Mijn eigen wielrenner…

De Tour de France is weer van start gegaan. De TV staat elke dag aan en we kijken zo af en toe en in ieder geval de laatste 10 minuten. Als ze straks de bergen in gaan hopen we dat het niet zulk mooi weer is zodat we ook echt de bergetappe’s kunnen volgen.

Nico heeft voor zijn verjaardag een nieuw wielertenue gekregen. Hij reed nog steeds in oude wielerkleren, die volgens hem nog best goed waren, wat natuurlijk helemaal niet zo was, ze waren verwassen en verschoten, dus het werd tijd deze eens te vervangen.

In de 5 jaar die hij nu weer fietst, na 7 jaar niks gedaan te hebben, reed hij meestal alleen en pikte af en toe eens aan bij een groep. Vorig jaar trof hij steeds dezelfde groepen en liet zich informeren over de startplaats en -tijd. Dit jaar fietst hij weer veel, Hij heeft zijn ploegjes gevonden.

Maar het risico eens te vallen in zo’n groep is natuurlijk groter als dat hij alleen rijdt. Ik heb al eens voorspeld, als hij vertelde over een valpartij, dat hij ook wel eens aan de beurt zou komen. En dat we ervoor moesten zorgen die ‘pleisterspray’ die tegenwoordig wordt gebruikt op schaafwonden en zo, in huis te hebben. Maar hij vond dat een beetje de goden verzoeken dus ik heb het nooit gekocht.

Gisteren is het dan toch gebeurd, een jongen naast hem trapte door in een bocht en ging onderuit en Nico kon hem niet meer ontwijken. Zijn hand wat beschadigd en dik en een kapotte knie, dus de schade viel nogal mee… Ook zijn fiets en kleding waren nog heel…

Maar vanmorgen stapte hij weer vrolijk op zijn fiets en heeft weer 120 km weggetrapt en hij voelt zich top!

4 gedachten over “Mijn eigen wielrenner…

  1. thisismejel@hotmail.com

    Sporty hoor! En tja bij Milan zeg ik altijd met vallen en opstaan wordt je groot…hihihi.

    Grt Marielle

    Like

Reacties zijn gesloten.