Konijn eten bij Ida…

In onze straat, hier in Puerto Rico, woont een Nederlandse dame waar wij 2 jaar geleden kennis mee gemaakt hebben.

We zijn al jaren lid van de Nederlandse Club Canarias en Ida is de kracht achter allerlei uitstapjes en etentjes die georganiseerd moeten worden.

We zijn 2 jaar geleden naar de jaarvergadering geweest en toen hebben we haar voor het eerst in levende lijve ontmoet. Een hele hartelijke vrouw waar je je meteen bij thuisvoelt. Ze heeft een heel mooi huis aan het eind van de straat waar ons appartementencomplex staat. Vreemd is dat toch dat we elkaar al die jaren nooit hebben gezien en nu we eenmaal kennis gemaakt hebben elkaar geregeld tegenkomen…

In het voorjaar had Ida ons een keer op de koffie gevraagd en een paar weken geleden is ze bij ons geweest. Op die dag nodigde ze ons uit om een keer bij haar te komen eten. Voor gasten koken is een feestje voor haar, dat doet ze heel graag! Nou die uitnodiging hebben we heel enthousiast aangenomen.

Samen met ons had ze ook Gerda en Piet uitgenodigd,
onze Nederlandse buren die schuin boven ons een appartement hebben.

Ida vroeg ons van te voren waar we echt niet van hielden,
dus ik heb eerlijk gezegd dat ze mij met vis geen plezier zou doen en dat we verder alles lekker vinden.

Goed zei Ida: “Dan eten we konijn”!

Oeps, toen moest ik toch wel even slikken want ik vond het een beetje moeilijk om te zeggen dat ik al ongeveer 50 jaar geen konijn meer heb gegeten en wel om de volgende reden…

Als kind kregen mijn zus Andrea en ik in het voorjaar altijd allebei een klein konijntje. Ze hadden allebei een eigen hokje en wij moesten voor ze zorgen. Ik kan me niet zo goed herinneren of we ze ook eten gaven, maar de hokken moesten we wekelijks schoonmaken en dan mochten ze een poosje los lopen op het gras, heel lief vonden we ze. Ze gingen altijd rond dezelfde tijd dood, dan was opeens het hokje leeg, vreemd vonden we dat…  Mijn vader zei dan altijd dat hij in het voorjaar wel weer nieuwe zou kopen voor ons. Ach wisten wij veel… maar als je het nummer Flappie van Joep van ’t Hek kent dan snap je het wel…

Op 1e Kerstdag en op Nieuwjaarsdag aten wij vroeger thuis namelijk altijd konijn!  Ik kwam er dus op een zeker moment achter (ik weet niet meer hoe) dat we onze eigen konijntjes aan het opeten waren… Verschrikkelijk vond ik het en daarna heb ik ook nooit meer konijn gegeten! Ik was een jaar of 8 en heb vanaf toen ook geweigerd voor een volgend konijn te zorgen…

Maar goed…we zouden dus konijn eten bij Ida…

Na een hartelijke begroeting gingen we aan tafel.
Vooraf kregen we gekookte kwarteleitjes met gerookte zalm erom heen en dadels met kruidenkaas en walnoten.
Een lekker drankje erbij en toen het hoofdgerecht “konijn”, die in een grote schaal werd opgediend.
Ik heb de knop omgezet en ben er gewoon aan begonnen en ik moet heel eerlijk zeggen, ik vond het HEERLIJK!
De stukken konijn waren supergaar dus heel zacht en de smaak was verrukkelijk. Verder waren er aardappels in de schil gekookt en heerlijke jus, rode kool met pruimen (volgens Ida hoort rode kool bij konijn) en rabarber met gember. Als toetje kregen we een lekker stuk ijstaart en koffie toe… We hebben allemaal gesmuld en het was supergezellig.

Mijn angst en tegenzin om konijn te eten is helemaal weg, dus zal ik het zelf ook zeker in de toekomst gaan klaarmaken! Is dat een overwinning of niet?

We hebben de hele avond buiten gezeten met het prachtigste uitzicht over de hele baai van Puerto Rico.

Binnenkort komt Ida een keer bij ons! Ik zal maar eens gaan bedenken wat ik op tafel zal zetten…

Advertenties

5 gedachten over “Konijn eten bij Ida…

  1. Gerda

    Ik wou ook altijd een konijntje,maar ik denk door jullie trauma dat mam zoiets had van… dit nooit meer,dan krijgt Ger wel een cavia!! Dus vandaar.
    Maar het zit toch in de genen… Ik kan me niet anders herinneren dat ma geen konijn at en ik moest er ook niet aan denken (maar ma had er misschien ook een trauma aan overgehouden,dat heb ik niet meegekregen haha) kussss van je zus

    Like

  2. Diana

    Nou dat ziet er mooi uit zeg die tuin met dat uitzicht! Waar het nou precies is moeten jullie me maar in februari laten zien, ben wel benieuwd! Heel goed van je moeder, dus deze kerst eten wij ook konijn… haha! Dikke kus!

    Like

  3. hanneke

    het scheelt natuurlijk wel dat je geen persoonlijke relatie met het konijn hebt gehad, tenslotte zijn biggetjes ook heel schattig en kalfjes en die eet je ook gewoon op.
    vreemde wezens zijn we, zolang het niet meer op een dier lijkt eten we het wel.
    wij eten vanvond vis, daar is niets schattigs aan.
    goed weekend

    Like

Reacties... heel graag natuurlijk!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s