Categorie archief: Natuur

Onze bonsai-kastanje…

Met een knipoog naar de echte bonsai’s vinden wij onze ‘bonsai-kastanje’ toch best al aardig gelukt.

Vorig jaar, een paar maanden na onze verhuizing, hebben we onze kastanjeboom bij het chalet in Milheeze uitgegraven en meegenomen vanwege de herinnering die eraan zit. De kastanjes die deze boom deden groeien is namelijk geplant (of gepoot) door Maria toen ze 4,5 jaar was.

We hadden besloten hem bij onze verhuizing mee te nemen, mits we ruimte zouden hebben in de ‘eventuele’ nieuwe tuin. Nu hebben we wel een grote tuin, maar deze is niet echt geschikt voor een kastanjeboom. We kregen de tip om te proberen er een bonsai van te maken.

Dus hij staat nu in een grote speciekuip, is behoorlijk teruggesnoeid en zie hieronder het resultaat. Door de milde winter heeft hij het zowaar overleefd en hopelijk is hij nu sterk genoeg aangeslagen zodat het deze winter ook weer lukt, mocht het een strenge winter worden natuurlijk.

De blaadjes kwamen in het voorjaar veel kleiner terug. Intussen beginnen ze alweer bruin te worden vanwege de herfst, die gaan er binnenkort wel af.
En als we na de winter terugkomen hopen we dat hij weer mooi uitloopt. Qua wortels kan hij natuurlijk niet veel kanten op dus we zijn erg benieuwd wat hij gaat doen…

 

Onuitgenodigd…

Wat een joekel… de bruine kikker die we van de week in onze tuin tegenkwamen… http://nl.m.wikipedia.org/wiki/Bruine_kikker 

En een engerd ook nog, ik schrok er echt van! Maar als je goed kijkt is hij mooi van lelijkheid. En misschien is het wel een zij want volgens Wikipedia hebben vrouwtjes ook vaak een roodachtige kleur…

Maar omdat we hem/haar niet hadden uitgenodigd hebben we hem een beetje naar achter gejaagd en toen verdween hij weer… maar gelukkig niet voor ik een paar foto’s van hem kon maken!

 

 

Een lief dorpje…

Onlangs hebben wij geluncht bij een bekend restaurant in het dorpje “El Pajar”, waar ik eigenlijk nog nooit geweest was, hoewel het heel dichtbij ligt.

Na de lunch hebben we op ons gemakje door het dorpje rondgewandeld.

Eerst een stukje langs de boulevard, langs het kleine strandje, het zag er erg knus uit. Aan het eind van de boulevard was een kerkje. Helaas konden we er niet in, de foto is door het hekwerk gemaakt. Het was in een berg gebouwd, heel apart.

Door een klein straatje liepen we naar de parkeerplaats waar we toch nog een stukje verder gingen richting de zee in een bocht. Grappig dat ik nu opeens overal verkleinwoorden voor gebruik…

???????????????????????????????We kwamen een aantal ‘wilde palmen’ tegen. Deze palmen waren dus totaal niet onderhouden zoals het normaal gebeurt. Meestal worden de palmen in tuinen en parken en langs de wegen 1 of 2 keer per jaar gesnoeid. De lelijke, onderste bladeren worden er dan afgehakt, daardoor lijkt hij ook meteen wat hoger en groeit dan gewoon weer verder.
Aan de wilde palmen hingen de bladeren gewoon naar beneden waardoor de stam veel dikker leek. Ik vond ze op de poten van een mammoet lijken. Grote dikke poten met haren erop, heel anders dan de poten van een olifant. Ach… af en toe heb ik toch nog wel verbeelding ook.

Vanaf de kustrand kon je zo naar Arguineguin wandelen, we konden het strandje zien waar Wil (onze vriendin die hier al jaren woont) op keek vanuit het appartement waar ze toen woonde.

Ik vond het erg leuk! En zo zijn er nog honderden dorpjes, dus we hoeven ons niet te vervelen de komende tijd, we gaan er zo nu en dan wel weer eens een bezoeken.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Een vakantie in een vakantie (2)…

Na 2 heerlijke dagen begonnen we aan de laatste 2 dagen van ons korte verblijf op La Palma.

Op dinsdag was er zonnig en helder weer voorspeld, een prachtige dag om naar het hoogste punt van het eiland te gaan. Na het ontbijt vertrokken we in westelijke richting.
De receptioniste van het hotel had ons, toen ze van onze plannen hoorde, afgeraden om de hele weg van West naar Oost te nemen. Het stuk vanaf het hoogste punt naar het Oostkust zou ‘mortal’ zijn, dus dodelijk. Op de kaart konden we natuurlijk wel zien dat het niks als bochten waren en dan nog eens ongeveer 3x zo lang als het eerste stuk. Ze liet ons vanaf het dakterras zien waar we naar toe moesten. De gebouwen van de Sterrenwacht o.a. het “Observatorium Roque de los Muchachos” waren als kleine nietige gebouwtjes te zien. Het beheer van de telescopen is in handen van Nederland, UK, België en Zwitserland. Tevens staat er de tot nu toe grootste spiegeltelescoop van de wereld, de Gran Telescopio Canarias.

We hebben weer genoten van de rit door de prachtige natuur. Voor een deel was het dezelfde weg als maandag maar dat vonden we geen probleem, er was zoveel te zien. Bij de afslag naar “El Roque de los Muchachos” werd de weg meteen al wat steiler. Het hoogste punt is gelegen op 2426 meter. Hoe hoger we kwamen, hoe minder bebouwing en beplanting er was. Uiteindelijk is ook La Palma een vulkanisch eiland en bestaat de ondergrond uit keiharde lava.

Hoger en hoger slingerde de weg zich langs de bergen en na ongeveer 2 uur kwamen we aan bij het hoogste punt, nog hoger dan waar het Observatorium staat. Het uitzicht was spectaculair. Het verhaal van de raaf die het op onze Binky leek te hebben gemunt heb ik al eerder geplaatst… pfff dat was toch best eng. 

Vanaf het uitzichtpunt konden we in het Oosten de eilanden Tenerife, La Gomera en El Hierro zien liggen in zee, echt prachtig.
Na deze wandeling vertrokken we weer naar beneden. Rustig aan reden we dezelfde weg terug, deze was al lang en bochtig genoeg vonden we, dus de dodenroute hebben we maar niet genomen.
We hebben onderweg wat fruit gegeten en terug in het hotel een heerlijke kop koffie genomen. Nico heeft nog lekker in de zon kunnen zitten op het dakterras. Na een prima maaltijd gingen we op tijd naar bed.

Hotel Romantica La PalmaOp woensdag pakten we onze koffers weer in en na het ontbijt checkten we uit. Het was een prima verblijf in Hotel La Palma Romantica en reden we via de Oostkust naar San Andrés y Sauces. Dit is een van de meest authentieke plaatsen op het eiland. Daarna verder naar Santa Cruz de La Palma waar we de tussendoorsteek namen door de tunnels richting Los Llanos, waarna we naar het Zuiden reden richting de vulkanen.

Op de Zuidpunt bezochten we de vulkaan “San Antonio” vlakbij het dorpje Los Canarios waar ook een bezoekerscentrum is gevestigd. De top van deze vulkaan wordt gevormd door een krater van 400 m breed en 105 meter diep. Het wandelpad rondom was niet makkelijk begaanbaar. Vanaf de rand konden we de krater inkijken waar in de loop der jaren een dennenbos is ontstaan. Aan de voorkant zagen we de vulkaan “Teneguia” liggen. De laatste uitbarsting van deze vulkaan was in 1971. De krater heeft de vorm van een hoefijzer en er is destijds heel wat land bij gekomen aan de Zuidelijke kustpunt. In het bezoekerscentrum waren interessante foto’s en nog veel meer te bekijken en een film van deze laatste vulkaanuitbarsting. Zeker de moeite waard.

De vulkanische ondergrond is niet geschikt voor landbouw maar wel voor wijnbouw. Er zijn dan ook een aantal wijnhuizen, de “Bodega’s”, waar wijn geproefd kan worden, maar wij hebben daar zelf geen tijd aan besteed. Verder richting de zee ligt de enige zoutpan die La Palma heeft. Interessant om te zien hoe het zout gewonnen wordt en hoeveel soorten zout er eigenlijk zijn.

Langzaamaan kregen we trek en vervolgden we onze weg weer naar het Noorden richting het vliegveld. Er van overtuigd dat we wel een lokaal restaurantje tegen zouden kwamenwe bij 2 ervan gestopt, maar bij de eerste zouden we op het terras langs de straat in de schaduw moeten zitten en de bij het 2e restaurant was het terras vol. Uiteindelijk hebben we heerlijk gegeten in een restaurant in Santa Cruz de La Palma.

Aan het begin van de avond reden we naar het vliegveld waar we de huurauto inleverden en incheckten voor onze vlucht. Het kleine vliegveldje was uitgestorven, de vlucht naar Gran Canaria was zo ongeveer de laatste vlucht. Om 22.00 landden we weer en omdat er maar weinig passagiers in het vliegtuigje zaten hadden we zo onze koffers en waren we tegen 23.00 uur weer thuis.

Het was een geslaagde 4-daagse vakantie waar we met veel plezier op terug kunnen kijken. Over 2 jaar wordt het mogelijk een gecombineerd reisje naar La Gomera en El Hierro.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Geen honger…

Diana was even in ons huisje om te kijken of alles in orde was en zag deze niet opgegeten mezenbol hangen.
Blijkbaar hadden de vogeltjes geen honger de afgelopen winter…
Of ze weten gewoon de weg nog niet, dan kan natuurlijk ook.
Ben benieuwd of de zonnebloemen al uit zijn gekomen als ik weer terug ben 😉

Mezenbol 1-3-2014

Opgeruimd staat netjes…

Er stond bij ons complex een zieke palmboom.

Hij stond ook nog eens behoorlijk in de weg. Niet in de loop maar wel voor een appartement waar hij al het licht wegnam. Ook de appartementen erboven hadden er last van, al was het alleen maar de vieze, witte rommel dat op de bladeren lag en dat, bij wat wind, als sneeuw op het balkon neerdaalde.

Een tijdje terug was de tuinman met een hulpje begonnen de palmbomen weer te snoeien… dat betekent de laagste bladeren eraf halen zodat hij weer door kan groeien. Dit hadden ze ook bij deze boom gedaan en hij was behoorlijk kaal gemaakt.

Misschien zat het al in de planning maar uiteindelijk hebben ze dus toch de hele boom verwijderd. Wat zullen de eigenaars van het beneden- appartement blij zijn dat ze nu echt licht en uitzicht hebben.

Buiten het terrein, dus aan de kant van de weg staat ook een palmboom die al jaren ziek is. Deze houdt voor ons een hoop vrij uitzicht naar zee tegen en wat ons betreft mogen ze hem weghalen. Hij is lelijk en er zit een gigantisch gat in aan de onderkant van de stam. Maar… dat is een klus voor de gemeente, dus het zal nog wel even duren voor die verwijderd is. Maar misschien loop ik wel een keer binnen bij de ‘ayuntamiento’ en ga ik mijn charmes in de strijd gooien… Wie niet waagt, die niet wint…

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.