Categorie archief: Auto’s

Lekker weekje gehad…

Vorige week zaterdag vertrokken wij voor 9 dagen naar een hotel in het Oosten van Duitsland. Met de Ford Capri, waar we graag zo nu en dan een lange rit mee maken. Nico zijn racefiets ging ook mee zodat hij zo nu en dan een lekker ritje zou kunnen maken.

Het was rotweer toen we vertrokken maar het werd onderweg steeds beter. Ik had een hotelletje geboekt ongeveer halverwege de eindbestemming, dus we konden het heerlijk rustig aan doen.

Het hotelletje (Gasthaus & Pension Krone) in Martinfeld, iets voorbij Kassel, was klein maar keurig en we hadden een ruime kamer die wel vol stond met van alles, maar… met een waterbed. Dat hebben we nog nooit meegemaakt in een hotel. We wandelden ’s middags wat rond, bekeken de kerk en vonden een restaurantje dat tot 19.00 uur open was. We spraken af om 18.00 uur terug te komen, we hebben heerlijk gegeten. Alles was verder gesloten want er was ‘männer-kirmes’Op zaterdagavond en ook weer op zondagochtend liepen de ‘mannen’ door de straten om daarna uitgebreid te gaan eten en feesten! Verder weet ik niet wat het allemaal inhield. Er was ook een echt kermisje met wel 2 kermisattracties ;-).
Het was voor ons de eerste keer dat we op een waterbed sliepen en het is niet echt ons ding. Mogelijk was het bed niet gestabiliseerd want we werden nog net niet zeeziek…

Na het ontbijt reden we het laatste stuk naar Raschau-Markersbach waar we een royale dubbele kamer kregen (een zitkamer en een aparte slaapkamer) in het aan de buitenkant erg oud aandoende Ferienhotel Markersbach. We hadden daar all-inclusive en we begonnen met een heerlijk stuk taart en koffie en vanaf 18.30 een heerlijk buffet aan een vaste tafel die ook voor het ontbijt voor ons bleef gereserveerd. Iedereen van het personeel was erg vriendelijk. De kamers en badkamers werden iedere dag keurig verzorgd, alleen werd er in de algemene ruimtes niet regelmatig schoongemaakt. Onze Binky deed zich in het middagrestaurant, waar we hem mee mochten nemen, tegoed aan alle kruimels die op de vloerbedekking waren gevallen bij de tafels en waar dus de hele week niet gestofzuigd was.

Maar de omgeving was erg mooi, overal bergen en dalen dus voor Nico wel behoorlijk aanpoten op zijn fiets. ’s Morgens was hij zo’n 2 uurtjes weg om te fietsen en na de lunch stapten we in de auto en bezochten we leuke dorpjes. Heerlijk relaxed. Het eten was prima, het gezelschap was prima, aardige mensen ontmoet, o.a. Peter en Astrid uit Den Helder en Willem en Menke uit Elburg.

Praag

Praag, kijk op de Burcht

Op dinsdag zijn we een dag naar Praag geweest. De bedoeling was met onze eigen auto te gaan, het was maar 150 km bij ons hotel vandaan. Ik had van alles opgezocht en uitgeprint en ook de site van de ANWB geraadpleegd voor wat betreft de verkeersregels en eventuele verplichtingen. Maar we konden in het hotel een excursie boeken, dat was natuurlijk veel gemakkelijker. We werden samen met Peter en Astrid om 8.15 uur opgehaald en we stapten om 20.15 uur weer binnen. Eigenlijk is één dag veel te kort maar we hebben een mooie indruk van deze prachtige stad gekregen. Het was een erg mooie, gezellige en vermoeiende dag. Klik hier voor het verslag en de foto’s!

Op vrijdag hebben we een ritje van een uur gemaakt met een stoomtrein (Dampfzug) naar Oberwiesenthal, een bekend “Kurort” vlakbij de Tsjechische grens. We zijn naar de top van de Fichtelberg gegaan (1215 m) met een skilift/kabelbaan (Schwebebahn). Zo… we kunnen eindelijk meepraten met mensen die altijd naar de wintersport gaan voor wat betreft het je naar boven laten sleuren in zo’n bakje ;-). Het was boven erg koud, er was totaal geen beschutting dus nadat we de foto’s hebben gemaakt zijn we weer naar beneden gegaan, waar we ons lunchpakket uit de tas hebben opgediept en lekker opgegeten. Daarna weer terug met de trein waarin we konden genieten van het mooie uitzicht.

Zondag’s vertrokken we weer na het ontbijt, de verwennerijweek zat erop. Onderweg kregen we een lekke band, die Nico heel snel had verwisseld met de reserveband, ja dat kan iedereen overkomen natuurlijk. We zijn rechtstreeks naar het pension in Bad Wildungen gereden waar we een kamer met ontbijt hadden geboekt. Even opgefrist en toen op weg naar onze vrienden, Günther en Annie zijn de mensen waar we 17,5 jaar geleden ons studiootje op Gran Canaria van hebben gekocht, in Bergfreiheit, een gehucht dat hoort bij Bad Wildungen. De vorige keer dat we ze bezocht hebben was 17 jaar geleden dus erg leuk om ze weer te ontmoeten. Ze zijn allebei een dagje ouder en hebben hun beperkingen, maar ze zijn nog jong van geest en we hebben leuke herinneringen opgehaald. We hebben lekker gegeten in een restaurant in het centrum, als je er ooit komt… het is een aanrader “Kaiser Wilhelm”.

’s Maandags zijn we eerst naar een garage gegaan om de reserveband te laten repareren! We konden met een tweedehandsband weer richting Holland want de band was niet meer te maken. De terugreis verliep verder voorspoedig.

Rond 14.15 waren we weer thuis, het was een heerlijke week!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Advertenties

Samen een weekendje weg…

Vanwege de verjaardag van Nico, die maandag 65 werd maar het niet echt wilde vieren, zijn we met zijn drietjes een weekendje weggeweest!

???????????????????????????????Geadviseerd door vrienden, die er al eens eerder waren geweest en die het goed bevallen was, hadden we 2 kamers in Hotel Grossfeld in Bad Bentheim, Duitsland. Inclusief ontbijt en avondeten en een heel programma voor de gasten die een Pinksterarrangement hadden. We hebben niet overal aan meegedaan, moet toch maar net je ding zijn, maar het was leuk opgezet.

De kamers lagen naast elkaar in een dependance van het hotel. Er was een heerlijk terrasje bij, beschut en doodlopend dus Binky kon gewoon lekker rondstruinen.

We hebben heerlijk gegeten en gedronken. Nico heeft een paar keer genoten van het zonneterras en het zwembad. Vanwege het mooie weer konden elke avond voor en na het eten van een lekker drankje genieten op het terras. Alleen het bed waar ik op sliep was niet zo best. Ik lag gewoon in een kuil en dat was niet fijn… Was heerlijk om weer in mijn eigen bed te slapen…

Op vrijdagavond kwamen we dus aan, heel relaxed maar 1,5 uur rijden, wij met de Capri en Diana met haar eigen auto.
Op zaterdagochtend werd er een wandeling georganiseerd door het dorp met allerlei uitleg over de geschiedenis. Onder leiding van gids Günther, die met een Nederlandse vrouw is getrouwd en dus heel goed Nederlands sprak, gingen we met nog een echtpaar op pad. Hij bracht ons op plaatsen waar we normaal gesproken nooit langs zouden zijn gekomen. Een bospad, waar een boom overheen gevallen was, was geen probleem. Hij had een snoeischaartje bij zich en baande zich een weg door de takken die weg moesten onderwijl snoeiend. Het was wel heel grappig. We kwamen ook nog langs een van de weinige Joodse begraafplaatsen die in Duitsland bewaard zijn gebleven. We kwamen langs een openluchttheater waar mensen aan het repeteren waren voor een uitvoering. En uiteraard vertelde hij over het bekende Bentheimer zandsteen dat ook in veel gebouwen in Nederland is gebruikt. Een leerzame tocht, maar na 2 uur was ik blij dat ik weer kon zitten…
Op zondag zijn we met de auto even een eindje gaan rijden en hebben Diana en Nico een uitzichtpunt beklommen. Was zeer de moeite waard en wat leek ik klein van boven. Is niet zo moeilijk natuurlijk want dat ben ik ook ;-). ’s Middags hebben we nog een wandeling gemaakt door het dorpje dat Nico en Diana al hadden verkend. Een ongelofelijke grote, oude boom (ben helaas de naam vergeten) die helemaal gestut was vonden we wel heel apart. En ook was er vorige jaar op 30 april ter ere van de kroning van Koning Willem Alexander een lindeboom geplant. Zo dichtbij voelen de mensen zich daar toch erg verbonden met Nederland en met ons koningshuis.
Na een verder rustige dag en een laatste nacht op het rotbed brachten we op maandag nog een bezoek aan de ‘Burcht van Bentheim”. Ook weer onder leiding met een gids. Er was een prachtige rozentuin bij het kasteel waarvan de geuren al snel in je neus kwamen, heerlijk. Dat maak je niet veel meer mee. Het bezoek aan het kasteel was zeker de moeite waard. Een vleugel wordt nog bewoond maar er zijn ook genoeg ruimtes opengesteld voor het publiek. O.a. de slaapkamer waar Emma en Wilhelmina in geslapen zouden hebben…
Rond 13.00 uur reden we weer weg en gingen we op huis aan. Onderweg begon de lucht steeds zwarter te worden en hebben we een gigantische bui op ons dak gekregen. Maar eenmaal thuis was het weer het mooiste weer van de wereld!

Het was een heel geslaagd weekend en zeer zeker voor herhaling vatbaar!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

Dagje uit met mezelf…

Afgelopen dinsdagmiddag had ik een tandartsafspraak in Mijdrecht en ik heb mezelf meteen maar eens een vrije dag gegeven.

Panda Peeters 5-2014Na de koffie ben ik vertrokken, het was de 3e lange rit (nou ja lang) met onze nieuwe auto. Een witte Panda Young die we begin mei hebben gekocht bij de dealer in Gemert waar we ook 6 jaar geleden onze vorige hadden gekocht. Hij doet het prima en zit weer heerlijk. Iets groter dan het oranje gevaar. Een iets grotere kofferbak ook, dus net iets handiger voor de boodschappen. Voorlopig kunnen we er weer tegen!

Eerst ben ik naar IKEA in Amsterdam gegaan. Ze waren daar druk met allerlei verbouwingen en veranderingen van inrichting dus het was wat rommelig, maar ik ben toch geslaagd voor wat dunne dekbedden, een paar vazen en nog wat leuke dingen.  Ik heb in het restaurant een cappuccino genomen en een broodje gezond en daar lekker even de tijd voor genomen.

QuakerDaarna ben ik naar Uithoorn gegaan en heb ik een kort bezoekje gebracht aan mijn oude werkgever. Het was erg leuk om een aantal collega’s weer te zien na zoveel jaar. Op 31 mei is het al 8 jaar geleden dat ik mijn laatste werkdag had en wat is er in die tussentijd alweer veel veranderd. Maar ja zo gaat dat nou eenmaal! Heel lang kon ik natuurlijk niet blijven, iedereen is tenslotte aan het werk dus echt tijd voor kletspraatjes heeft niemand als je zomaar onverwacht en onaangekondigd binnenstapt. Maar dat was niet erg. Het was leuk om weer even terug te zijn. Maar ik heb nooit een tel spijt gehad van mijn beslissing om ontslag te nemen en om tegelijk met manlief met mijn werkende leven te stoppen. Lang leve de vrijheid hoor!

Daarna door naar Mijdrecht, ik dacht ik ga even winkelen want Diana ontmoeten zat er nu even niet in. Ze had andere verplichtingen op het werk. Helaas regende het, dus na even wat rond gewandeld te hebben onder moeder’s paraplu, ben ik maar vroeg naar de tandarts gegaan waar ik rustig in mijn boek ben gaan lezen. Ik werd zelfs iets eerder naar binnen geroepen omdat hij me al had zien zitten. Dat was fijn en ook het feit dat ik geen gaatjes had maakte me blij. Ik heb wel een kies die vervelend doet als ik er tegen aan tik, maar het is erger geweest. Hij heeft een foto gemaakt maar daar was (nog) niets op te zien. Afwachten of het erger wordt dus en dan weer bellen. Maar het zakt steeds meer af, dus hopelijk gaat het vanzelf weer weg, ach… het is tenslotte ook vanzelf gekomen.

De terugweg naar huis in de regen en de spits was niet zo lekker, ik heb er behoorlijk lang over gedaan, maar ach, haast had ik niet, ik had tenslotte een vrije dag ;-). Heerlijk even zo’n dagje uit met mezelf hoor! 

Het fenomeen B&B…

B&B De Reijsehoeve

B&B De Reijsehoeve

We hadden nog nooit eerder in een Bed & Breakfast geslapen tot afgelopen dinsdag en het was een ontzettend goede eerste kennismaking met dat fenomeen.

Onze voorkeur gaat/ging altijd uit naar een hotel, lekker anoniem en veel privacy. Maar met onze Binky erbij wordt dat toch soms moeilijker. We filteren altijd eerst op ‘huisdieren welkom’. In de buurt van Milheeze was geen hotel waar we onze Bink mee mochten nemen dus dacht ik toch aan een B&B in de buurt.

Ook niet in alle B&B’s is een hondje welkom dus het was even zoeken. We vonden vlakbij Milheeze het Bed & Breakfast “De Reijsehoeve”. Gevestigd in een verbouwde boerderij (waar ze 15 jaar over gedaan hebben) in het buitengebied van Gemert.

We haalden dinsdag eerst de Capri uit de stalling in Milheeze en reden toen achter elkaar aan naar Gemert waar we rond het middaguur aankwamen. We werden hartelijk welkom geheten door Ans en Dick, de eigenaars. Nico parkeerde zijn auto en we brachten onze spullen naar binnen. We begroetten de hond Rocky (17 jaar) en de kat, de naam ben ik vergeten. Binky kon het meteen goed vinden met Rocky.

We kregen een ruime kamer van alle gemakken voorzien. Het zag er heel rustiek en gezellig uit. Badjassen, faciliteiten om zelf thee te zetten, een paar flessen water, chocolaatjes en dropjes waren bijkomende extra’s. Een eigen badkamer was voor ons wel een vereiste, want een toilet en badkamer delen is niks voor ons.

Op het terrasje buiten kregen we koffie en aten ons eigen broodje op en als toetje kregen we een heerlijke punt zelfgemaakte pruimentaart, wat een leuk welkom. We hebben even rondgekeken maar zijn vrij snel vertrokken omdat we andere afspraken hadden.

Na een heerlijke middag en avond stapten we om half 11 weer de keuken in via de zijingang bij het terrasje. Natuurlijk kwamen Ans en Dick even gedag zeggen en we spraken af om half 9 te komen ontbijten. Dat is nogal een dingetje voor Nico… hij houdt van een uitgebreid ontbijt, net als thuis, je klaargemaakte pakje brood uit een koelkast halen leek hem natuurlijk helemaal niks, maar de beoordelingen waren goed dus ik was vol vertrouwen. Ans fluisterde mij al in dat hij zich geen zorgen hoefde te maken, dat zou helemaal goed komen.

Het was er heel stil, de enige geluiden die we hoorden waren de wind, de vogels en de schapen. In de kamer stond ook een kast met een plank vol boeken, spelletjes en tijdschriften. We hebben heerlijk geslapen en na een lekkere douche kwamen we de keuken in waar Dick bezig was een heerlijk donkerbruin, vers gebakken dus nog warm abdijbrood te snijden. Wij kozen, net als thuis voor koffie, de kan stond al klaar dus goed ingeschat door Ans en ‘of we maar wilden volgen’.

In een ruime kamer stond voor ons de ontbijttafel gedekt. We waren helemaal verrast, een mand met nog meer soorten brood, ontbijtkoek, speltbeschuit, allerlei soorten zoetigheid, jus d’orange en appelsap allemaal biologisch. Vleeswaren, kaas, tomaten, gekookte warme eieren (van eigen kippen), 3 soorten zelfgemaakte jam, boter, fruit, eigenlijk teveel om op te noemen. Extra leuk was het pakje met boterhamzakjes, we mochten ook nog een zakje klaarmaken met wat we wilden voor onderweg…

Na het heerlijke ontbijt pakten we onze spullen in en hebben we even de tuin verkend die bij de boerderij hoort. Overal zitjes, in de zomer heerlijk natuurlijk, een schapenwei, een kikkerpoel, een moestuin en een prachtig vrij uitzicht.

Voor ons was deze eerste ervaring heel aangenaam en deze Bed & Breakfast (ook op Facebook) bevelen wij uiteraard van harte aan! Als we volgend jaar weer naar Brabant gaan maken we er mogelijk weer gebruik van!

Ans en Dick, heel erg bedankt voor alles en we wensen jullie heel veel succes met jullie B&B!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Klaar voor de zomer…

Afgelopen vrijdag heb ik Nico weer opgehaald van het vliegveld in Eindhoven! Na bijna 4 maanden is ook hij weer terug in Holland.

Thuisgekomen in ‘Ziest’ begon hij natuurlijk meteen aan de klussen die gedaan moesten worden. De straat vegen en onkruidvrij maken en natuurlijk ook de tuin. Al hebben we veel grind er groeit toch wel van alles wat er niet hoort. Bladeren en rommeltjes uit het grind zuigen, loungeset en parasols buiten- en vastzetten en planten (die ik zaterdag ben gaan kopen) in hanging baskets en manden doen.

Mei 2014 PlantenOp zondag gingen we bij Diana koffie drinken, ze had haar vader ook alweer 2,5 maand niet gezien. Het was erg gezellig en wat woont ze nu lekker dichtbij! Op de terugweg naar Tuincentrum Overvecht in Utrecht gegaan om de rest van de planten te kopen. Wat een keus hebben ze daar. Zondag aan het eind van de middag was alles weer aardig op de rit.

Op maandag waren er uiteraard nog genoeg andere dingen te doen, heeft hij o.a. het hele huis gestofzuigd, mijn auto uitgezogen en gewassen en de ramen gelapt. Die man kan gewoon niet stilzitten! Ik ben er blij mee hoor! Uiteraard klaag ik niet :-).

Dinsdagochtend reden we naar Brabant om de Ford Capri op te halen uit de stalling in Milheeze. We hadden een reservering bij een B&B in Gemert waar we de auto parkeerden en onze spullen naar de kamer brachten. Onze eerste ervaring met een B&B was in ieder geval heel erg positief, ik schrijf er later een apart logje over.

’s Middags reden we naar Landgoed Nederheide waar we waren uitgenodigd voor een borrel bij Frans, onze voormalige buurman en vriend, die hij samen met zijn vriend Jan voor ons had georganiseerd. Wij mochten hem laten weten wie wij daar graag bij wilden hebben we waren in totaal met 14 mensen. Allereerst kregen we allemaal een glas champagne op het weerzien, wat een ontzettend leuk welkom.
We hebben lekker bijgekletst met allemaal gezellige, leuke mensen en de weergoden waren ons goed gezind, we hebben van 16.00 tot 18.00 uur zelfs buiten kunnen zitten in de zon. Daarna gingen we nog een uurtje naar binnen omdat het begon te regenen. Het was ontzettend gezellig en natuurlijk komen er dan allerlei verhalen los.
’s Avonds waren we uitgenodigd om asperges te komen eten bij Jan en Ans, onze voormalige overburen. Ans had echt heerlijk gekookt en we hebben nooit gebrek aan gespreksstof dus voor we het wisten was de avond om.

Vanochtend, woensdag, zijn we na het ontbijt weer op huis aan gegaan. We waren voor de middag lekker weer terug! Het was een geslaagd uitje en de Capri staat weer thuis onder de carport! We zullen er weer heel wat leuke ritjes mee gaan maken en zijn dus helemaal klaar voor de zomer!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Zwijmelen op Zaterdag met “Chuck Berry”

Vandaag zwijmel ik weer op een oudje!

Wie kent het nummer niet:

“No Particular Place To Go” van “Chuck Berry”

Morgen zit mijn overwinterperiode er alweer op, de winter is best snel gegaan, gelukkig was het in Nederland ook niet al te koud.

Nico blijft nog tot 2 mei weg, dus kan ik zelf nog een paar bezoekjes afleggen en uiteraard samen met dochterlief de weekends doorbrengen, we hebben weer wat in te halen.

Als hij ook weer terug is gaan we de Capri ophalen en kunnen we samen weer heerlijke ritjes maken en sommigen gewoon met ‘no particular place to go’!

Nog meer zwijmelnummers horen? Klik dan even door naar MARJA

Vakantie in een vakantie…

***Een vermelding waard: Dit is bericht nummer 1100 op mijn weblog!!!***

We hebben een korte vakantie van 4 dagen gehouden in de vakantie van Diana!

Na Tenerife (2010) en Fuerteventura (2012) hebben we deze keer “La Palma” bezocht. Het eiland is slechts 426 m2 km groot dus hadden we tijd genoeg om het te verkennen van noord naar zuid en van oost naar west. 

lapalma_map

Het is het meest noord-westelijk gelegen eiland van de Canarische Eilanden en wordt ook wel het ‘groene eiland’ (la isla verde) genoemd. Daar is dus echt geen woord aan gelogen want de natuur is prachtig. Met name in het noorden is het alsof je constant door de bossen rijdt. Er is ook geen massatoerisme, er wordt alleen heel veel gewandeld. Over het hele eiland zijn wandelpaden aangelegd en er is een prima bewegwijzering.

We zijn zondag 9 februari vertrokken voor een vroege vlucht naar La Palma met Binter Canarias, de maatschappij die tussen de eilanden vliegt. Een vluchtje van 50 minuutjes is natuurlijk niks maar onderweg hadden we een prachtig uitzicht op Tenerife met “El Teide” als hoogste berg van heel Spanje met een hoogte van 3718 m boven zeeniveau.

Met de opkomende zon die de bergen goud kleurde kwamen we aan op La Palma en haalden we onze huurauto op. De had net 500 km op de teller staan en rustig reden we naar het noorden waar we in Barlovento 2 hotelkamers hadden gereserveerd in het hotel “La Palma Romantica”. Er was niet heel veel keus in hotels omdat we als eerste natuurlijk filteren op het mogen meenemen van onze Binky, want zonder hem gaan we natuurlijk niet op stap. Het is een rustiek, wat gedateerd groot opgezet hotel waar we 2 kamers naast elkaar hadden. Het uitzicht was fenomenaal, we keken vanuit onze kamer op de Teide op Tenerife!

Uitzicht vanuit hotelkamer (La Palma) op De Teide (Tenerife)

Foto gemaakt op woensdagochtend 12 februari 2014

Op zondagmiddag hebben we in de buurt wat rondgereden en kwamen we tussen de vele bananenplantages terecht. We reden al slingerend naar beneden naar het uiterste puntje aan zee in het noordoosten van het eiland. Er stond heel veel wind en we waaiden zowat uit ons hemd, maar wat is die ruwe zee dan prachtig. We wilden iets eten maar veel keus was er onderweg niet en we belandden in Barlovento in een restaurantje waar je (dat merkten we later pas) bijna aan je stoel vastplakte, waar op het zoutvaatje jaren vuil zat van vieze vingers maar… waar de lokale gerechten heerlijk waren. Soms moet je nou eenmaal iets overwinnen. ’s Avonds aten we in het hotel en maakten we plannen voor de volgende dagen.

’s Maandags besloten we een rit door de bergen te maken en dwars door het eiland van west naar oost over te steken om zo weer terug naar het hotel in het noorden te rijden. Het was een prachtige tocht. We reden zonder erg niet de hoofdweg op maar een B-weg waar we door hele smalle tunneltjes reden. We kwamen langs het uitzichtpunt “Las Mimbreras” waar we uiteraard foto’s gemaakt hebben.  Ongelooflijk ver kun je dan kijken. De natuur is werkelijk prachtig! We stopten in “Puntagorda” een klein boerendorpje waar in het centrum een gigantische den staat. Ook heb ik Diana even op de foto gezet voor een piepklein gemeentehuisje dat in Spanje Ayuntamiento genoemd wordt.

De rit was prachtig maar met ontzettend veel bochten waar het noord-westen om bekend staat. Als je zelf auto rijdt heb je geen last van wagenziekte en als ik naast de bestuurder zit heb ik dat normaal gesproken ook niet. Maar Diana is er gevoelig voor en zit altijd voorin. Nu hadden we er dus allebei last van en nadat we bij de apotheek in Puntagorda tabletjes hadden gekocht die een half uurtje in moesten werken ging het beter. We hebben dus daarna 2x per dag een tabletje genomen.

Verder naar het zuiden bezochten we de grootste stad van La Palma “Los Llanos de Aridane”. Het is niet de hoofdstad maar wel de grootste stad. Het toerisme is hier flink in opkomst. We hebben daar heerlijk geluncht in het oude centrum op een groot plein vlak naast een grote kerk “La Iglesia Los Llanos”. Door weer een heleboel bananenplantages reden we dwars over het eiland door grote tunnels en zowaar een stuk rechte weg richting Santa Cruz de La Palma, de hoofdstad van het eiland, dat iets ten noorden van het vliegveld ligt.  Ook in deze stad zijn we uitgestapt en hebben we wat rondgelopen. Leuke straatjes met allerlei soorten winkeltjes, helaas waren de meesten gesloten vanwege de siësta.

We reden rustig aan terug naar het hotel en genoten van de prachtige natuur. ’s Avonds hebben we weer heerlijk gegeten en we zijn op tijd naar bed gegaan om de volgende dag weer fris op stap te kunnen…

Wordt vervolgd…

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.