Verwaarlozen…

Geschreven voor de schrijfuitdaging van Plato, de WE300.
Het woord voor de maand januari 2014 is “VERWAARLOZEN”.
Dit woord mag niet in het stuk gebruikt worden.
Zelf meedoen of andere inzendingen lezen? Klik HIER.

Zich uitrekkend kon Sam net met zijn voorpoten bij de vensterbank van het raampje. Af en aan zag hij benen voorbij komen langs het glas. Maar hij trok geen aandacht, blafte nooit.

Hij had van jongs af aan geleerd om af en toe een paar uurtjes alleen te zijn. Hij lag dan lekker in zijn mand, hoewel hij niet sliep rustte hij toch, zei vrouwtje altijd en hij waakte dan over het huis. Hij blafte alleen als hij echt iets vreemds hoorde. Zijn zware blaf schrok wel af, dat wist hij zeker.

Toen hij nog een puppy was had zijn vrouwtje hem geleerd om zijn behoefte op een krant te doen. Die schoof ze toen steeds een stukje verder richting de buitendeur en hij snapte al snel wat de bedoeling was. Hij moest zijn plasje en poepje buiten doen. Zijn vrouwtje was netjes, nam zijn poepje altijd mee naar huis waar ze het weggooide. Hij mocht rennen, spelen en genoot volop!

HerderHet goede leven duurde 3 jaar. Tot het vrouwtje haar nieuwe vriend aan hem voorstelde. Helaas hield die niet van honden en zeker niet van grote herdershonden. De man woonde al snel bij haar en Sam werd verbannen naar het souterrain. Hij kreeg iedere ochtend een bak schoon water en een bak brokken, erg lief van het vrouwtje. In het begin ging zij nog wel met hem wandelen, hoewel de rondjes steeds korter en minder frequent werden. Tot ze hem helemaal niet meer uitliet.

Wanhopig liep hij een rondje door de ruimte, hij kon het lang ophouden maar moest nu weer zo nodig. Hij had wéér geen keus. In een hoek legde vrouwtje elke ochtend een dikke krant neer waar hij zijn grote boodschap op deed.

Sam’s leventje was veranderd en verdrietig ging hij liggen op een oude deken…

Plaatje van Internet

Advertenties

21 gedachten over “Verwaarlozen…

  1. Nathalie

    Arme hond, dat hij plaats moet maken voor een nieuwe vriend daar aan toe, maar dan gelijk als wegwerpartikel gebruikt te worden… nee, dat kan niet. Er is altijd wel een plek voor een hond, zeker als deze zo goed is opgevoed als de hond die jij beschrijft.

    En dan die foto erbij… maakt het verhaal helemaal levendig!

    Like

  2. Mirjam Kakelbont

    Die heerlijke reactie van Plato! Daar kan ik me 1000% in vinden 😀
    En idd knap geschreven. Ik ben in staat van nijd mijn toetsenbord op te vreten, maar drie weken van de leg vanwege een dode klapdoos vind ik bij nader inzien wel genoeg!
    liefs Kakel

    Like

    1. Trees Berichtauteur

      Dankjewel Kakeltje! Ja dat commentaar van Plato is onbetaalbaar :-).
      Houd je maar in, anders zit je weer zonder puut en daar word je echt niet blij van, 3 weken is al onoverkomelijk lijkt mij 😦

      Like

  3. Toer en Rozifantje

    Ohohoho, dat is 100duizendmiljoenkeer erger dan je Toet en Rozifantje een keertje vergeten te knuffelen. Wat een kenaije is die mevrouw zeg. En die meneer is helemaal niet lief. Dumpen die handel.

    Like

  4. Plato

    Wat een rot mens. Zeg me dat het fictie is want anders ga ik er zo op af. Laat haar ook maar eens op een krant schijten en dan verder verwaarlozen zodat ze het zelf goed kan ruiken. Bah.
    Goed geschreven WE. Kwaad makend realistisch. Ik zat er helemaal in. Zulke mensen moesten ze echt verbieden nog dieren te houden.

    Like

  5. Pingback: Kat (deel III) en een nieuwe WE-300 | Platoonline

Reacties... heel graag natuurlijk!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s