Categorie archief: Verdrietig

Afsluiten…

Door omstandigheden, waardoor mijn hele leven compleet op zijn kop staat en waar ik nog maar een paar dagen van weet, én de daarop volgende beslissingen die genomen zijn, heb ik met pijn in mijn hart besloten deze weblog na ruim 10 jaar te sluiten.

Slot

Een groot aantal familieleden, vrienden, kennissen, ex-collega’s, (ex)buren, medebloggers etc. zijn van de veranderde omstandigheden inmiddels op de hoogte door middel van een e-mail die ik gisteren gestuurd heb.

Het doel van deze weblog is achterhaald.
De samenstelling van ons gezin is veranderd.
“WIJ” in de laatste vorm bestaat helaas niet meer…

Maar ik ga mettertijd zeker een nieuwe blog beginnen als ik daar weer zin in heb en die blog zal er dan uiteraard heel anders uitzien.
Dat wordt dan mijn eigen blog!

Voorlopig ben ik daar nog niet aan toe, misschien volgende week of misschien pas volgende maand of nog later. Geen idee…

Ik heb genoten van het maken en ik bedank iedereen hartelijk voor de belangstelling, het lezen en de vele reacties!

Dus ik hoop TOT LATER!

Advertenties

Een domme zet…

Enige tijd geleden heb ik in mijn weblog-dashboard op een verkeerde knop gedrukt, met een vervelend gevolg…

Ergens in WordPress bleek nog een connectie van mij te zitten naar De Stippel, de weblog die ik 4 jaar heb beheerd voor de recreanten van Landgoed Nederheide… Ik meende deze connectie met deze handeling te kunnen opheffen, maar ik heb te vlug gelezen en de impact van deze handeling niet goed begrepen.

En zodoende krijgen al mijn volgers die een e-mail abonnement op míjn weblog hadden nu een mailtje van De Stippel als er op die weblog een nieuw bericht is geplaatst en… dus niet meer van mij / mijn weblog en ben ik mijn volgers kwijt… 😦

Ik ben samen met De Stippel in contact met WordPress om dit op te kunnen lossen, maar helaas duurt het langer dan ik dacht… *

Dus, als je weer terug wilt komen en mijn blog weer wilt volgen kun je het volgende doen:

  • Vul je e-mail adres in op mijn weblog in de rechter-menu-balk bij ‘leuk om te volgen’.
  • Klik vervolgens op ‘ja leuk’.
  • Daarna ontvang je een mailtje waarin een link staat die je even aan moet klikken om dit te bevestigen… en dan ben je weer ‘mijn volger’.

De meldingen van De Stippel (als je dat wilt natuurlijk) kun je afmelden door onderin de e-mail op ‘abonnement opzeggen’ te klikken en de vervolgstappen te zetten.

Sorry voor dit ongemak en ik hoop dat jullie allemaal weer terugkomen en mij weer gaan volgen!

Volgers

* is inmiddels opgelost

 

Voor altijd adios…

In de zomer als wij weer in Nederland zijn, maken Nick en Elsa veel gebruik van onze studio!

Er zijn dan ook heel veel Spanjaarden die de weekenden ‘beneden’ (zoals ze Puerto Rico en omstreken noemen omdat het in het Zuiden ligt) doorbrengen in hun appartementje om van de zon, de rust en het zwembad te genieten. Spanjaarden vinden het namelijk in de winter al snel te koud en veel appartementjes zijn dan ook verhuurd aan buitenlanders.

Er is een stel die al jaren een meisje, Saida, uit Afrika (geen idee uit welk land) naar Gran Canaria lieten komen om hier de zomer door te brengen. Zal wel via een of andere vereniging zijn geweest. Ze kwam met niets, alleen de kleding die ze aan had en ging weer naar huis met een koffer vol kleertjes en allerlei dingen die ze daar niet hebben en die ze van deze en gene kreeg, ook van Natalia.

Natalia en Saida speelden heel vaak met elkaar en zijn in deze 6 jaar dikke vriendinnen geworden. Saida spreekt een aardig woordje Spaans dus dat maakte het contact wat makkelijker. Onafscheidelijk waren ze.

Helaas kan ze het volgend jaar geen gebruik meer maken van deze ‘vakantieregeling’ omdat ze intussen 12 jaar is geworden. De meisjes hebben dus genoten van hun laatste zomer samen want het ziet er naar uit dat ze elkaar dus nooit meer zullen zien.

Natuurlijk is de wereld klein en weet je maar nooit hoe het later allemaal loopt, maar Natalia was wel erg verdrietig vanwege dit afscheid dat lijkt op een ‘adios voor altijd’.

Het is een mooi initiatief, zo’n kind opvangen, maar toch lijkt het mij heel moeilijk voor zo’n meisje. De rijkdom die hier is, is zo in contrast met hoe het in haar land is. Maar gelukkig heeft ze 6 zomers kunnen genieten en neemt ze mooie herinneringen mee die niemand haar meer af kan pakken en… we hebben de foto’s nog!

Verdriet…

Heel dichtbij hebben wij op dit moment te maken met een groot verdriet en verlies van een man, vader en opa.

Onze lieve buurman Piet is na nog geen 5 maanden ziek te zijn geweest zaterdagmiddag overleden aan de bekende vreselijke rotziekte.
Hij en zijn vrouw hadden nog zoveel plannen die helaas niet meer door kunnen gaan. Hij was nog maar begin 70. Veel te jong en dus veel te vroeg!

Het is niet te bevatten dat we nooit meer zijn klompen rond zijn huis zullen horen stappen, ik hem geen hulp meer zal hoeven bieden bij een computer-probleempje, we nooit meer koffie drinken met zijn vieren, hem nooit meer zullen zien fietsen met de hondjes in de mand voorop of in de fietstas en hem nooit meer raad kunnen vragen over een medisch probleempje waar hij als dokter Piet, zoals wij hem gekscherend wel eens noemden, altijd wel een waardevolle tip voor had… Een aparte, voor ons speciale man die we nooit zullen vergeten!

Woensdag vlieg ik terug naar Holland, 2 weken eerder dan gepland. Om een laatste groet te kunnen brengen en de laatste eer te kunnen bewijzen.

Lieve Lies, kinderen en kleinkinderen, wij wensen jullie heel veel sterkte en kracht toe om het verlies van Piet te verwerken.

Mag ik dan bij jou…

Vanavond zag ik de herhaling van het programma DWDD, waar uiteraard ook het vreselijke nieuws over Prins Friso werd besproken.

Aan het eind werden er een aantal nummers gezongen door diverse mensen. Als laatste kwam Claudia de Breij aan de beurt en ze zong, met op de achtergrond de beelden van een intens verdrietige Koningin Beatrix en Prinses Mabel, het prachtige nummer ‘Mag ik dan bij jou’.

Ik hoop dat deze vrouwen in deze moeilijke tijd en in de toekomst altijd bij elkaar terecht zullen kunnen…

[youtube http://youtu.be/dR0_ybFC53s]

Dag lieve Simba…

Simba 11-2009

Afgelopen zondag is Simba, het 1,5 jaar oude hondje van Nick, Elsa, Betsaida, Maria en Natalia, helaas overleden. Hij heeft waarschijnlijk iets verkeerds gegeten, iets waar mogelijk vergif in zat, dit wezen de symptomen uit die hij had. Hij werd plotseling erg ziek, moeilijk ademhalen, buikkrampen, zomaar plassen en schuimbekken.

Nick en Betsaida zijn met hem naar de dierenarts gereden maar vanwege een feestdag op deze zondag moesten ze verder rijden dan ze hadden gedacht en waren ze bijna 1 uur onderweg. Hij is in de armen van Betsaida overleden…

We vinden het allemaal zo erg en we zijn allemaal verdrietig! Het is moeilijk als zo’n jong hondje het ene moment springlevend is en het volgende moment doodziek en sterft. Het was een super lief hondje, luisterde goed, kon echt alles hebben van de kinderen en had lol in zijn leven. Hij was uniek!

Toen ik het nare bericht net had gehoord en daarover praatte stond Binky gelijk met zijn oortjes gespitst. Alleen de naam Simba deed hem opkijken, ze waren echt vriendjes! Hun baasjes zullen hem heel erg missen en wij en Binky ook!