Lekker hapje…

Naar aanleiding van de berichtjes over de nieuwe vogeltjes van Laura kwam er bij mij een toch wel nare maar ook hilarische herinnering boven.

Wij hadden vroeger (zo’n 25 jaar geleden) een Yorkshire Terrier, Amy, waar we een paar nestjes mee hebben gefokt. Een van de puppies hielden we, een teefje, als eigen hondje voor Diana en ze noemde haar Daisy. Ze was een superlief en makkelijk hondje, luisterde goed en was idolaat van Diana en andersom.

Parkiet witWe hadden meerdere honden op dat moment en buiten een konijn in een hok, die ook geregeld buiten los mocht lopen, dat ging prima tussen de hondjes. Het was een Franse hangoor en hij heette Teun. Ook hadden we een parkietje, maar die was aan ouderdom overleden, hij lag opeens dood in zijn kooi. Hij was tam, vloog rond en landde vaak op de rug van een van de hondjes, gewoon heel leuk.
Ik wilde heel graag een nieuw parkietje en dan echt een jong vogeltje die ik dan tam wilde maken en leren praten. En zo kwam HEINO, een wit parkietje, onze beestenboel versterken!

Het tam maken ging heel goed, Heino kwam al snel op mijn hand zitten, ik kon hem aaien en hij gaf al kusjes, het was een lief beestje. Zijn kooi stond op de de afscheiding die wij hadden tussen de kamer, waaraan de eethoek stond, en de keuken, dus altijd in mijn buurt. Ik praatte de hele tijd tegen hem en hij begon al allerlei geluidjes te maken als een soort antwoord.

Op een ochtend, rond 6 uur, in de zomervakantie, we hadden hem toen 2 weken, had ik hem uit zijn kooi gehaald en hem er even bovenop geparkeerd. Hij kon niet vliegen want hij was gekortwiekt, dus ik hield hem goed in de gaten. Nadat manlief was vertrokken naar zijn werk bedacht ik dat ik best nog wel even terug naar bed kon gaan, geen kinderen in huis die naar school moesten dus waarom zou ik het niet doen.

Toen ik rond 9 uur wakker werd, ik had echt nog even heerlijk geslapen, kwam ik de kamer binnen. Opeens viel me op dat de kooi van Heino open stond, maar hij was zelf nergens te bekennen. Ik schrok me rot, ik had er niet aan gedacht hem voor ik weer naar bed ging terug te zetten in zijn kooi en deze te sluiten.

Vogelpoot met ringetjeWaar was Heino??? Na even rondkijken kreeg ik de schrik van mijn leven… Daisy lag heel erg schuldig in haar mand, op haar rug, met een ontzettend dikke buik en met allemaal veertjes en bloed aan haar bekkie. “Wat heb jij gedaan” riep ik want er was geen Heino te bekennen. Ze keek me zo mogelijk nog schuldiger aan. Na even zoeken vond ik in de hondenmand slechts één pootje terug waar het ringetje omheen zat…

Daisy heeft nog 3 dagen veren gepoept en ik voelde met net zo schuldig als zij…

Dus Laura, je bent al heel voorzichtig schreef je, maar laat je hondjes dus echt nooit alleen met die jonge vogeltjes… al zijn hondjes nog zo lief, vertrouwen kun je ze niet…

Plaatjes van internet

Advertenties

23 gedachten over “Lekker hapje…

    1. Trees Berichtauteur

      Ach joh, het is al 25 jaar geleden gebeurd, dus ik lig er niet meer wakker van. Maar pas goed op hoor, want die hondjes van jou zijn ook terriers… Ach sowieso had dit nooit mogen gebeuren, maar ja…

      Like

  1. kakel

    Vreselijk! Ik kan me voorstellen dat je er weer beroerd van wordt als je er alleen al aan dènkt, om het dan ook nog mee te maken en te zien… Treurige geschiedenis ;-(
    liefs Kakel

    Like

    1. Trees Berichtauteur

      Ik ben wel een paar dagen van slag geweest hoor, vond het natuurlijk ook oerstom van mezelf… 😦
      Daarna hebben toch maar geen parkiet meer genomen trouwens…

      Like

  2. gewoonanneke

    Ja dat blijft altijd link. Wij hadden het ooit met een aantal cavia’s en ons hondje. Zaten samen in een hondenmand. Mijn ex dacht kan wel even gauw een pakje shag gaan kopen en toen hij terug kwam waren er verschillende doodgebeten door de hond. Blijft oppassen met dieren samen alleen laten . (ook met kinderen trouwens)

    Like

  3. dieneke

    ach jeetje,zielig. Mijn moeder heeft eens per ongeluk een kanarie met de stofzuiger opgezogen.De kanarie kwam er wat gefomfraaid uit…………maar had het toen wel overleefd.

    Like

  4. Toos

    O mijn god, wat zielig,en die Daisy zal verder de hele dag

    wel in zijn mandje hebben gelegen,om na te moeten uitbuiken.
    Tja,toch de natuur doet zijn ding,dus altijd alert blijven.
    Groet Toos x

    Like

  5. isis45

    Wij hadden eens een sijsje, een heel leuk beestje dat mooi zong. De katten keken er niet naar om en de kooi stond boven op de kast om de verleiding niet te groot te maken. Maar op een ochtend lag de kooi op de grond en er was ook geen sijsje meer te bekennen, behalve wat veren. Opeens was de verleiding toch te groot geweest.

    Like

    1. Trees Berichtauteur

      Och jeetje, ja dat heb je dan met katten… En dat die dol zijn op vogels is ook algemeen bekend.en katten kunnen goed klimmen hè. Haha, jij vond dus echt helemaal niks terug…pfff
      Onze Heino is gewoon van zijn kooi afgevladderd en op de grond terechtgekomen.

      Like

  6. roadlaura1969

    Hoi Trees, dat is zeer zeker een tragisch gebeuren. Kan me voorstellen dat je je er heel akelig over hebt gevoeld ;-(

    Je kunt gerust zijn, we weten dat honden/katten enzv op hun instinct gaan en daarom niet alleen toe te vertrouwen zijn aan in ons geval vogels ,zij zien namelijk iets fladderen wat eerst hun speel instinct triggerd, hebben ze eenmaal bloed geproefd is het voorbij. Een ongeluk zit natuurlijk in een klein hoekje en we hopen dat we alert genoeg blijven de kooi met de vogels erin af te sluiten.

    Like

Reacties... heel graag natuurlijk!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s