Categorie archief: Ouderdom

Ouder worden in deze tijd…

Het is gewoon niet voor te stellen,
Je moet met een mobieltje bellen,
Je kunt er ook een tekst op lezen
Je moet altijd bereikbaar wezen
En dat kan dus niet gewoon
Met een doodgewone telefoon.

***

Wil je een treinkaartje kopen, nee, niet naar de balie lopen,
Daar is niemand meer te zien, je kaartje komt uit een machien.
Je moet dan overal op drukken in de hoop dat het zal lukken.
Pure zenuwsloperij, achter jou zie een rij
kwaad en tandenknarsend staan,
want de trein komt er al aan.

***

Bij de bank wordt het geld, niet meer netjes voor je uit geteld.
Want dat is tegen de cultuur, nee je geld komt uit de muur.
Als je maar de code kent, anders krijg je vast geen cent.
Om je nog meer te plezieren, mag je internetbankieren
Allemaal voor jou gemak, heb je alles onder dak.
Niemand die er ooit naar vroeg, blijkbaar is het nooit genoeg.

***

Man, man, man wat een geploeter, alles moet met een computer.
Anders sta je buiten spel, op www. punt nl
vind je alle informatie, wie behoed je voor frustratie.
Als dat ding het dan niet doet, dan word je toch niet goed.
Maar dan roept men dat je boft, je hebt immers microsoft.
Ach, je gaat er onderdoor, je raakt gewoonweg buiten spoor.
Nee het is geen kleinigheid, ouder worden in deze tijd.

Vroeger was alles beter

Bron: niet bekend, gewoon gevonden op internet!

Gelukkig heb ik geen problemen met de innovaties en veranderingen die daarmee gepaard gaan, maar voor veel mensen die ouder worden is het toch wel een hele klus om bij te blijven.

Aunty Acid (51)

Het gebeurt mij regelmatig… 

Dus ik bedacht iets slims…
Ik kocht een schriftje en schreef daar op “wat ligt waar”,
natuurlijk met de bedoeling daar van alles in te zetten.

Maar het is nog steeds leeg,
ik vergeet het steeds als ik iets opberg 😉

51 - Aunty Acid - Vergeten

Een tovenaar met haar en handen…

Voor ik mijn “haarlogje” schreef had ik de beslissing al genomen dat ik mijn haar weer zou laten knippen, maar al die leuke, eerlijke reacties hebben daar nog eens extra toe bijgedragen.

Van mijn vriendin (Ingrid) had ik het telefoonnummer en adres gekregen van een Nederlandse kapper op Gran Canaria, hij woont in Tauro. Maar Han is geen gewone kapper… hij is een tovenaar met haar en handen kan ik jullie melden. Hij moet ook wel zijn vak verstaan want hij kan een aantal BNers tot zijn klanten rekenen en die gaan tenslotte niet met de eerste de beste in zee.

Han, Anna en ik Vanmorgen om 11.00 uur had ik een afspraak met hem gemaakt en Anna (een vriendin die ook op Gran Canaria overwintert) ging met me mee. Ze is niet snel tevreden en wist eigenlijk nog niet goed of ze iets zou laten doen. Dat zou ze pas beslissen nadat Han haar adviezen had gegeven. En ook ik ben best lastig dus we waren heel erg benieuwd met wat voor ideetjes deze haarkunstenaar zou komen.

We werden heel vriendelijk ontvangen door Han en zijn vriend Pieter. Ze hebben een huis met veel ruimte en zelfs een aparte plek waar Han zijn passie kan uitoefenen. Want dat zijn werk zijn passie is, dat is wel duidelijk.

We kregen eerst een kop koffie en hij begon allerlei vragen te stellen. Zo kwam hij te weten wat onze wensen waren, waar hij weer op in kon spelen. Al pratende had hij al snel een idee wat wij in ons hoofd hadden en hoe we ons koppie voor ons zagen als hij ermee klaar was. Zo bijzonder hoeveel tijd hij voor ons uittrok.

Toen ik eenmaal in de stoel zat en hij met zijn handen door mijn haar ging duwde hij het haar van mijn voorhoofd weg en ook nog eens de andere kant op. Dat was de eerste stap die ik zelf nooit geopperd zou hebben. Hij zag het helemaal voor zich, een grote lok die enigszins omhoog zou moeten staan en of ik het niet leuk zou vinden om daar een paar zwarte plukjes in te laten zetten, moest hartstikke leuk staan in mijn grijze haar. Hij prees het zo enthousiast aan dat ik er helemaal voor in was en zo gezegd zo gedaan.

Terwijl ik in de verf zat knipte hij een klein stukje van het haar van Anna af. Hij föhnde en toupeerde het en nadat hij wat wax door zijn handen had gewreven begon hij het haar met zijn handen te modelleren. Zoals de titel al zegt… hij is gewoon een tovenaar! Echt waar! Het kapsel was helemaal naar haar zin en dat is natuurlijk waar Han het voor doet! Klanten die tevreden en lachend naar huis gaan.

Toen werd de verf uit mijn haar gespoeld en was ik aan de beurt om het te laten kortwieken. Hij sneed het op zo’n aparte manier die ik nog nooit door een kapper had zien doen en om mijn opmerking “je doet het heel anders dan een echte kapper” lagen we met zijn drietjes dubbel! Want als er één een echte kapper is, is hij het natuurlijk wel.
Het is lang niet zo kort geworden als ik in mijn hoofd had, maar het model vind ik zo leuk! De lok met de donkere plukjes erin geeft een speels effect en ik weet zeker dat het mij gaat lukken het ook zo te krijgen.

Tussendoor hielden we ook af en toe pauze want op een bepaald moment zei Han dat zijn lippen gingen trillen… Huh, hoezo dat, gaat er iets niet goed of zo dacht ik…
Ach, hij had gewoon een nicotine shot nodig dus gingen we even buiten zitten zodat de rokers even een sigaretje op konden steken. Ik hield het maar bij een glaasje water.

Ook kregen we meteen wat tips voor onze make-up en wenkbrauwen waarbij hij de daad bij het woord voegde (hij is ook visagist) en we gingen als 2 herboren vrouwen de deur uit.

Toen we thuis kwamen waren ook de mannen erg te spreken over onze verandering en dat maakt het natuurlijk nog eens extra leuk! Zoals gezegd, we gingen als 2 blije en zeer tevreden klanten (pas om half 3) naar huis!

Han, ontzettend bedankt en tot de volgende keer!

Zie hieronder de ‘ervoor’ en ‘erna’ foto’s!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.