Roeping…

Geschreven als WE300, een schrijfopdracht van Plato. 
Het woord voor januari is: “VERBETEREN”.
Dit woord mag niet worden gebruikt in het verhaal…

——————————————————————————————
Grada was de oudste van 4 kinderen, er waren nog 2 zusjes en een broertje. Zoals de meeste eerstgeboren meisjes in die tijd werd ze Zus genoemd. Als kind was ze meer een halve jongen. Meisjes boeiden haar helemaal niet, die waren altijd veel te braaf.

Ze was 15 jaar toen ze veranderde, opeens wist ze dat ze nooit zou trouwen, nooit kinderen zou krijgen maar dat ze God wilde dienen en in het klooster zou gaan. Er was zoveel mis in de wereld dat ze zichzelf ten doel had gesteld dat ze er alles aan zou doen om een goed mens te zijn en mee te helpen om van de wereld een betere wereld te maken.

Vader en moeder waren niet verrukt over haar keuze. In tegenstelling tot veel andere ouders die het juist toejuichten als hun zoon of dochter een religieuze kant koos. Uiteindelijk gaven ze toestemming en zorgde moeder voor haar ‘uitzet’.

Toen ze 16 jaar was zette ze de stap. Ze ging het klooster in als novice, in het wit. Ze trad toe tot een ‘gesloten’ orde. Dat betekende dat ze niet meer naar huis mocht. Familieleden mochten haar 2 keer per jaar bezoeken. Na 3 jaar deed ze haar eeuwige gelofte, werd Zuster Tarcisius, waarbij het zwarte habijt hoorde.  Ze leerde voor kleuteronderwijzeres en verzorgde de tuin.

Haar zusters en broer trouwden en kregen kinderen. De bezoekdagen waren fantastisch, voor haar maar zeker ook voor haar familieleden, waarvan het aantal groeide. Naar ‘Tante Zuster’ was altijd feest! Haar werk en de tuin waren haar passie. Na haar pensionering bleef ze mensen steunen in de omgeving, iedereen hield van haar.

Nooit twijfelde ze aan haar roeping en toen ze op 79-jarige leeftijd na 63 jaar kloosterleven overleed was ze een tevreden mens. Haar taak was volbracht.

Tante Zuster

Advertenties

39 gedachten over “Roeping…

  1. Diana

    Och ja die tante zuster! Ze is toch ook wel eens bij ons in Wilnis geweest samen met Oma? Leuk en lief mens was het!! Leuk die foto ook Mam. Dikke kus Diana!

    Like

  2. hanscke

    Ik vond het een mooi stukje om te lezen. Ik geloof graag dat ze een hele lieve zuster is geweest, maar ik heb zo wel mijn twijfels of alle zusters in een klooster echt wel lieve zusters zijn geweest.

    Like

    1. Trees

      Dankje Hanscke! Je hebt wel gelijk hoor, maar de zusters die ik gekend heb en ook vroeger zelf had op de kleuterschool waren heel erg lief. Het is net als in de maatschappij uiteindelijk hè… I

      Like

  3. platoonline

    Goh, wat een bijzonder verhaal. Ik had het nooit zo op kloosterlingen, omdat die naar mijn idee altijd aan de zijlijn bleven staan. Maar inmiddels ben ik de dingen toch breder gaan zien. Zo’n vrouw is trouw gebleven aan haar roeping en ze heeft op haar manier de mensheid gediend. Dan heb je toch een zinvol leven geleid denk ik.

    Like

    1. Trees

      Dankjewel! Zij was een ontzettend sociaal en heel bijzonder persoon, ze stond echt midden in het de maatschappij hoor. Hoewel soms was ze wel een beetje recalcitrant ;-). Ze was het zeker niet overal mee eens., Ze werd ooit voorgedragen om ‘moeder overste’ te worden maar dat wilde ze helemaal niet. Geen hoofd van de kleuterschool ook, al die grote verantwoordelijkheden op zich nemen was niks voor haar. Laat mij mijn gang maar gaan en gelukkig werd ze nergens toe gedwongen. Ik mis haar nog steeds… fotootje opgezocht want ik heb hier geen digitale foto van haar… vond ik er toch een op Schoolbank, heel apart!

      Like

      1. platoonline

        Dat laatste is wel heel bijzonder. Hoe meer ik naar het verhaal kijk, hoe meer ik het beleef. Soms kan ik wel een beetje jaloers (tussen dikke haken hoor) zijn op mensen die zo heel stevig weten wat hun bestemming is.

        Like

        1. Trees

          Ja vond ik ook… zie je gewoon je tante op een foto op internet ;-).
          Ze stond inderdaad heel stevig in haar schoenen, had haar weg uitgestippeld en heeft die zonder morren ook gevolgd. Ze had alleen graag ook naar de ‘missie’ willen gaan maar daar was ze niet gezond genoeg voor. Dat vond ze heel erg jammer, maar het leven komt zoals het komt zei ze altijd. Als ik eens een beetje down ben denk ik altijd aan wat ze zei: “Kom op, pak je zelf bij elkaar en doorgaan’. Het heeft me vaak geholpen :-).

          Like

    1. Trees

      Ben even het logje gaan lezen en heb gereageerd! Ik was ook dol op mijn ‘tante zuster’. Grappig dat dit toch echt de naam was die aan al die zusters (wij zeiden nooit nonnen) werd gegeven hè.

      Like

Reacties... heel graag natuurlijk!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s