Categorie archief: Vakantie

Ben effe weg…

ffweg

Ben weer ff weg…

Tot over een weekje!

Advertenties

Toiletbezoek…

Al eerder heb ik eens een hilarisch verhaal op mijn blog gezet over ‘openbaar toiletbezoek’.

Onderweg in Duitsland hoef je niet voor zulke verrassingen komen te staan, zoals we weer tijdens onze vakantie meemaakten. Want is het allemaal mooi geregeld.

Vakantie Saksen 25-8-2014 Terugweg en bezoek Annie en Gunther (12) (Small)Je betaalt € 0,70 voor een toiletbezoek, maar je ontvangt een tegoedbonnetje voor het restaurant van € 0,50. Als je dat niet vergeet in te wisselen kost het dus maar € 0,20, waar kun je daar tegenwoordig nog een plas voor doen op een schone wc?

En schoon is het echt! Een inventief systeem maakt na elk toiletbezoek de bril schoon, dus zeer hygiënisch.

Op de terugweg bij de laatste stop om te tanken gingen we allebei nog een keer naar het toilet en kochten we daarna een lekker broodje, waarvan we er één dus meer dan gratis mee konden nemen toen ik de bonnetjes inleverde.

Een dagje Praag…

Een uitstapje naar Praag – De Gouden Stad

’s Morgens om 8.15 uur werden we door een klein busje opgehaald. Er zaten al 2 Duitse echtparen in. Peter en Astrid, wij + de chauffeur maakten samen 9 personen en het busje was vol. Erg persoonlijk om op die manier de stad te gaan bekijken. Natuurlijk is één dag veel te kort maar we hebben nu in ieder geval een indruk van de stad.

Voor we de Tsjechische grens overreden hadden we al heel wat kilometers gereden, de chauffeur liet ons meteen het een en ander van de omgeving zien en vertelde er met een microfoon in zijn hand ook van alles over. We reden na ongeveer 2,5 uur de stad Praag in en waren meteen alweer blij dat we niet met onze eigen auto waren gegaan. Wat een drukte en alleen al een parkeerplaats zoeken en de stad in gaan met openbaar vervoer zou extra veel tijd kosten. De chauffeur wist uiteraard de weg, hij komt er 2 tot 3 keer per week. Toen we langs de “Burcht” reden meldde hij meteen dat we daar ’s middags op de terugweg naartoe zouden gaan.

Onze reisleider zette de auto op een parkeerplaats en na overleg besloten we allemaal om met hem mee te lopen en dat hij ons langs een aantal bezienswaardigheden zou leiden en erover kon vertellen. Met uitzicht op de “Karelsbrug” liepen we naar de andere kant van de rivier de “Moldau”.
We kwamen als eerste langs het Oorlogsmonument (1938-1945). Het stelt de gescheurde nationale vlag voor en is wel heel groot en niet over het hoofd te zien. We wisselden geld bij een kantoortje waar het vertrouwd was en met CZK 450 (omgerekend € 20,00, dat volgens de gids voldoende zou moeten zijn om een hapje eten te betalen en nog wat over te houden ook) gingen we aan de wandel. Eerst stapten we door een klein poortje de tuin in van de Tsjechische Senaat, met prachtige gebouwen en een mooie vijver.

Ons volgende doel was naar de Karelsbrug te gaan en langs leuke restaurantjes kwamen we beneden bij de brug uit. In een winkeltje kocht ik meteen een mooie pen als souvenir.  Aan het lage deel van de brug waren honderden hangslotjes bevestigd, de rage waar de laatste jaren veel verliefde stellen aan mee doen, ze hangen het slotje aan het gaas en gooien het sleuteltje in het water om hun liefde te bezegelen. We liepen de trap naar de brug op en verbaasden ons over de drukte bij het zien van zoveel mensen. Volgens de gids is dat elke dag zo, het hele jaar door.
Hij vertelde over de heiligenbeelden en we moesten uitkijken dat we niet over de bedelaars vielen. Een naar gezicht die bedelaars die op hun knieën liggen, maar volgens de gids zijn ze allemaal niet zo zielig als het lijkt. We zagen zelf ook dat een bedelaar wat geld uit zijn pet haalde en dat meteen afgaf aan een meisje. Mogelijk om er drugs voor te laten kopen…

Na de Karelsbrug liepen we het oude historische centrum in, dat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staat. Praag wordt ook wel De Gouden Stad genoemd vanwege de vele koperen daken op de 550 torens (van zeker 200 kerken) die de stad rijk is. Al dat koper is inmiddels verkleurd naar groen maar toen het nog echt glanzend koper was moet het, zeker met de zon erop, geleken hebben op goud.
Daarna hebben we eerst geluncht in het favoriete restaurant van de reisleider, waar we helaas nogal op de wind zaten en waar geen zonnetje te bekennen was. Maar het eten was lekker en we konden even uitrusten.

Daarna wandelden we weer verder en kwamen we uit op het Oudestadsplein, het plein waaraan de St Nicolaaskerk staat en het stadhuis met de Astronomische klok. Wat een drukte tegen het hele uur, want dan komen boven in de klok de 12 apostelen voorbij langs de 2 raampjes. Het ‘spektakel’ duurt maar 28 seconden en het zijn, volgens onze gids dan, de gevaarlijkste 28 seconden in Praag. Omdat… iedereen gefocust is op die gebeurtenis daar boven en niemand meer let op zijn tas en andere spullen en de zakkenrollers dan dus zeer goede zaken doen… Natuurlijk hebben wij goed op onze spulletjes gepast na deze waarschuwing.  De toeristen worden ook niet vergeten natuurlijk, veel souvenirs, koetsjes om rondritten door de stad te maken, varkens aan het spit, teveel om op te noemen.

Verder naar het Wenceslausplein. Het plein is 750 m lang 60 m breed en werd oorspronkelijk ingericht als paardenmarkt. Tegenwoordig lijkt het meer op een boulevard en eronder bevindt zich een Metrostation. Van daaruit wandelden we met zijn vieren door een brede winkelstraat, via het Oudestadsplein richting de auto. Wat waren we blij dat we zaten, het was toch een heel geslenter door die stad. Maar zeer de moeite waard!

Praag uitzicht over de Moldau naar de Burcht

Praag… uitzicht over de Moldau richting de Burcht

De weg terug ging weer langs de Praagse Burcht waar we dus weer zijn uitgestapt om deze te bezoeken. De Burcht van Praag is een complex met een oppervlakte van 75.000 m2 en is de grootste burcht ter wereld. O.a. met grote gebouwen als de Sint-Vituskathedraal, het Koninklijk Paleis van Praag, de Sint Jorisbasiliek, het Gouden Straatje en diverse binnenplaatsen en paleizen.
Aan de voor- en de achterkant staan militairen op wacht… werkelijk als standbeelden. Ze worden ieder heel uur afgelost en dat is een hele ceremonie die we ook hebben gezien. Erg indrukwekkend en mooi dat deze traditie weer in ere is hersteld. Dat gebeurde in 1990. Klik HIER voor een impressie van de oppervlakte met de gebouwen en tuinen.

Na het bezoek aan de indrukwekkende Sint-Vituskathedraal die verschillende bouwstijlen heeft. Dat komt omdat er 600 jaar aan gewerkt is en er dus verschillende architecten aan te pas zijn gekomen, stapten we weer in de bus en gingen op de terugweg. De ontelbare, oude, indrukwekkende gebouwen en pleinen zijn gelukkig niet beschadigd tijdens de 2e wereldoorlog.

Om 20.15 uur waren we weer terug bij het hotel en nadat we Binky naar onze kamer hadden gebracht en ons een beetje hadden opgefrist vertrokken we meteen weer naar het restaurant waar er nog heerlijk eten op ons stond te wachten. Het was een enerverende dag die we niet hadden willen missen en met zijn vieren hebben we onder het eten nog even de hele dag de revue laten passeren.

Praag… een AANRADER (met hoofdletters dus)!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Lekker weekje gehad…

Vorige week zaterdag vertrokken wij voor 9 dagen naar een hotel in het Oosten van Duitsland. Met de Ford Capri, waar we graag zo nu en dan een lange rit mee maken. Nico zijn racefiets ging ook mee zodat hij zo nu en dan een lekker ritje zou kunnen maken.

Het was rotweer toen we vertrokken maar het werd onderweg steeds beter. Ik had een hotelletje geboekt ongeveer halverwege de eindbestemming, dus we konden het heerlijk rustig aan doen.

Het hotelletje (Gasthaus & Pension Krone) in Martinfeld, iets voorbij Kassel, was klein maar keurig en we hadden een ruime kamer die wel vol stond met van alles, maar… met een waterbed. Dat hebben we nog nooit meegemaakt in een hotel. We wandelden ’s middags wat rond, bekeken de kerk en vonden een restaurantje dat tot 19.00 uur open was. We spraken af om 18.00 uur terug te komen, we hebben heerlijk gegeten. Alles was verder gesloten want er was ‘männer-kirmes’Op zaterdagavond en ook weer op zondagochtend liepen de ‘mannen’ door de straten om daarna uitgebreid te gaan eten en feesten! Verder weet ik niet wat het allemaal inhield. Er was ook een echt kermisje met wel 2 kermisattracties ;-).
Het was voor ons de eerste keer dat we op een waterbed sliepen en het is niet echt ons ding. Mogelijk was het bed niet gestabiliseerd want we werden nog net niet zeeziek…

Na het ontbijt reden we het laatste stuk naar Raschau-Markersbach waar we een royale dubbele kamer kregen (een zitkamer en een aparte slaapkamer) in het aan de buitenkant erg oud aandoende Ferienhotel Markersbach. We hadden daar all-inclusive en we begonnen met een heerlijk stuk taart en koffie en vanaf 18.30 een heerlijk buffet aan een vaste tafel die ook voor het ontbijt voor ons bleef gereserveerd. Iedereen van het personeel was erg vriendelijk. De kamers en badkamers werden iedere dag keurig verzorgd, alleen werd er in de algemene ruimtes niet regelmatig schoongemaakt. Onze Binky deed zich in het middagrestaurant, waar we hem mee mochten nemen, tegoed aan alle kruimels die op de vloerbedekking waren gevallen bij de tafels en waar dus de hele week niet gestofzuigd was.

Maar de omgeving was erg mooi, overal bergen en dalen dus voor Nico wel behoorlijk aanpoten op zijn fiets. ’s Morgens was hij zo’n 2 uurtjes weg om te fietsen en na de lunch stapten we in de auto en bezochten we leuke dorpjes. Heerlijk relaxed. Het eten was prima, het gezelschap was prima, aardige mensen ontmoet, o.a. Peter en Astrid uit Den Helder en Willem en Menke uit Elburg.

Praag

Praag, kijk op de Burcht

Op dinsdag zijn we een dag naar Praag geweest. De bedoeling was met onze eigen auto te gaan, het was maar 150 km bij ons hotel vandaan. Ik had van alles opgezocht en uitgeprint en ook de site van de ANWB geraadpleegd voor wat betreft de verkeersregels en eventuele verplichtingen. Maar we konden in het hotel een excursie boeken, dat was natuurlijk veel gemakkelijker. We werden samen met Peter en Astrid om 8.15 uur opgehaald en we stapten om 20.15 uur weer binnen. Eigenlijk is één dag veel te kort maar we hebben een mooie indruk van deze prachtige stad gekregen. Het was een erg mooie, gezellige en vermoeiende dag. Klik hier voor het verslag en de foto’s!

Op vrijdag hebben we een ritje van een uur gemaakt met een stoomtrein (Dampfzug) naar Oberwiesenthal, een bekend “Kurort” vlakbij de Tsjechische grens. We zijn naar de top van de Fichtelberg gegaan (1215 m) met een skilift/kabelbaan (Schwebebahn). Zo… we kunnen eindelijk meepraten met mensen die altijd naar de wintersport gaan voor wat betreft het je naar boven laten sleuren in zo’n bakje ;-). Het was boven erg koud, er was totaal geen beschutting dus nadat we de foto’s hebben gemaakt zijn we weer naar beneden gegaan, waar we ons lunchpakket uit de tas hebben opgediept en lekker opgegeten. Daarna weer terug met de trein waarin we konden genieten van het mooie uitzicht.

Zondag’s vertrokken we weer na het ontbijt, de verwennerijweek zat erop. Onderweg kregen we een lekke band, die Nico heel snel had verwisseld met de reserveband, ja dat kan iedereen overkomen natuurlijk. We zijn rechtstreeks naar het pension in Bad Wildungen gereden waar we een kamer met ontbijt hadden geboekt. Even opgefrist en toen op weg naar onze vrienden, Günther en Annie zijn de mensen waar we 17,5 jaar geleden ons studiootje op Gran Canaria van hebben gekocht, in Bergfreiheit, een gehucht dat hoort bij Bad Wildungen. De vorige keer dat we ze bezocht hebben was 17 jaar geleden dus erg leuk om ze weer te ontmoeten. Ze zijn allebei een dagje ouder en hebben hun beperkingen, maar ze zijn nog jong van geest en we hebben leuke herinneringen opgehaald. We hebben lekker gegeten in een restaurant in het centrum, als je er ooit komt… het is een aanrader “Kaiser Wilhelm”.

’s Maandags zijn we eerst naar een garage gegaan om de reserveband te laten repareren! We konden met een tweedehandsband weer richting Holland want de band was niet meer te maken. De terugreis verliep verder voorspoedig.

Rond 14.15 waren we weer thuis, het was een heerlijke week!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Zwijmelen op Zaterdag met de “Bee Gees”

Onze vakantie zit er bijna op.
Nog een dag en een nacht en we vertrekken weer richting Nederland!

Vandaar het nummer “Holiday” van de “Bee Gees” 

Voor nog meer zwijmelarij kun je bij MARJA terecht!

Vandaag komt het zwijmelen bij de andere inzenders er niet van voor mij,
maar morgen of overmorgen zal het zeker lukken!

Vrij…

Net als zovelen in deze tijd neem ik ook een weekje vrij, dus mijn blog en Facebook zijn voorlopig even gesloten!

Ik lees wel mijn e-mail dus als je iets belangrijks te melden hebt of me iets wil laten weten dat niet kan wachten mail me dan!

“Zwijmelen op Zaterdag” en “Aunty Acid” staan klaar dus die hoeven jullie niet te missen!
Reageer gerust want reacties lees ik uiteraard allemaal via de mail!

Tot later!

tot later

Kleindochters te logeren…

Wat hebben we genoten in die 16 dagen toen Maria en Natalia samen op vakantie waren bij ons in Holland. Hier dan het vervolg op het verslagje ‘eventjes alleen.

Donderdag 10 juli zijn we weer lekker thuis gebleven en zoals gezegd, ze hebben zich weer prima vermaakt. Nog even met Natalia achterop de fiets naar het centrum geweest, ze wilde naar een winkel die ze ook op Gran Canaria hebben “Claire’s”. Verder nog wat boodschapjes gedaan.
Op vrijdag gingen ze voor de 2e keer een dagje naar het zwembad en ik had mijn ‘werk’ bij de Pyramide. Ook zaterdag de 12e bleven we lekker thuis.

Op zondag kwam Diana ’s middags en zijn we een pannenkoek gaan eten bij Restaurant Jagerslust in Zeist. De locatie was mooier, midden in het bos en met een leuke speeltuin erbij, maar we vonden de pannenkoeken bij het Pannenkoekenhuis Princenhof, waar we in de Kerstvakantie een keer geweest waren, lekkerder. Ze voelden zich ook niet te groot om een kleurplaat in te kleuren, hoewel ze dat niet zo vaak meer doen kunnen ze het nog heel goed en vonden ze het ook nog eens leuk. Al met al was het een geslaagde dag!

’s Maandags de 14e zijn we met zijn drietjes naar de Apenheul geweest. Het is heerlijk dat we nu zo centraal in het land wonen, overal zijn we binnen een uurtje, echt ideaal. In de Apenheul was ik vorig jaar met Natalia al, maar voor Maria was alles nieuw. Al die kleine loslopende aapjes vonden ze prachtig natuurlijk. Er is elk uur wel iets te doen, o.a. voederpresentatie bij heel veel apen. Bij de gorilla’s hebben we ook weer een poos doorgebracht en ook de leuke presentatie bijgewoond. Dat blijft toch interessant. Natalia heeft ook een heel programma afgewerkt met allerlei vragen en opdrachten over de gorilla’s. Ze had het er goed vanaf gebracht, het aantal punten dat ze behaald had met haar antwoorden zorgde voor een eerste plaats.

Op dinsdag de 15e hadden we afgesproken met schone zus Lia en zwager Jan om met de kinderen naar de camping in Ermelo te gaan waar hun dochter met verloofde en 2 zoons, Jesse en Rens, vakantie vierde. Zij namen hun andere 2 kleinkinderen, Micca en Mara, mee. Het was een leuke rit met de Ford Capri. We hoopten dat de kinderen snel weer aan elkaar zouden wennen en gelukkig is dat ook gelukt. We hebben een wandeling gemaakt naar de hei, waar heel toevallig de herderin met honden en schapen vlakbij liepen, het was leuk om te zien. Ze hebben met de skelter gereden, zijn naar de speeltuin geweest en hebben een paar uur met zijn allen doorgebracht in het zwembad. Natalia heeft nog even geprobeerd te fietsen en dat lukte, zelfs op de veel te grote fiets van Rens. Voor we naar huis gingen mochten ze nog een poosje op het luchtkussen springen. Het was een leuke dag!
Het volgend jaar gaan we misschien wel een dagje op stap met zijn allen… maar dan zou het leuk zijn als de 2 kleinkinderen van schone zus Hilda ook mee zouden gaan! Daniëlle en Peter nog bedankt voor de gastvrijheid!

Familiedagje Ermelo Camping De Paalberg 15-7-2014 (2) (Small)

Op woensdag deden we eerst rustig aan en ’s middags zijn we naar de Ezelsociëteit gegaan hier in Zeist. Dat is een opvangcentrum voor verwaarloosde en/of mishandelde ezels. De dieren lopen gewoon vrij rond, ook is er een weitje waar ze lekker kunnen grazen. Er was net een paar dagen daarvoor een veulentje geboren, dat hebben ze dus nog van dichtbij kunnen zien. Ik deed een donatie in de daarvoor bestemde pot en ook Natalia gaf een paar euro’s uit haar portemonnee. Daarna reden we nog even naar de PVA want Maria had van de week ervoor nog een paar muntjes over. Ze zweefden samen in de zweefmolen en Maria genoot nog een paar keer van de botsautootjes. Een ijsje ging er na afloop wel in. Daarna reden we weer naar huis.
Maria had overal spierpijn, waarschijnlijk van het skelterrijden met aanhanger en het springen op het kussen van dinsdag.

Op donderdag gingen ze nog een dagje naar het zwembad, het werd steeds warmer dus dat was een lekkere afkoeling voor ze. Intussen heb ik die dag de koffer en tassen gepakt want de volgende dag waren de 16 dagen echt voorbij en vertrokken ze weer naar Gran Canaria.

Het was ook op vrijdag erg heet.  ’s Morgens waren ze op tijd klaar en pakten zelf nog een deel van hun rugzak in. Dag huis, dag Binky… tot de volgende keer. Op het vliegveld liepen ze nog even samen rond te kijken in een paar winkeltjes. Toen de koffer ingecheckt was gingen ze door de veiligheidscontrole en reed ik weer naar huis.

Aan alle leuke dingen komt nou eenmaal een eind, volgend jaar misschien weer… dan gaan we weer heel veel andere leuke dingen doen!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.