Categorie archief: Ziek

Lekker aangerommeld en nu leven in de brouwerij…

Zo, ik heb een aantal weken lekker aangerommeld.

Nico kon lekker fietsen en rondom het huis rommelen, ik deed mijn vrijwilligswerk bij de Pyramide van Austerlitz (PVA), we kregen gezellig bezoek van ex-buren uit Brabant en ook Barbara is een dagje geweest, dat was super! En we hebben een bezoekje gebracht aan vrienden waar Nico op de fiets heen ging en ik met de auto, we werden getrakteerd op een heerlijke lunch hoewel het onze planning was alleen op de koffie te gaan, het was erg gezellig!

oranje-sportshirt-met-leeuwVoetbal gekeken zelfs, hoewel we helemaal geen fans zijn kijken we grote toernooien waar Nederland in meespeelt dus wel. En niet eens alleen Nederland eigenlijk. Als er voetbal is staat de TV aan… En ik heb een oranje shirtje gekocht met ‘Miss Oranje’ erop en elke 2e helft trek ik het aan… ik denk dat het helpt…

Ik heb tussendoor ook een Albelli fotoalbum gemaakt van onze Cruise in september 2012. Omdat Nederland weer eens gewonnen had, dat gebeurde natuurlijk nogal eens, gaf Albelli een korting van 40%, dat scheelde dus behoorlijk en intussen staat er een prachtig album met mooie herinneringen op de kast. En omdat die korting maar een beperkt aantal dagen geldig was had ik meteen een stok achter de deur om nu echt door te zetten. Ik vind het erg leuk werk, maar ja eraan beginnen wordt vaak uitgesteld en eenmaal bezig vind ik het soms jammer als het klaar is.
Er moet ook nog een album komen van mijn vakantie met Diana vorig jaar naar Kreta, daar ga ik dus maar mee aan de slag, wie weet wordt Albelli weer gul.

Nico heeft een tussendeur gemaakt in de gang zodat in de winter niet alle warmte naar boven verdwijnt! We hebben een monteur voor de douche thuis gehad omdat het putje niet meer doorliep, het probleem was binnen 10 minuutjes opgelost en de Woningbouw betaalt… dat is ook een voordeel van huren natuurlijk.

Intussen hebben we veel buiten kunnen zitten en heb ik heel veel gelezen, heerlijk genoten van de rust!

Welkom in NederlandEn nu? Nu is er weer leven in de brouwerij want Maria en Natalia zijn gisteren aangekomen op vliegveld Eindhoven uit Gran Canaria voor 16 dagen vakantie met zijn tweetjes! ’s Morgens boodschappen gedaan en alles in orde gemaakt voor hun komst, Nico heeft nog even gefietst en ’s middags vertrokken we op tijd naar Eindhoven.
We waren een uur te vroeg, maar beter te vroeg dan te laat… de policy van Transavia is dat de kinderen die met begeleiding reizen met de eerstvolgende vlucht terug worden gebracht als de ‘ophalers’ het laten afweten… Het zal je toch maar gebeuren, dus zekerheid voor alles.
Helaas hadden we de auto ergens geparkeerd waar het niet mocht, dus dat was een beetje verkeerde zuinigheid, we kregen een flinke prent… zonde van het geld, maar ja, beter maar snel vergeten, het is niet anders…

Toen we thuis kwamen hebben we hun spulletjes uitgepakt en ingeruimd en ze hebben meteen ge’Facetimed’ met papa en mama en met Diana. Maria vond gelijk weer haar plekje achter de computer en Natalia was druk met haar kleding. We hebben lekker snack gehaald en na het douchen hebben ze nog even beneden gezeten. Natalia vertoonde haar lenigheid… ze kan ook een split doen maar daar heb ik nog geen foto van…

Rond half 11 gingen we naar boven, werden de tanden gepoetst en gingen ze naar bed waar ze nog een kwartiertje met de Nintendo hebben gespeeld en toen gingen ze lekker slapen…

De dames werden rond half 11 pas wakker. Vandaag zijn ze met Opa naar het zwembad in Zeist. Het is een groot zwembad met een wildwaterbaan, jacuzzi’s, grote glijbanen, binnen- en buitenbad dus ze zullen zich zeker vermaken. En Opa zit natuurlijk heerlijk buiten in het zonnetje!

Ik zit met een vervelende blaasontsteking dus is het wel lekker dat ik nog een dagje een beetje rust heb, ik hoop dat het antibioticakuurtje dat ik voorgeschreven heb gekregen snel werkt.

Wordt vervolgd…

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Advertenties

Bijpraten…

Het is alweer even geleden dat ik een logje heb gemaakt, buiten de standaard Aunty Acid en Zwijmelen op Zaterdag dan.

Nou ja, de update dus:

  • Maandag de 14e werd ik met een snotkop en met keelpijn wakker… een paar dagen later ging ik er ook nog bij hoesten…

  • Vrijdag zijn we naar het theater geweest voor de show van de 3JS, het was echt weer fantastisch!

  • In het weekend kreeg ik koorts terwijl dit heel bijzonder is voor mij want ik heb juist altijd ondertemperatuur…

  • Hoewel ik, als ik ziek ben, gewoon dooreet, zijn we niet uit eten geweest op 1e Paasdag. We hebben via een bekende ‘app’ gewoon eten besteld en laten bezorgen…

  • Sinds de afgelopen Kerst ben ik ongeveer 5 kilo aangekomen, maar de helft is er inmiddels alweer af…

  • Onze lieve dochter heeft maandag het hele huis gestofzuigd van boven tot onder zodat ik dat niet hoefde te doen deze week…

  • Helaas heb ik mijn afspraak om een paar dagen naar mijn nichtje in België te gaan af moeten zeggen…

  • Maar we hebben al een nieuwe afspraak gemaakt en gaan a.s. zondag een dagje heen en weer, heerlijk!

  • Vanmiddag ben ik, omdat de hoest nogal hardnekkig was, naar de dokter geweest en ik blijk bronchitis te hebben…

Ik heb heerlijk buiten kunnen zitten deze week, vooral met mijn rug in de zon vind ik heerlijk, maar wel aldoor met een sjaal om, haha! Ook was het vandaag tot een uur of half 5 prachtig weer en toen brak de hel los, regen, hagel, windstoten… eventjes leek het herfst en zulke grote hagelstenen heb ik echt nog nooit gezien., maar na een klein uurtje was alles alweer over!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

Terug in ons andere huis…

Afgelopen zondag ben ik met Binky weer teruggevlogen naar Nederland.

Ik had een voorspoedige vlucht met 3 stoelen voor mij en Bink, dus ik zat riant op de middelste stoel zonder last te hebben van iemand anders. Het leek wel ‘business class’ haha!

Diana kwam me ophalen en zij had al gezorgd dat mijn auto bij ons huis stond dus we konden meteen door naar “Ziest”. Samen de koffer naar boven gebracht en lekker snack gehaald. Een oer-hollandse kroket gaat er na zoveel maanden echt wel in, heerlijk! Lekker bijgekletst met dochterlief en rond 9 uur vertrok zij weer naar haar eigen huis want maandag moest er weer gewerkt worden.

Verkouden2Maandag werd ik wakker met keelpijn en was ik snotterig. Ik ben sinds januari 2012 niet meer grieperig of verkouden geweest dus het is nu even afzien, maar het komt wel weer goed.

Diana had ons als cadeau voor ons nieuwe huis een schilderij voor in de woonkamer beloofd. Ze had een schitterend schilderij gezien en ons de foto’s gestuurd. Het leek ons heel mooi maar ik moest het natuurlijk ook in het echt zien. Dus tussen de middag ben ik even naar Diana gereden om met haar in de winkel te kijken. Het is echt prachtig, dus heeft ze het gekocht en heb ik het meteen meegenomen.  We hangen het dit weekend op…  Ik weet zeker dat het prachtig staat.
Daarna even wat boodschapjes gedaan voor de eerste dagen en toen weer naar huis gereden.

Binky moet weer erg wennen, buiten vindt hij het heerlijk, loopt lekker achter rond te scharrelen en ligt in zijn ‘buitenmandje’ in de zon. Binnen loopt hij nog een beetje wazig rond, het huis voelt voor hem nog niet echt als thuis.

Dinsdag naar vriendin Ingrid geweest in Oisterwijk! Wat hadden we weer veel te vertellen, we hebben heerlijk bijgekletst en heerlijk gegeten, bedankt Ing voor de ontzettend gezellige middag en avond.

Op woensdag heb ik lekker lang geslapen en heel erg rustig aan gedaan. Lekker af en toe een half uurtje in de zon gezeten en alleen de straat op gegaan om Bink uit te laten.

Vandaag doe ik ook nog kalmpjes aan en vanavond komt dochterlief weer naar mij toe! Gezellig het hele Paasweekend samen,

Vrijdagavond gaan we naar de theateruitvoering “Dichter bij de horizon” van de 3JS in Alphen ad Rijn, ik heb er heel veel zin in!

Weer gips…

Maria gebroken been 27-4-2013 - kopieGisteren kreeg ik een e-mail met foto van Nick met de volgende tekst:
     Het is weer zover.
     Ze zit weer in het gips.
     Nu haar onderbeen.
     Gevallen met de step.
     Xxxxxx jes
Ons pechvogeltje Maria, die al 2 x binnen een jaar haar onderarm op dezelfde plaats had gebroken, klik HIER voor de eerste keer en HIER voor de tweede keer, heeft nu haar scheenbeen gebroken, vlak boven de enkel.

Op deze foto die na de behandeling is genomen is ze verdrietig en moe van het lange wachten en de pijn. Maar ik heb haar al aan de telefoon gehad en veel pijn had ze gelukkig niet.

Ze was aan het steppen in het park en reed van een klucht af, goed hard en Nick riep haar nog achterna dat ze op tijd moest remmen… Het ging allemaal goed, maar op het laatst is ze waarschijnlijk over een steen gereden en toen is haar stuur omgeknikt en is ze gevallen. In de eerste instantie zei ze nog… ‘niks aan de hand’. Maar ze kon er niet op staan dus heeft Nick haar meteen meegenomen naar het kinderziekenhuis in Las Palmas. Daar bleek het dus een vervelende breuk te zijn omdat hij vlak bij het ‘groeikraakbeen’ zat. Maar gelukkig zat alles nog op zijn plek. Dus voorlopig 6 weken gips.
Als het allemaal maar op tijd beter is want ze gaat 5 juni met haar school voor 5 dagen op schoolreis met het vliegtuig naar Asturias in Noord-Spanje, bij de Pyreneeën. En de 14e juni begint haar vakantie in Holland want dan gaat ze dus met Opa mee terug…

Pffff… allemaal duimen dat het voorspoedig aan elkaar groeit en ze zonder problemen mee kan met al die leuke uitjes die ze in het vooruitzicht heeft!

Leuk en niet leuk…

We hebben een drukke week achter de rug, met leuke dingen maar ook hele nare dingen. 

Een week geleden op zaterdag kwamen Ardy en Kees naar Gran Canaria, samen met broer en schoonzuster. De laatsten stapte voor het eerst in een vliegtuig en ook was het hun eerste vakantie in het buitenland, een hele ervaring voor ze. Ze vonden het allemaal geweldig en kwamen ogen tekort.
Zondag gingen we naar de rommelmarkt, Ardy is met ze op stap geweest naar het centrum, wandelen naar strand Amadores en met de boot naar Puerto de Mogan, enz enz. Gisteren hebben Ardy en ik ze weer naar het vliegveld gebracht voor hun terugreis die ze voor het eerst samen per vliegtuig maakten. Heerlijk als je mensen zo ziet genieten.

Maar er gebeurden ook vervelende dingen. Op maandag kreeg ik een telefoontje van mijn zus dat onze broer tijdens zijn vakantie op Fuerteventura, die nog maar 3 dagen geduurd had, zich niet goed voelde en werd opgenomen in het ziekenhuis daar. Hij had hartproblemen en na onderzoeken bleek dat hij gedotterd moest worden en een stent zou moeten krijgen. Dat kon dus niet op dat eiland en hij werd op dinsdagavond, een kleine week nadat hij was opgenomen, naar Gran Canaria vervoerd met een klein vliegtuigje en een verpleegster. Hij werd opgenomen in de privékliniek Roca in San Augustin en de volgende dag voorbereid voor de operatie die zou worden verricht in het algemene ziekenhuis in Las Palmas. Hij werd daar per ambulance naar toe gebracht en later weer terug.
Zijn vrouw moest zelf de overtocht regelen en zorgen voor accommodatie waar zij, haar zoon en zijn partner zouden kunnen verblijven. De verzekering zou het wel vergoeden, maar kon haar daarin niet helpen. Met de boot zijn ze woensdagmiddag van Fuerteventura naar Gran Canaria gevaren. Een appartement was gevonden. Ze konden hem pas de volgende dag bezoeken, voor beide partijen dus een spannende tijd. Op vrijdagmiddag hebben we hem opgezocht en gelukkig mocht hij gisteren het ziekenhuis weer verlaten. Maar voorlopig blijven ze nog 2 weken op het eiland vanwege de controles en omdat hij voorlopig nog niet mag vliegen. Zoon en partner kunnen nog een weekje blijven. We zullen binnenkort een afspraak maken, dan kunnen ze ons ‘winterverblijfje’ ook eens bekijken. Al met al dus goed afgelopen.

Helaas is op woensdagavond in een restaurant na een dinertje met vrienden onze buurman John overleden. Hij was 72 jaar. Met zijn vrouw en een bevriend echtpaar en Susie, onze Engelse vriendin was hij uit eten en ze zaten na te tafelen. John ging opeens met zijn hand onder zijn hoofd zitten en zakte een beetje weg. Hij was duidelijk beroerd, maakte wat geluiden en iedereen schrok zich het apezuur
Aan een tafel naast hen zaten 4 Noorse verpleegsters, die schoven iedereen en alles opzij, legden hem op de grond probeerden te reanimeren. Hij heeft ook nog schokken gehad toen de ambulance er was en injecties, maar hij moet al meteen dood zijn geweest. Het mocht allemaal niet meer baten. We waren allemaal in shock toen we het hoorden de volgende dag.  Hij was niet helemaal gezond, maar de laatste tijd ging het toch redelijk goed, dus het kwam totaal onverwacht.
Morgen is de crematie en de dienst in Las Palmas waar we met een aantal mensen naar toe gaan.

Een mens is eigenlijk altijd ‘een mens van de dag’ zoals de oudere generatie vaak zegt of zei. Dus ‘genieten van het leven, want je leeft maar één keer’ blijven we dus zeker doen!

Verder hebben we vandaag de 11e verjaardag van Maria gevierd, Ardy en Kees zijn ook mee geweest. We hebben lekker gegeten op het dakterras op hun huis in Telde. De BBQ stond aan en Maria heeft zelf nog geholpen.  Het was erg gezellig en Maria was superblij met haar cadeautjes. Ze heeft 4 boeken gekregen van een serie van 7 en nog geld genoeg op de andere 3 boeken erbij te kopen. Ze is net zo dol op lezen als haar oma 😉.
Rond 4 uur begon het erg te waaien en omdat er regen werd verwacht zijn we op gaan ruimen en verhuisden we naar beneden waar de taart werd versierd. Natuurlijk hebben we gezongen voor Maria waar ze altijd een beetje verlegen van wordt.

Binky moest een beetje afzien want Mimi was loops. Hij zal wel gedacht hebben, zo’n lekker hapje in de buurt en ik mag niks…

Rond 6 uur werd het tijd om terug naar Puerto Rico terug te gaan. Onderweg hebben we heel veel regen gehad, maar eenmaal terug in Puerto Rico was het weer droog!  En nu zit ik gewoon nog op mijn balkon (nog steeds geen windscherm nodig) en het is nog 21 graden!

Op naar de nieuwe week!

Zing-Zo limerick – “Stent”…

Aan ’n rotbericht raakt niemand gewend…
Kees had een vernauwing, kreeg een stent…
Was even een strijd…
Gelukkig op tijd…
Maar hij zit alweer thuis op zijn krent…

Voor alle duidelijkheid…er zijn mensen die hier lezen die waarschijnlijk niet weten wie Kees is. Kees is de man van mijn nicht Ardy en ze wonen in België. Hij is net 65 geworden.
We kunnen het heel goed samen vinden, altijd al zo geweest, al meer dan 40 jaar.
Wij hebben lang geleden eens een afspraak gemaakt, Kees en ik…
Het plan was dat we ooit samen in een hutje op de hei zouden gaan wonen… 😉
Waarom? Geen idee meer eigenlijk…gekheid natuurlijk, maar zo nu en dan komt het weer eens ter sprake en dan hebben we weer de grootste lol…

Trouwens, we hebben altijd veel lol. Kees is een man met behoorlijk veel lichamelijke beperkingen, waar hij overigens niet graag aan toegeeft, maar gelukkig heeft hij nog steeds veel humor!

Heel veel beterschap lieve Kees!

Wil je nog meer limericks lezen? Kijk dan bij MELODY