Categorie archief: Gebeurtenissen

Verhuisd…

Het is alweer bijna 3 weken geleden dat we zijn verhuisd van Milheeze naar Zeist!

Uiteraard geen tijd gehad om te bloggen. Dus het wordt nu wel eens tijd voor een update.

Felicitaties nieuwe woningAllereerst wil ik iedereen heel hartelijk bedanken voor de felicitaties met onze nieuwe woning, hetzij per ‘normale’ post (wat in deze tijd toch heel bijzonder en daardoor extra leuk is), per e-mail, via Facebook en reacties op de weblog en per telefoon.

Verder hebben we heerlijk gegeten bij Hanny en Jan op het park de avond voor we verhuisden. Heel toevallig met zus en zwager van Jan die net terug kwamen van vakantie. Was heel gezellig!
En na de verhuizing zijn we op zondag terug gegaan om de laatste dingen schoon te maken, op maandag de overdracht mee te kunnen maken en op het park nog de nodige handen te kunnen schudden. Die zondagavond waren we voor het eten uitgenodigd door Jan en Ans, onze overbuurtjes. Ook bij hun hebben we heerlijk gegeten en lekker bijgekletst.
Fijn zulke lieve buren te hebben die eraan denken dat je geen zin meer hebt in eten koken tijdens die dagen, nogmaals bedankt!

Tuin ZeistVoor we verhuisden was de tuin in Zeist al door de hovenier met grof geweld en groot materieel leeggehaald. Er was bestraat en grind gelegd, hortensia’s geplant in de voortuin en hedera’s aan de achterkant tegen de schutting. Er was een poort met een dubbele en een enkele deur neergezet. De Capri staat dus nu binnen de poort en is niet meer zichtbaar vanaf de straat, hoe luxe is dat. Ook al het schilderwerk was net op tijd afgekomen. Helaas kon de vloer nog niet worden geschuurd en gelakt. We wilden eerst wachten op de offerte van de aannemer om een doorbraak te laten maken van kamer naar keuken of andersom… Dus voorlopig moesten de spullen nog even op een kale, beschadigde vloer worden neergezet.

Verhuizing 2-8-2013De verhuizing op 2 augustus ging heel goed ondanks de ontzettende hitte, hoe hebben we het uit kunnen zoeken om precies op de warmste dag van het jaar te gaan verhuizen. Ik bleef slepen met water, appelsap, ijsjes en later ook met chips en zoute jujubes om het zout weer aan te vullen. De verhuizers waren maar met zijn tweetjes, dus Nico is zelf ook maar mee gaan helpen met in- en later weer uitladen.

Diana had de hele benedenverdieping gestofzuigd nadat de schilder klaar was, die nog een paar uurtjes gewerkt had in de vroege ochtend. Dus toen we aankwamen en ook de vrachtwagen met aanhanger er was konden we aan de slag.

Om half 5 was alles gelost en begon het echte werk. Nico had het logeerbed al in elkaar gezet en Diana had het opgemaakt, dus slapen konden we in ieder geval. Ook was hij druk bezig met de kasten in elkaar te zetten. Hij ging als een speer en eigenlijk doet hij dat nog steeds. Er moest natuurlijk ook nog gegeten worden. Dat ik in het begin van de week een grote pan met een lekker kip-prutje gemaakt had met allerlei groenten en aardappeltjes waar ik de helft van had ingevroren kwam nu goed van pas, we hebben er heerlijk van gesmuld met zijn drietjes. Diana ging weer naar huis, maar wat was het gezellig dat ze er bij was die eerste dag. Ze had boven een mooie orchidee met kaart neergezet, zo lief!
En in een half uurtje was ze thuis, heerlijk!

We hebben heel hard gewerkt en zijn al heel goed opgeschoten, later meer!

Advertenties

Zwijmelen op Zaterdag met “Nielson en Miss Montreal”

Zwijmelen op Zaterdag… op de valreep toch nog even meedoen!

Het liedje ‘Hoe’ van Nielson en Miss Montreal vond ik in het begin een raar nummer. 

Maar in te tijd dat Natalia nog bij ons was op vakantie hoorden we het in de auto vaak en zij vond het prachtig. En nu zing ik het uiteraard ook lekker mee.

De woorden ‘het voelt goed’ zijn nu helemaal op ons en ons nieuwe huisje van toepassing!

Later meer over de verhuizing, maar ik wil wel vast laten weten dat bijna alle dozen uitgepakt zijn, de kasten ingericht, de rolgordijnen hangen, de stellingen in de kelder en schuur klaar zijn en ingeruimd, de tuin af is, het schilderwerk af is en dat de Capri droog staat want Nico is bijna klaar met de carport! Wat een luxe! We voelen ons heerlijk en het voelt dus heel goed!!!

In de woonkamer is het nog een beetje kaal maar die moet binnenkort weer leeggemaakt worden vanwege de berken houten vloer die dus nog geschuurd en gelakt moet worden.

Voor meer Zwijmelnummers kijk even bij Marja

We hebben een huis…

Toen de verkoop van ons chalet eenmaal een feit was gingen we serieus op zoek naar een huurwoning in de buurt van de Utrechtse Heuvelrug! 

En… we hebben geluk, de eerste woning waarop we reageerden omdat die we echt graag wilden hebben om te huren is vanaf maandag 15 juli ons nieuwe huis! We stonden op nummer 1 van de 88 gegadigden, kennelijk een gewild huis.

Het huis staat in Zeist, een gemeente ten oosten van Utrecht en tegen de Utrechtse Heuvelrug aan. Een mooie omgeving om te fietsen en te wandelen. Het centrum is vlakbij, zelfs op loopafstand, maar daar merk je weinig van.

Het is een recent gerenoveerde kleine 2-onder-1 kap woning. Het huis staat op een T-splitsing van 2 straten in het Zomerkwartier en is gebouwd in de jaren 20 van de vorige eeuw. Van alles is er aangepakt, een nieuw dak met isolatie en ook muurisolatie, de elektriciteit, beneden en boven een nieuw toilet, nieuwe dakkapellen, nieuwe keuken in antracietgrijs die we nog verder willen uitbreiden en openbreken naar de woonkamer. Er zijn 3 slaapkamers (2 grote en een kleine) en een kleine badkamer. Overal ouderwetse deuren met 4 glazen raampjes in elk en veel inbouwkasten. Een kleine vliering en zelfs een kelder van ongeveer 20 m2. Er moet het een en ander geschilderd en gesausd worden maar dat laten we doen, dat is als alles lukt klaar voor we erin trekken.

Er is een grote oprit waar Nico heel blij mee is want nu kan zijn Ford Capri op eigen terrein staan evenals mijn karretje.
Als de zon schijnt hebben we hem de hele dag in de tuin. Hij komt op aan de achterkant en verplaatst zich naar de voorkant.

Een schuurtje met daarachter een overkapping waar de fietsen kunnen staan.
We laten de tuin, die in een punt loopt, egaliseren en gebruiksvriendelijk aanleggen. Een schutting met een deur zodat we privacy hebben vanaf de straat. Een niet te groot terras, veel grind en vaste planten. Maar dat gaan we allemaal eens rustig bedenken…

We zijn heel blij dat we niet eerst een tussenoplossing nodig hebben en als het verkeer mee zit rijden we in 33 minuten naar Diana en zij dus ook naar ons en dat is ook wel heel erg fijn!

Nog een paar weekjes…!

A = ons nieuwe huisje!

Zeist

Hieperdepiep, hieperdepiep…

2 Jarig

Een dubbele HIEPERDEPIEP,
vanwege de verjaardagen van mijn 2 mannen!

Nick 12-5-2013

Onze lieve zoon Nick wordt vandaag 40 jaar!
Ik weet niet waar die tijd gebleven is…
Lieverd, van harte gefeliciteerd met je verjaardag!
Een hele fijne dag vandaag! Proost! 

Ko 64 jaar!

En manlief Nico bereikt vandaag de 64-jarige leeftijd!
Nog een jaartje en 2 maanden dan kan hij gaan
genieten van de AOW!
Lieve schat, van harte gefeliciteerd
en nog veel gezonde jaren toegewenst!

Nog een paar dagen…

paradise-breakfastNog een paar dagen en dan vertrekken we voor de zomermaanden weer naar Nederland.
Het aankomend weekend vieren we de 40e verjaardag van Nick! Waar is die tijd gebleven denk ik dan weer… ik herinner me zijn geboortedag als de dag van gisteren! Natuurlijk vieren we ook een beetje Nico’s verjaardag want die is natuurlijk ook jarig! Ja, ik had 40 jaar geleden een heel leuk verjaardagscadeautje voor hem :-).

Het feest wordt gevierd met een aantal familieleden op een finca buiten Vecindario (geen idee hoe het eruit ziet). Ze hebben daar van zaterdagmiddag 17.00 uur tot zondagmiddag 17.00 uur een groot huis gehuurd met 14 slaapplaatsen, ook kunnen we gebruik maken van 3 blokhutten, 2 grotere en 1 kleine voor 2 personen, die laatste mogen wij gebruiken, heel luxe dus.

Verder is het hele terrein omheind en behalve de eigenares die er ook woont in een apart gelegen huis is het dus helemaal privé. Er is een zwembad en ik verwacht ook zeker een BBQ. Alle honden mogen mee dus dat wordt een dolle boel. Binky zal zich heerlijk uit kunnen leven. We zijn als ik het goed heb uitgerekend met 17 volwassenen en 6 kinderen. Het wordt heel mooi weer, echt de hele dag zon, zaterdag en zondag. Het is de laatste weken een beetje wisselvallig, de temperatuur is heerlijk maar er was veel bewolking en wind. Deze week werd het beter en hadden we veel meer zon. Dus… we hebben er zin in!

Nog even een keertje koffie drinken bij onze vriendin Wil. Maandag een dagje naar Ingrid, mijn buurvrouw in het vliegtuig die ik op de terugweg naar Nederland heb ontmoet, ze is weer op het eiland. Daarna de laatste dingen regelen en woensdag vertrekken. Nico volgt mij vrijdag de 14e en zoals het er nu naar uit ziet kan Maria toch meteen met hem mee. Waarschijnlijk nog wel met haar been in het gips, laten we hopen dat het gewoon loopgips wordt dan gaat het allemaal wel lukken.

Ik ben nu bezig met allerlei laden leeg te halen, opnieuw in te delen en natuurlijk kom ik weer van alles tegen wat ik nooit meer gebruik dus ik ben maar eens aan het opruimen. Weg ermee!

Dus nog een paar dagen hier genieten en dan weer lekker naar Nederland en dan gaan we weer daar genieten! Daar heb ik ook weer zin in!

Weer gips…

Maria gebroken been 27-4-2013 - kopieGisteren kreeg ik een e-mail met foto van Nick met de volgende tekst:
     Het is weer zover.
     Ze zit weer in het gips.
     Nu haar onderbeen.
     Gevallen met de step.
     Xxxxxx jes
Ons pechvogeltje Maria, die al 2 x binnen een jaar haar onderarm op dezelfde plaats had gebroken, klik HIER voor de eerste keer en HIER voor de tweede keer, heeft nu haar scheenbeen gebroken, vlak boven de enkel.

Op deze foto die na de behandeling is genomen is ze verdrietig en moe van het lange wachten en de pijn. Maar ik heb haar al aan de telefoon gehad en veel pijn had ze gelukkig niet.

Ze was aan het steppen in het park en reed van een klucht af, goed hard en Nick riep haar nog achterna dat ze op tijd moest remmen… Het ging allemaal goed, maar op het laatst is ze waarschijnlijk over een steen gereden en toen is haar stuur omgeknikt en is ze gevallen. In de eerste instantie zei ze nog… ‘niks aan de hand’. Maar ze kon er niet op staan dus heeft Nick haar meteen meegenomen naar het kinderziekenhuis in Las Palmas. Daar bleek het dus een vervelende breuk te zijn omdat hij vlak bij het ‘groeikraakbeen’ zat. Maar gelukkig zat alles nog op zijn plek. Dus voorlopig 6 weken gips.
Als het allemaal maar op tijd beter is want ze gaat 5 juni met haar school voor 5 dagen op schoolreis met het vliegtuig naar Asturias in Noord-Spanje, bij de Pyreneeën. En de 14e juni begint haar vakantie in Holland want dan gaat ze dus met Opa mee terug…

Pffff… allemaal duimen dat het voorspoedig aan elkaar groeit en ze zonder problemen mee kan met al die leuke uitjes die ze in het vooruitzicht heeft!

Verhuizen…

VerhuisdVerhuizen, we hebben het al vaak gedaan en draaien onze hand er niet meer voor om. Als alles goed geregeld is en je je vooral aan je eigen planning houdt kan er weinig mis gaan.
Nog heel jong knapten we onze eerste huisje op, een 2-kamerwoning in Amsterdam-Oost, richtten het in en trouwden. Wat een feest! Na 2,5 jaar werd zoon geboren waarna  het huisje toch echt te klein werd. Na 4 maanden huurden we een flat in de Bijlmer. Een prachtige woning met ruime kamers waar dochter werd geboren.

Omdat we onze kinderen niet op een bovenwoning wilden laten opgroeien kochten we na wéér 2,5 jaar ons 1e huis, een ruime nieuwbouw-eengezinswoning met een grote tuin. We bleven er 6 jaar in wonen. Nadat we het verkocht hadden betrokken we eerst een huurwoning dichtbij het werk. Na nog eens 2,5 jaar kochten we onze heerlijke woonark. Daar hebben we met heel veel plezier 19 jaar gewoond. De laatste 3,5 jaar waarin we nog werkten woonden we in een fijn appartement. De volgende verhuizing was naar een mooi, zelf ontworpen chalet in Brabant, in de bossen, een heerlijke omgeving.

Kort daarna stond ik bij een grote supermarkt aan de kassa. Geschrokken kwam ik erachter dat ik mijn bankpasje niet bij me had. Achter mij stond een jongeman die vroeg hoeveel ik nodig had. Het ging om € 20,00 en ik vroeg waarom hij dat wilde weten. Om het me te lenen zei hij. Ik wist niet wat me overkwam, daar hoef je in de Randstad toch niet aan te denken? Hij schreef zijn naam en bankrekeningnummer op de kassabon. Thuisgekomen heb ik het bedragje meteen overgemaakt. Wat een vertrouwen had die man. We vonden het een feestje waard, zouden alle Brabanders zo aardig zijn?

En toch verhuizen we binnenkort weer…

Geschreven als WE300, een schrijfuitdaging van Plato.
Het woord voor april is VIEREN. Dit woord mag niet gebruikt worden in het verhaal.