Weer thuis…

Geschreven als WE300, een schrijfopdracht van Plato. Het woord voor de maand december is: “WINTERWARMTE”. 
Dit woord mag niet worden gebruikt in het verhaal…

Kerstboom en kachel

Voorzichtig en heel stilletjes sloop Rebecca door de tuin achter het huis. Nee, er was echt niemand thuis, ze wist het zeker. Alleen de lichtjes in de kerstboom waren aan. Om inbrekers te weren, zei haar moeder altijd.

Bij de achteringang lichtte ze de steen op, zelfs na al die jaren lag de sleutel er nog onder. Behoedzaam stak ze de sleutel in het slot, draaide hem om en opende de deur die uitkwam in de bijkeuken. Alles stond nog precies hetzelfde, alsof ze niet 7 jaar was weggeweest.

Maar wilde ze zich nu wel laten zien aan haar familie? Was dat wel een goed idee? Misschien zou haar moeder er wel iets van krijgen, een hartaanval of zo. Zaten ze wel echt op haar te wachten na al die jaren? Zo’n onnut als ze zich toen voelde, verschrikkelijk.

Ze besloot zich te verstoppen in de kelder en zocht op de tast naar de deur in de smalle achtergang. Langzaam daalde ze de trap af en voelde even aan de verwarmingsbuizen toen ze eenmaal beneden was. Ze wist nog uitstekend de weg, ze had zich hier zo vaak verstopt toen ze klein was. Een beetje schrikkerig liep ze langs de muur naar de achterkant van de kelder, eigenlijk was het best eng hier beneden, maar ze had zich er toch altijd veilig gevoeld. Dat kwam juist omdat het boven niet veilig was.

Vanavond als haar moeder thuis kwam zou ze zonder veel woorden de keuken in lopen en dan zouden ze elkaar omhelzen. Haar moeder zou toch wel blij zijn om haar weer te zien? Eigenlijk wist die lieverd niet eens waarom ze toen was weggelopen. Maar het kwaad was er niet meer, het ging allemaal goed komen, ze was veilig thuis waar de kerstboom stond en de kachel brandde!

About these ads

26 thoughts on “Weer thuis…

  1. Oef, een WE waar ik warm en koud tegelijk van word.
    Warm omdat ze haar moeder weer gaat zien. Koud omdat er nare dingen zijn gebeurd.
    Een knap geschreven en spannende WE Trees. :-)

    Like

  2. @allemaal – bedankt voor de reacties! Maar een vervolg komt er niet hoor… hoewel er genoeg te raden is. Iedereen mag het zelf invullen ;-)

    Like

  3. Wauw, een prachtverhaal. Een beetje geheimzinnig. De lezer kan zich helemaal zelf een idee vormen hoe groot die hartverzakking van die moeder straks gaat worden. Of misschien zijn ze wel gewoon drie weken op cruise in de stille zuidzee. Dan wordt het een stille kerst, daar in die kelder.

    Een goed verhaal dus. Gezien de inhoud vind ik dat het ook ook echt af is. Ik deel de mening van de anderen NIET dat dit vraagt om een vervolg. Sterke schrijvers stoppen het verhaal op het hoogtepunt. En jij bent een sterke schrijfster.

    Like

    • Nee, ik was ook niet van plan er een vervolg op te schrijven, maar snap de reacties wel. Maar het komt goed, daar is ze zelf ook van overtuigd ;-). Overigens volledig fictie dit keer…
      Bedankt voor je positieve commentaar, ben ik blij mee!

      Like

Reacties zijn gesloten.