Borduren…

Borduurwerk Borduren, dat was lang geleden…

Heel vroeger heb ik heel veel gehandwerkt… gehaakt, gebreid, stoffen dieren gemaakt en ook geborduurd. Mijn eerste borduurwerk kochten we toen we pas getrouwd waren, dus bijna 40 jaar geleden. Het stelde een dorpje in de bergen voor, het moest worden geborduurd in halve kruisjes met wol. We hebben het samen uitgezocht want het moest in de woonkamer komen te hangen en het was een rib uit ons lijf. We hebben het nog steeds, maar het hangt al heel lang niet meer in ons huis want het past al heel lang niet meer in het interieur.

Later ben ik begonnen met borduren van telpatronen, heel klein begonnen maar ik vond het toen zo leuk dat ik eens een behoorlijk groot borduurwerk wilde hebben. Ik was toen weg van een 'Hollands landschap', ook dat was weer zo duur. Het was 1980 en ik had geld gevraagd voor mijn verjaardag. Daar heb ik het toen van gekocht en begon ijverig te borduren. Een erg fijn werkje, voor de kenners, met splijtgaren, 2 draadjes en hele kruisjes. We gingen dat jaar naar Spanje op vakantie, samen met mijn moeder, zus en zwager.

Terwijl de kinderen en de mannen zich vermaakten in het zwembad lagen wij heerlijk op een ligbed of in een stoel. En ondertussen borduurde ik me een ongeluk aan dat grote werk. Het werd prachtig, ik vond het zo leuk, koetjes, paardjes, bomen, boerderijen, kinderen etc… Het was erg afwisselend en het was een heerlijk tijdverdrijf. Tevens werd mijn buik mooi bedekt door die grote lap…dat was ook nog mooi meegenomen voor de foto's.

Maar toen kwamen de randen, grote stukken met dezelfde kleur, saai, saai, saai… Na maanden hard werken was ik het zat en heb het in een la gelegd. Zo af en toe kwam ik het weer eens tegen en dan ging ik enthousiast weer verder, het duurde alleen nooit lang.

Jaren geleden heb ik het meegenomen naar Gran Canaria… wie weet zou ik nog eens de geest krijgen om verder te gaan. Dat gebeurde ook, maar het was vaak maar 2 of 3 dagen achter elkaar dat ik een poosje bezig was en dan verdween de 'borduurtas' weer de la in.

De borduurtas was trouwens een cadeautje aan mijn dochter. Ze kreeg de spijkerstoftas van mijn moeder toen we samen 12 dagen naar Amerika waren geweest waar onze Nick toen als 'exchange student' een jaar woonde en naar High School ging. Dus dat is ook nog een leuke herinnering. Maar als gewoon tasje kan hij nooit meer worden gebruikt, met grote letters heb ik er met een grote viltstift 'borduurwerk' op geschreven.

Mijn lieve creatieve nicht Ardy heeft altijd wel wat onder handen qua borduren, breien of wat dan ook. Ik kreeg toch weer de kriebels en ik heb haar nu beloofd dat ik elke dag een stukje doe. Een klein uurtje even lekker borduren en dan weer wat anders.

Om te laten zien hoe het er uitzag sinds ik deze week weer ben begonnen heb ik het even vastgelegd. Dus als het af is…geen idee hoelang dat zal duren zal ik het bewijzen met een nieuwe foto. Ik zal het denk ik niet eens meer ophangen, er zitten allerlei kringen op, vocht natuurlijk, het heeft vast een tijdje in de kelder gelegen. En of die vlekken er ooit nog uitgaan, geen idee… maar het is een leuk tijdverdrijf!

Ik ben dus weer lekker bezig…

 

Advertenties

10 gedachten over “Borduren…

  1. Trees

    Inderdaad heb ik er destijds met heel veel plezier aan gewerkt, maar er zijn nu zoveel andere dingen te doen die ik leuker vindt. En het zijn een beetje saaie stukken die nu nog moeten, hoewel het tellen leuk blijft! Maar ik ga gewoon in het najaar weer proberen te beginnen… Hij MOET een keer af!

    Like

  2. astridvanbeers

    Het is wel een grote lap! En je bent al heel ver. Ik vind het een bijzonder fijne hobby. Ook is het zo dat het ene patroon gewoon fijner borduurt dan het andere. Misschien komt het toch nog eens af. En anders ………..de weg er naar toe is belangrijker dan het resultaat.

    Like

  3. Ardy

    goed bezig meisje, elke dag een uurtje en dan komt het wel in orde, ziet er in ieder geval heel mooi uit!!
    Fijne tijd met Diana en dikke smuffelssssssssssss voor allemaal!

    Like

  4. Arthur

    Goedemorgen Trees en Nico,
    Ik weet niet waar ik anders iets moet schrijven,
    maar jullie dochter is veilig op Schiphol aangekomen.
    Hele fijne dagen met haar, en geef haar maar een extra dikke kus
    aanstaande donderdag op haar verjaardag!
    Groetjes

    Like

  5. wil

    hi, trees en familie dit ziet er allemaal leuk uit
    geniet er maar van en dan ook een keer met de
    kleinkinderen dat is ook zo leuk die van ons hebben
    het er altijd over en wij kunnen er geen genoeg van krijgen
    wat is het toch mooi!

    Like

Reacties... heel graag natuurlijk!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s