Categorie archief: Tips

Een dagje Praag…

Een uitstapje naar Praag – De Gouden Stad

’s Morgens om 8.15 uur werden we door een klein busje opgehaald. Er zaten al 2 Duitse echtparen in. Peter en Astrid, wij + de chauffeur maakten samen 9 personen en het busje was vol. Erg persoonlijk om op die manier de stad te gaan bekijken. Natuurlijk is één dag veel te kort maar we hebben nu in ieder geval een indruk van de stad.

Voor we de Tsjechische grens overreden hadden we al heel wat kilometers gereden, de chauffeur liet ons meteen het een en ander van de omgeving zien en vertelde er met een microfoon in zijn hand ook van alles over. We reden na ongeveer 2,5 uur de stad Praag in en waren meteen alweer blij dat we niet met onze eigen auto waren gegaan. Wat een drukte en alleen al een parkeerplaats zoeken en de stad in gaan met openbaar vervoer zou extra veel tijd kosten. De chauffeur wist uiteraard de weg, hij komt er 2 tot 3 keer per week. Toen we langs de “Burcht” reden meldde hij meteen dat we daar ’s middags op de terugweg naartoe zouden gaan.

Onze reisleider zette de auto op een parkeerplaats en na overleg besloten we allemaal om met hem mee te lopen en dat hij ons langs een aantal bezienswaardigheden zou leiden en erover kon vertellen. Met uitzicht op de “Karelsbrug” liepen we naar de andere kant van de rivier de “Moldau”.
We kwamen als eerste langs het Oorlogsmonument (1938-1945). Het stelt de gescheurde nationale vlag voor en is wel heel groot en niet over het hoofd te zien. We wisselden geld bij een kantoortje waar het vertrouwd was en met CZK 450 (omgerekend € 20,00, dat volgens de gids voldoende zou moeten zijn om een hapje eten te betalen en nog wat over te houden ook) gingen we aan de wandel. Eerst stapten we door een klein poortje de tuin in van de Tsjechische Senaat, met prachtige gebouwen en een mooie vijver.

Ons volgende doel was naar de Karelsbrug te gaan en langs leuke restaurantjes kwamen we beneden bij de brug uit. In een winkeltje kocht ik meteen een mooie pen als souvenir.  Aan het lage deel van de brug waren honderden hangslotjes bevestigd, de rage waar de laatste jaren veel verliefde stellen aan mee doen, ze hangen het slotje aan het gaas en gooien het sleuteltje in het water om hun liefde te bezegelen. We liepen de trap naar de brug op en verbaasden ons over de drukte bij het zien van zoveel mensen. Volgens de gids is dat elke dag zo, het hele jaar door.
Hij vertelde over de heiligenbeelden en we moesten uitkijken dat we niet over de bedelaars vielen. Een naar gezicht die bedelaars die op hun knieën liggen, maar volgens de gids zijn ze allemaal niet zo zielig als het lijkt. We zagen zelf ook dat een bedelaar wat geld uit zijn pet haalde en dat meteen afgaf aan een meisje. Mogelijk om er drugs voor te laten kopen…

Na de Karelsbrug liepen we het oude historische centrum in, dat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staat. Praag wordt ook wel De Gouden Stad genoemd vanwege de vele koperen daken op de 550 torens (van zeker 200 kerken) die de stad rijk is. Al dat koper is inmiddels verkleurd naar groen maar toen het nog echt glanzend koper was moet het, zeker met de zon erop, geleken hebben op goud.
Daarna hebben we eerst geluncht in het favoriete restaurant van de reisleider, waar we helaas nogal op de wind zaten en waar geen zonnetje te bekennen was. Maar het eten was lekker en we konden even uitrusten.

Daarna wandelden we weer verder en kwamen we uit op het Oudestadsplein, het plein waaraan de St Nicolaaskerk staat en het stadhuis met de Astronomische klok. Wat een drukte tegen het hele uur, want dan komen boven in de klok de 12 apostelen voorbij langs de 2 raampjes. Het ‘spektakel’ duurt maar 28 seconden en het zijn, volgens onze gids dan, de gevaarlijkste 28 seconden in Praag. Omdat… iedereen gefocust is op die gebeurtenis daar boven en niemand meer let op zijn tas en andere spullen en de zakkenrollers dan dus zeer goede zaken doen… Natuurlijk hebben wij goed op onze spulletjes gepast na deze waarschuwing.  De toeristen worden ook niet vergeten natuurlijk, veel souvenirs, koetsjes om rondritten door de stad te maken, varkens aan het spit, teveel om op te noemen.

Verder naar het Wenceslausplein. Het plein is 750 m lang 60 m breed en werd oorspronkelijk ingericht als paardenmarkt. Tegenwoordig lijkt het meer op een boulevard en eronder bevindt zich een Metrostation. Van daaruit wandelden we met zijn vieren door een brede winkelstraat, via het Oudestadsplein richting de auto. Wat waren we blij dat we zaten, het was toch een heel geslenter door die stad. Maar zeer de moeite waard!

Praag uitzicht over de Moldau naar de Burcht

Praag… uitzicht over de Moldau richting de Burcht

De weg terug ging weer langs de Praagse Burcht waar we dus weer zijn uitgestapt om deze te bezoeken. De Burcht van Praag is een complex met een oppervlakte van 75.000 m2 en is de grootste burcht ter wereld. O.a. met grote gebouwen als de Sint-Vituskathedraal, het Koninklijk Paleis van Praag, de Sint Jorisbasiliek, het Gouden Straatje en diverse binnenplaatsen en paleizen.
Aan de voor- en de achterkant staan militairen op wacht… werkelijk als standbeelden. Ze worden ieder heel uur afgelost en dat is een hele ceremonie die we ook hebben gezien. Erg indrukwekkend en mooi dat deze traditie weer in ere is hersteld. Dat gebeurde in 1990. Klik HIER voor een impressie van de oppervlakte met de gebouwen en tuinen.

Na het bezoek aan de indrukwekkende Sint-Vituskathedraal die verschillende bouwstijlen heeft. Dat komt omdat er 600 jaar aan gewerkt is en er dus verschillende architecten aan te pas zijn gekomen, stapten we weer in de bus en gingen op de terugweg. De ontelbare, oude, indrukwekkende gebouwen en pleinen zijn gelukkig niet beschadigd tijdens de 2e wereldoorlog.

Om 20.15 uur waren we weer terug bij het hotel en nadat we Binky naar onze kamer hadden gebracht en ons een beetje hadden opgefrist vertrokken we meteen weer naar het restaurant waar er nog heerlijk eten op ons stond te wachten. Het was een enerverende dag die we niet hadden willen missen en met zijn vieren hebben we onder het eten nog even de hele dag de revue laten passeren.

Praag… een AANRADER (met hoofdletters dus)!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Rondleiding “Slot Zeist”

Vanmiddag hebben we een rondleiding gehad (initiatief van Gilde Zeist) van 1,5 uur door “Slot Zeist”, de mooiste buitenplaats van de Gemeente Zeist die midden in het dorp ligt en een Rijksmonument status heeft. Het is leuk om wat meer te weten van onze nieuwe woonplaats, waar we dus inmiddels alweer een jaar wonen.

Het was zeer de moeite waard!

Een erg aardige gids heeft ons en nog zeker een 25 mensen de geschiedenis verteld van Slot Zeist vanaf de bouw tussen 1677 en 1686, over de eerste eigenaar Willem Adriaan van Nassau (een kleinzoon van Prins Maurits van Oranje) en ons rondgeleid.

Allereerst kwamen we binnen in de centrale hal waar niet het trappenhuis is gevestigd maar waar de 1e eigenaar vanuit het ene raam naar Amersfoort en vanuit het andere raam naar Bunnik kon kijken, wat een grote wens van hem was.

Verder kwamen we door het oorspronkelijke trappenhuis, een aantal zalen en antichambres met prachtige vloerkleden, wandkleden, verschillende soorten behang, o.a. van leer, geschilderd als marmer of damast, authentieke meubels, kroonluchters en schilderijen.

Neem eens een kijkje op de website en lees met name het kopje ‘historie’ of klik HIER voor de informatie op Wikipedia.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

Regenwater sparen…

Wij proberen de bloeiende planten die in onze tuin staan zoveel mogelijk met regenwater te begieten als ze op droge, warme dagen extra water nodig hebben.

Nico is best inventief, hij heeft een grote kuip staan bij een regenpijp en daarin bij de opening boven het roostertje waarin eventueel vuil uit de goten opgevangen kan worden een langwerpig stukje zeil geduwd en dit vastgemaakt met 2 knijpers, zodat het water dan niet in het riool verdwijnt maar dat de stroom van het water wordt afgebogen. Hij leegt die kuip dan elke keer met emmers in de papiercontainer die we niet gebruiken zodat we steeds een lekker voorraadje water hebben. Dat hij daarbij nat wordt maakt hem dan niet uit.
Het papier verzamelen we overigens wel maar brengen het, als we een stapeltje hebben, meteen naar de papierbak.

Zover ga ik niet maar gisteren heb ik dit systeem ook even in werking gezet, want binnen de kortste keren is de kuip vol. Nog even snel een emmer extra en een grote gieter gevuld en daarna het stukje zeil losgemaakt zodat het water verder via de regenpijp naar beneden het riool in kon lopen.

Hoezo zuinig?

Vrijwilligerswerk bij de Pyramide…

Pyramide_Austerlitz_1805Toen wij nog op Landgoed Nederheide woonden had ik leuke bezigheden op de laptop voor weblog De Stippel. Het contact daarover met mijn maatje Frans was ook heel erg leuk en gezellig. Hij schreef de meeste reportages en maakte de foto’s en ik zorgde ervoor dat de berichten geplaatst werden en voor de lay-out en wat extra aanvulling.
Al voor we ons chalet daadwerkelijk verkocht hadden plaatsten we een berichtje voor een vervanger voor mij. Natuurlijk had ik het nog wel een tijdje kunnen doen, maar als je niet meer zo betrokken bent bij het onderwerp (het park) wordt het toch een ander verhaal, want we hoopten natuurlijk het chalet snel te verkopen.
Er heeft zich toen een enthousiast iemand aangemeld en voor wij verhuisden heb ik mijn taken overgedragen en Marti is zeker een prima vervanger!

Toch was het heel leuk om ‘ergens’ bij betrokken te zijn en dat miste ik best wel. Toen ik enige weken geleden een oproep in een plaatselijke krant las voor vrijwilligerswerk bij de “Pyramide van Austerlitz” dacht ik meteen “Dat is iets voor mij”.

De deur uit, toch lekker dichtbij huis, maar 10 minuutjes met de auto en ook goed met de fiets te doen met mooi weer. Ik had het artikel uitgeknipt en er verder eigenlijk niets mee gedaan. Maar steeds kwam ik het weer tegen en dan dacht ik “Zal ik nou bellen of niet?”.

Afgelopen dinsdagochtend heb ik dan toch echt gebeld met het idee in mijn hoofd dat ik te horen zou krijgen dat ze niemand meer nodig zouden hebben, maar dat bleek gelukkig niet zo te zijn. De Pyramide van Austerlitz kan nog steeds vrijwilligers gebruiken, onder meer voor het Kassahuis en als Passantengids in het Bezoekerscentrum. Dezelfde avond kreeg ik een e-mail met daarin het verzoek of ik de volgende dag om 13.00 uur bij het Bezoekerscentrum aanwezig zou kunnen zijn voor de kennismaking en wat uitleg.

Op woensdagmiddag had ik dus een erg leuk gesprek met een enthousiaste coördinatrice, zelf ook vrijwilligster en het werk lijkt me erg leuk. Als je dienst doet in het Bezoekerscentrum is het de bedoeling dat je wat basale kennis overbrengt aan bezoekers, bijvoorbeeld over de Franse tijd waarin de Pyramide is gebouwd. Er kan een film worden vertoond aan belangstellenden en er zijn allerlei boekjes en boeken te koop.
We zijn ook nog naar ‘boven’ gegaan, zoals ze het daar noemen, naar de Pyramide en het Kassahuis. Ook daar weer kennis gemaakt met een aantal andere vrijwilligers. Eenmaal terug bij het Bezoekerscentrum kreeg ik wat boekjes mee om te bestuderen en mij het verhaal eigen te maken, ik vind het allemaal heel interessant.

Ook de tijden zijn gunstig, van 11.00 tot 14.00 of van 14.00 tot 17.00 uur. Ik kan mijn beschikbaarheid elke maand via het internet doorgeven en aan de hand van alle wensen wordt er een rooster gemaakt. Dus… ik heb me aangemeld. 
Eerst ga ik een soort ‘stage’ lopen. Ik kan langskomen wanneer ik wil. Alle vrijwilligers zijn op de hoogte van de nieuwe aanmeldingen en zijn gevraagd iedereen zoveel mogelijk wegwijs te maken, ik ben namelijk niet de enige nieuweling.

GolfkarDus op vrijdag ben ik ’s morgens naar het Bezoekerscentrum gegaan en heb daar een uurtje meegekeken. Er zijn natuurlijk standaardhandelingen die gedaan moeten worden. Daarna ging ik met ‘Willem de klusjesman’ mee naar ‘boven’ op de ‘handicar’, die ik ook mocht leren besturen. Voor we vertrokken zag ik een aantal bekende gezichten en stond ik oog in oog met mede-recreanten van Landgoed Nederheide die in de buurt een weekend in een hotel verbleven. Ook zij waren natuurlijk verbaasd mij daar te zien, ja de wereld is klein hè. Ze zijn op de ‘handicar’ meegereden naar de Pyramide. Scheelt toch een heel stuk lopen.

In het Kassahuis nog even koffie gedronken en een beetje gebabbeld met degene die achter de kassa zat. Het was erg druk en dan gaat de tijd best snel. Daarna mocht ik zelf de ‘handicar’ terugrijden. Het was leuk, alsof ik nooit anders gedaan had, maar er is ook niks aan hoor, zo makkelijk. Natuurlijk is het een ‘mooi weer’ gebeuren, maar als het minder weer is en dus rustiger kan ik gewoon lekker lezen.

Dinsdagmiddag ga ik voor het eerst mee naar het Kassahuis! Ik heb er zin in!

 

Het fenomeen B&B…

B&B De Reijsehoeve

B&B De Reijsehoeve

We hadden nog nooit eerder in een Bed & Breakfast geslapen tot afgelopen dinsdag en het was een ontzettend goede eerste kennismaking met dat fenomeen.

Onze voorkeur gaat/ging altijd uit naar een hotel, lekker anoniem en veel privacy. Maar met onze Binky erbij wordt dat toch soms moeilijker. We filteren altijd eerst op ‘huisdieren welkom’. In de buurt van Milheeze was geen hotel waar we onze Bink mee mochten nemen dus dacht ik toch aan een B&B in de buurt.

Ook niet in alle B&B’s is een hondje welkom dus het was even zoeken. We vonden vlakbij Milheeze het Bed & Breakfast “De Reijsehoeve”. Gevestigd in een verbouwde boerderij (waar ze 15 jaar over gedaan hebben) in het buitengebied van Gemert.

We haalden dinsdag eerst de Capri uit de stalling in Milheeze en reden toen achter elkaar aan naar Gemert waar we rond het middaguur aankwamen. We werden hartelijk welkom geheten door Ans en Dick, de eigenaars. Nico parkeerde zijn auto en we brachten onze spullen naar binnen. We begroetten de hond Rocky (17 jaar) en de kat, de naam ben ik vergeten. Binky kon het meteen goed vinden met Rocky.

We kregen een ruime kamer van alle gemakken voorzien. Het zag er heel rustiek en gezellig uit. Badjassen, faciliteiten om zelf thee te zetten, een paar flessen water, chocolaatjes en dropjes waren bijkomende extra’s. Een eigen badkamer was voor ons wel een vereiste, want een toilet en badkamer delen is niks voor ons.

Op het terrasje buiten kregen we koffie en aten ons eigen broodje op en als toetje kregen we een heerlijke punt zelfgemaakte pruimentaart, wat een leuk welkom. We hebben even rondgekeken maar zijn vrij snel vertrokken omdat we andere afspraken hadden.

Na een heerlijke middag en avond stapten we om half 11 weer de keuken in via de zijingang bij het terrasje. Natuurlijk kwamen Ans en Dick even gedag zeggen en we spraken af om half 9 te komen ontbijten. Dat is nogal een dingetje voor Nico… hij houdt van een uitgebreid ontbijt, net als thuis, je klaargemaakte pakje brood uit een koelkast halen leek hem natuurlijk helemaal niks, maar de beoordelingen waren goed dus ik was vol vertrouwen. Ans fluisterde mij al in dat hij zich geen zorgen hoefde te maken, dat zou helemaal goed komen.

Het was er heel stil, de enige geluiden die we hoorden waren de wind, de vogels en de schapen. In de kamer stond ook een kast met een plank vol boeken, spelletjes en tijdschriften. We hebben heerlijk geslapen en na een lekkere douche kwamen we de keuken in waar Dick bezig was een heerlijk donkerbruin, vers gebakken dus nog warm abdijbrood te snijden. Wij kozen, net als thuis voor koffie, de kan stond al klaar dus goed ingeschat door Ans en ‘of we maar wilden volgen’.

In een ruime kamer stond voor ons de ontbijttafel gedekt. We waren helemaal verrast, een mand met nog meer soorten brood, ontbijtkoek, speltbeschuit, allerlei soorten zoetigheid, jus d’orange en appelsap allemaal biologisch. Vleeswaren, kaas, tomaten, gekookte warme eieren (van eigen kippen), 3 soorten zelfgemaakte jam, boter, fruit, eigenlijk teveel om op te noemen. Extra leuk was het pakje met boterhamzakjes, we mochten ook nog een zakje klaarmaken met wat we wilden voor onderweg…

Na het heerlijke ontbijt pakten we onze spullen in en hebben we even de tuin verkend die bij de boerderij hoort. Overal zitjes, in de zomer heerlijk natuurlijk, een schapenwei, een kikkerpoel, een moestuin en een prachtig vrij uitzicht.

Voor ons was deze eerste ervaring heel aangenaam en deze Bed & Breakfast (ook op Facebook) bevelen wij uiteraard van harte aan! Als we volgend jaar weer naar Brabant gaan maken we er mogelijk weer gebruik van!

Ans en Dick, heel erg bedankt voor alles en we wensen jullie heel veel succes met jullie B&B!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.