gelukkig heb ik veel fijne herinneringen aan hem.

Ik zwijmel vandaag met “The Everly Brothers” die hun vader
met zijn grijze haar bezingen.

Het nummer heet “That Silver Haired Daddy Of Mine”.

Voor meer zwijmelarij kun je terecht bij MARJA